Björn Borg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Björn Borg
Björn Borg.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Iceberg, Iceman, Ice-Borg
Nationaliteit Vlag van Zweden Zweedse
Geboorteplaats Södertälje, Zweden
Woonplaats Stockholm, Zweden
Geboortedatum 6 juni 1956
Lengte 180 cm
Profdebuut 1973
Met pensioen 1982
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 3.655.751
Profiel (en) ATP-site
Hall of Fame 1987 (en) profiel
Enkelspel
Winst-verliesbalans 576 - 124
Titels 62
Hoogste positie 1e (23 augustus 1977)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (1974)
Vlag van Frankrijk Roland Garros Winnaar (1974, 1975, 1978, 1979, 1980, 1981)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon Winnaar (1976, 1977, 1978, 1979, 1980)
Vlag van Verenigde Staten US Open Finale (1976, 1978, 1980, 1981)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 86 - 81
Titels 4
Hoogste positie 890e (22 maart 1993)
Portaal  Portaalicoon   Tennis
Borg in 1979

Björn Borg (Södertälje, 6 juni 1956) is een Zweeds oud-toptennisser. Hij won in zijn carrière 11 grandslamtitels en een totaal van 62 toernooien.

Biografie[bewerken]

Borg gold vanaf eind jaren zeventig tot en met het begin der jaren tachtig van de 20e eeuw als de beste tennisspeler ter wereld. Hij verwierf eeuwige roem met het behalen van vijf opeenvolgende overwinningen op Wimbledon. Dit was in de jaren 1976-1980. Velen denken dat dit een record is, maar William Renshaw won zes keer achter elkaar. De prestatie van Borg werd in 2007 geëvenaard door Roger Federer.

Ook was Borg zes keer de winnaar van Roland Garros. Dit was in 1974-1975 en 1978-1981. In 2012 overtrof Rafael Nadal de prestatie van Borg met zijn zevende titel.

Borg is geboren en opgegroeid in Södertälje als zoon van een koopman. Het tennisspel was destijds tamelijk onbekend in Stockholm en omgeving. Borg beoefende dan ook 'standaard' sporten, zoals hockey en voetbal, totdat zijn vader een tennisracket won op een tafeltennistoernooi. De jonge Björn Borg leerde hiermee al op zijn negende het tennisspel te beheersen.

Op de lagere school werd Borg gescout door Lennart Bergelin, een voormalig lid van het Zweedse Davis Cup tennisteam. Hij raakte onder de indruk van Borgs briljante tennisspel. Borg bleek door het hockeyspel zowel links- als rechtshandig te kunnen spelen en aan het voetbal had hij een prima voetenwerk overgehouden. Tevens was Borg stevig gebouwd, wat al met al veelbelovend was voor zijn toekomst.

Na deze jaren werd er hard getraind en niet zonder resultaat. Al op vijftienjarige leeftijd won Borg de juniorentitel van Wimbledon en nam hij de eerste positie in op de ranglijst voor junioren.

In 1974 won Borg zijn eerste Grand Prix, te weten de Italian Open. In datzelfde jaar won hij ook Roland Garros, zijn eerste grandslamtitel, waarvan er nog vele zouden volgen.

De bijnaam van Björn Borg werd 'Mr. Cool', wegens het feit, dat hij nooit zijn emoties liet zien op de baan. Men vroeg zich wel eens gekscherend af of deze man wel van vlees en bloed was en niet van ijs. Hierdoor zijn andere bijnamen 'The Ice Man', 'Iceberg' en 'IceBorg'.

In 1982, op slechts zesentwintigjarige leeftijd, beëindigde Björn Borg zijn indrukwekkende tenniscarrière. Hij beëindigde zijn carrière, omdat hij niet meer gemotiveerd was om te gaan tennissen. Hij verloor het plezier in het spel.

In 1987 werd hij opgenomen in de prestigieuze Tennis Hall of Fame.

Björn Borg wordt algemeen gezien als een van de beste tennissers ooit. [bron?]

Titels en grand slams[bewerken]

Titels[bewerken]

  • 1974 Adelaide, Bastad, Boston, London WCT, Roland Garros, Rome, São Paulo WCT
  • 1975 Barcelona, Bologna WCT, Boston, Richmond-WCT, Roland Garros
  • 1976 Boston, Dallas WCT, Düsseldorf, São Paulo WCT, Toronto, Wimbledon
  • 1977 Barcelona, Bazel, Cologne, Denver, Madrid, Memphis, Monte Carlo WCT, Nice, Wembley, Wimbledon
  • 1978 Bastad, Birmingham WCT, Las Vegas, Milan WCT, Roland Garros, Rome, Tokyo Indoor, Wimbledon
  • 1979 Bastad, Las Vegas, Masters, Monte Carlo, Toronto, Palermo, Richmond WCT, Roland Garros, Rotterdam, Tokyo Indoor, Wimbledon
  • 1980 Las Vegas, Masters, Monte Carlo, Nice, Roland Garros, Stockholm, Wimbledon
  • 1981 Geneva, Roland Garros, Stuttgart Outdoor

Ook verloor hij 24 keer in de finale:

  • 1973 Buenos Aires, Monte Carlo, San Francisco, Stockholm
  • 1974 Barcelona WCT, Dallas WCT, Houston, Indianapolis, Madrid
  • 1975 Barcelona WCT, Dallas WCT, Masters, Munich WCT
  • 1976 Philadelphia WCT, US Open
  • 1977 Masters
  • 1978 US Open
  • 1979 Dallas WCT
  • 1980 Bazel, Toronto, US Open
  • 1981 Milan, US Open, Wimbledon

Grand slams[bewerken]

Datum Toernooi Mede-finalist Setstanden
3 juni 1974 Roland Garros Manuel Orantes (Spa) 2-6 6-7 6-0 6-1 6-1
4 juni 1975 Roland Garros Guillermo Vilas (Arg) 6-2 6-3 6-4
21 juni 1976 Wimbledon Ilie Năstase (Roe) 6-4 6-2 9-7
20 juni 1977 Wimbledon Jimmy Connors (VSt) 4-6 6-2 6-1 5-7 6-4
29 mei 1978 Roland Garros Guillermo Vilas (Arg) 6-1 6-1 6-3
26 juni 1978 Wimbledon Jimmy Connors (VSt) 6-2 6-2 6-3
28 mei 1979 Roland Garros Victor Pecci (Par) 6-3 6-1 6-7 6-4
26 juni 1979 Wimbledon Roscoe Tanner (VSt) 6-7 6-1 3-6 6-3 6-4
26 mei 1980 Roland Garros Vitas Gerulaitis (VSt) 6-4 6-1 6-2
23 juni 1980 Wimbledon John McEnroe (VSt) 1-6 7-5 6-3 6-7(16-18) 8-6
25 mei 1981 Roland Garros Ivan Lendl (VSt) 6-1 4-6 6-2 3-6 6-1

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 Carrière SR Carrière winst-verlies
Grandslamtoernooien
Vlag van Australië Australian Open - - 4R - - - & - - - - - 0 / 1 1-1
Vlag van Frankrijk Roland Garros - 4R W W KF - W W W W 6 / 8 49-2
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - KF 3R KF W W W W W F 5 / 9 51-4
Vlag van Verenigde Staten US Open 4R 4R 2R HF F 4R F KF F F 0 / 9 40-9
Tennis Masters Cup
Masters Cup - - G F - F - W W - 2 / 5 15-7

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1972 1973 1974 1975 1976
Vlag van Australië Australian Open - - 3R - -
Vlag van Frankrijk Roland Garros - 2R HF HF -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon - 2R 1R 2R 3R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 2R 2R 3R 2R

Björn Borg Fashion[bewerken]

Na afloop van zijn tenniscarrière begon Björn Borg aan een eigen kledinglijn. In 1987 gaf hij zijn naam in licentie aan de Scandinavion Sourcing and Design Group te Stockholm.

Deze organisatie lanceerde als eerste Björn Borg Underwear en in de loop der tijd kwamen hier meerdere producten bij. Het huidige assortiment omvat bodyfashion, vrijetijdskleding, sportkleding, badkleding, ondergoed, lingerie, tassen, schoenen en brillen.

Externe links[bewerken]