Blanca van Brienne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Blanca van Brienne (circa 1252 - circa 1302) was barones van Tingry en vrouwe van La Loupeland. Ze behoorde tot het huis Brienne.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Blanca was het enige kind en de erfgename van Jan van Brienne, grootbutler van Frankrijk, uit diens tweede huwelijk met Johanna van Châteaudun, dochter van burggraaf Godfried VI van Châteaudun en weduwe van graaf Jan I van Montfort.

Ze was mede-erfgename van haar moeder, van wie ze de heerlijkheid La Loupeland in Maine erfde. Blanca huwde in 1269 met Willem II van Fiennes (1250-1302), baron van Fiennes en Tingry. Willem was daarenboven heer van Wendover in Buckinghamshire, Lambourne in Essex, Chokes en Gayton in Northamptonshire, Martock in Somerset en Carshalton en Clapham in Surrey, evenals bewaker van het graafschap Ponthieu. Uit het huwelijk werden op zijn minst een zoon en twee dochters geboren:

Blanca stierf op een onbekende datum rond het jaar 1302. Haar echtgenoot Willem sneuvelde datzelfde jaar in de Guldensporenslag.