Blootsvoets

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mee bezig Mee bezig
Aan dit artikel of deze sectie wordt de komende uren of dagen nog druk gewerkt.
Toelichting: Verwacht eind november klaar te zijn
Klik op geschiedenis voor de laatste ontwikkelingen.

Blootsvoets, of 'op blote voeten', verwijst naar het lopen zonder schoeisel zoals schoenen of sokken. Wat inhoud dat de voeten worden blootgesteld. Op blote voeten lopen komt veel voor in ontwikkelingslanden, en komt zeer zelden voor in geïndustrialiseerde landen. Dit komt voornamelijk door ongunstige klimaten, sociale taboes, mode of groepsdruk.

Veel mensen beschouwen het dragen van schoenen als een symbool van beschaving en blote voeten een symbool van armoede. Sommige mensen maken echter de keuze om in het dagelijkse leven zonder schoenen te lopen. Dit vanwege religieuze-, sociale-, economische-, hygiënische- of gezondheidsredenen . Rond dit fenomeen is er een subcultuur ontstaan rondom het lopen zonder schoenen (Engels: Barefooting)

Mensen die op blote voeten lopen worden ook wel aangeduid met de term Blotevoetenlopers.

Anatomische achtergrond[bewerken]

Blootsvoets lopen is de natuurlijke vorm van menselijke beweging. De menselijke voet heeft een verscheidenheid aan receptoren en spieren om de ondergrond precies waar te nemen en zich aan te passen aan het terrein. Op blote voeten is bijna onmogelijk om voorover te vallen omdat je in een vroeg stadium een ​​scheve houding opmerkt. Bovendien is de huid op de voetzool, zelfs in de ongetrainde toestand, veel dikker dan waar dan ook op het lichaam en versterkt deze bij permanent op blote voeten lopen ( hoorncallus ). Dit dient als versteviging en als bescherming tegen letsel.

Dit beschermende effect heeft echter ook zijn beperkingen, vooral bij extreme kou ( vorst ) of extreme hitte ( brandwonden ) en bescherming tegen verwondingen van bovenaf. Voor dit doel heeft de mens ooit schoenen uitgevonden waarvan het gebruik in de loop van de tijd is geëvolueerd tot een statussymbool en uiteindelijk een algemeen goed.

Geschiedenis[bewerken]

Veel mensen in de oudheid, zoals de Egyptenaren, Hindoes en Grieken liepen vaak op blote voeten, omdat er in het bewoonde gebied meestal geen praktische noodzaak was voor schoeisel[1].

De Egyptenaren en Hindoes gebruikten enig sierlijk schoeisel, zoals een sandaal zonder zool bekend als de Cleopatra-sandaal, dat geen praktische bescherming voor de voet bood[1]. Ambachtslieden, soldaten en mensen uit de lagere klassen van het oude Egypte liepen op blote voeten, en Egyptenaren die tot de hogere klassen behoorden, droegen sandalen, die echter altijd werden verwijderd in de aanwezigheid of in het paleis van de koning. Een uitzondering hierop waren de offerpriesters die op hoge hakken liepen zodat ze niet in het bloed van de offerande stonden.

De Grieken, die sinds het bronzen tijdperk reeds bekend waren met schoeisel, kozen er meestal voor om, ongeacht het weer, geen schoenen aan te hebben. Zij zagen het dragen van schoenen als decadent, niet esthetisch en een schendig van het Olympische Ideaal[2][1]. Schoenen werden in het oude Griekenland voornamelijk gedragen door toneelspelers, die voor het uitbeelden van een karakter soms schoenen moesten dragen, en soldaten die deze nodig hadden in extreme omstandigheden[1]. Atleten aan de Oude Olympische Spelen namen ongeschoeid en over het algemeen ongekleed deel[1][3]. De goden en helden werden voornamelijk op blote voeten afgebeeld, de zwaar bewapende en gepantserde hoplieten vochten, afhankelijk van het terrein, zonder schoenen en Alexander de Grote veroverde zijn enorme rijk met een leger dat grotendeels blootsvoets was[1].

De Romeinen, die uiteindelijk de Grieken veroverden en veel aspecten van hun cultuur accepteerden, accepteerden de Griekse perceptie van schoenen en kleding niet. Kleding in het oude Rome werd gezien als een teken van macht en schoenen werden gezien als de noodzaak om in een beschaafde wereld te leven. Iedereen die het Romeinse burgerschap verlangde, of veroverd werd door de Romeinen, ging dan ook schoenen dragen[1]. Alleen slaven, bedelaars, boeren of religieuze asceten liepen meestal op blote voeten. Het Romeinse Legioen was om deze reden altijd voorzien van schoeisel en kreeg in de loop der eeuwen een steeds uniformer karakter.

In het begin van de 20e eeuw ontstond de uitdrukking "op blote voeten en zwanger". Deze uitdrukking werd gebruikt om de traditionele rol van de vrouw als huisvrouw te aan te duiden, net als haar gebrek aan mogelijkheden om een ​​carrière buiten het huis na te streven. Waarschijnlijk is de zin afkomstig van dokter Arthur A. Herzler[4], die als verklaring aangaf:

Aanhalingsteken openen

De enige manier om een ​​gelukkige vrouw te houden is haar op blote voeten en zwanger te houden.

Aanhalingsteken sluiten

Bibliografie[bewerken]

Externe links[bewerken]

Society for Barefoot Living