Blue Wing Airlines

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Blue Wing Airlines
IATA ICAO

BWI[1]

Roepletters

BLUE TAIL[2]

BlueWingAirlines-Cessna208Caravan-PZ-TSB at SMZO.jpg
Opgericht 2004
Eerste vlucht 2004
Hubs Zorg en Hoop
Vloot 8 vliegtuigen
Hoofdkantoor Paramaribo, Suriname
Sleutelfiguren Amichand Jhauw
Website http://www.bluewingairlines.com
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

Blue Wing Airlines is een luchtvaartmaatschappij uit Suriname die regionale vluchten naar en in het binnenland verzorgt. De thuisbasis van Blue Wing Airlines is de regionale luchthaven van Paramaribo, Zorg en Hoop. De vliegtuigen van Blue Wing Airlines zijn zo ingedeeld dat het mogelijk is om in plaats van passagiers vracht te vervoeren.[1]

Het bedrijf werd opgericht in 2002, nadat voorganger Inter Tropical Aviation (ITA) failliet was gegaan. ITA-directeur Amichand Jhauw richtte echter ondertussen Blue Wing op terwijl grootaandeelhouder van ITA rijstmagnaat (en veroordeeld drugsdealer) Shyam Guptar de 2 toestellen van ITA (een Cessna U206G Stationair en een Antonov An-28) opkocht op de veiling om zo weer opnieuw te kunnen beginnen.

Het bedrijf kende verschillende ongevallen en staat daarom sinds 2010 op de zwarte lijst van de Europese Unie, waar het bedrijf ook al op stond in 2006 en 2007.

Bestemmingen[bewerken]

De maatschappij is deels chartermaatschappij maar voert ook lijndiensten uit. De vaste diensten zijn naar Antino, Botopasi, Cayana, Cottica, Djoemoe, Godo Olo, Kwamalasamutu, Ladoeani, Lawa, Sipaliwini, Tabiki en Tepu, binnenkort ook Albina. Ook vliegt Blue Wing Airlines drie keer per week naar de Guyaanse hoofdstad Georgetown.

Luchtvloot[bewerken]

  • 2 Antonov An-28 (5 stuks vóór 3 april 2008, 2 thans inactief)
  • 3 Cessna U206G Stationair 6
  • 2 Cessna Grand Caravan 208
  • 2 De Havilland Canada Twin Otter DHC-6-200
  • 1 Cessna Reims F406 Caravan II (alleen voor vracht)

Uitbreiding van de Luchtvloot[bewerken]

Vliegmaatschappij Blue Wing Airlines had de blikken gericht op regionale operaties en daarvoor waren enkele grotere vliegtuigen aangeschaft. Het bedrijf heeft onderhandeld met de KLM over de aankoop van twee Fokker 70 toestellen. Deze vliegtuigen werden gebruikt door KLM Cityhopper, een dochteronderneming van de KLM. De Fokker 70 is een verkeersvliegtuig voor korte afstanden en vervoert ongeveer 70-80 passagiers. De toestellen zij inmiddels doorverkocht aan een nieuwe regionale vliegmaatschappij in oprichting met de naam Fly All Ways. De toestellen worden thans door Fly All Ways voorbereid op de operatie dat volgens verwachtingen in 2015 van start zal gaan.

Ongevallen[bewerken]

Blue Wing Airlines-vlucht PZ-TSO[bewerken]

Op 3 april 2008 verongelukte een Antonov An-28 van Blue Wing Airlines tijdens de landing bij Benzdorp, aan de grens tussen Suriname en Frans-Guyana. Hierbij vielen 19 doden. Aan boord van het toestel bevonden zich werknemers van het Surinaamse telecombedrijf Telesur.[3]

14 oktober 2009[bewerken]

Op 14 oktober 2009 vond een ongeluk plaats met een Antonov-toestel tijdens de landing te Kwamalasamutu in het zuiden van Suriname. Bij dit ongeluk raakten vier van de acht inzittenden gewond en raakte het vliegtuig onherstelbaar beschadigd.

Blue Wing Airlines-vlucht PZ-TSV[bewerken]

Op 15 mei 2010 vond wederom een ongeluk plaats met een Antonov An-28. Ongeveer 10 minuten nadat het zes passagiers had opgehaald uit het dorpje Godo Olo stortte het toestel in de buurt van Poeketi door onbekende oorzaak neer.[4][5] Naast deze passagiers kwamen ook de twee piloten om het leven.[6]

Zwarte lijst[bewerken]

Blue Wing Airlines kwam in 2006 op de lijst van luchtvaartmaatschappijen met een exploitatieverbod in de EU[7], een zwarte lijst van maatschappijen die niet voldoen aan de internationale voorgeschreven luchtveiligheidsregels. De vliegmaatschappij kwam op de lijst omdat de toestellen niet zouden beschikken over het zogenoemde GPWS-systeem. Dit apparaat geeft waarschuwingssignalen als een toestel te laag vliegt. Er zou echter geen sprake zijn van een ernstig gebrek aan vliegveiligheid. Bij de luchtvaartmaatschappij werd toen met verbazing gereageerd, aangezien het nog geen formele vluchten naar Frans-Guyana had uitgevoerd ondanks de vergunning die zij al in bezit had. De Fransen stonden er echter op dat het systeem, dat bij hen al op 1 januari 2006 werd ingevoerd, in de vliegtuigen werd aangebracht. Het GPWS-systeem is vanaf januari 2010 verplicht. Blue Wing kon daarom geen gebruik maken van haar landingsrechten voor Frans-Guyana. Volgens de Surinaamse Burgerluchtvaart- en Veiligheidsautoriteit, CASAS, die de maatregel overtrokken noemt, zou er geen sprake zijn van een ernstig gebrek aan vliegveiligheid. In november 2007 werd Blue Wing Airlines van die lijst afgehaald.[8] Op 6 juli 2010, nadat er weer een toestel van Blue Wing was verongelukt[9], is de luchtvaartmaatschappij opnieuw op de zwarte lijst gezet.[10]

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. a b Flight International 27 March 2007
  2. ICAO Document 8585 Edition 139
  3. nu.nl | Twintig doden door vliegtuigramp Suriname
  4. Vliegtuig neergestort in Suriname NU.nl, 15 mei 2010
  5. Toestel Blue Wing neergestort - Acht personen verongelukt Dagblad Suriname, 17 mei 2010
  6. Alle inzittenden Surinaams rampvliegtuig overleden NU.nl, 17 mei 2010
  7. List of airlines banned within the EU
  8. Brussel heft verbod vliegmaatschappij op
  9. Alle inzittenden Surinaams rampvliegtuig overleden
  10. Advies: Beter niet vliegen met Blue Wing