Blues Breakers with Eric Clapton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Blues Breakers With Eric Clapton
Album van John Mayall & The Bluesbreakers
Uitgebracht 22 juli 1966
Opgenomen 5 april 1966
Genre Blues
Duur 37:06
Label(s) Vlag van Verenigd KoninkrijkDecca
Vlag van Verenigde Staten LONDON
heruitgave in 1998
Producent(en) Mike Vernon
Professionele recensie
Chronologie
1965
John Mayall Plays John Mayall
  1966
Blues Breakers With Eric Clapton
  1967
A Hard Road

(en) Allmusic-pagina
(en) MusicBrainz-pagina
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Blues Breakers With Eric Clapton (DERAM LK4804) is een muziekalbum van John Mayall's Bluesbreakers met Eric Clapton uitgebracht op 22 juli 1966.

Dit album, ook wel het Beano-album genoemd, naar het stripblad waarin Eric Clapton verdiept is, is de doorbraak van een van de invloedrijkste bluesbands uit de Britse muziekgeschiedenis, John Mayall's Bluesbreakers. De blazers zijn John Almond, Alan Skidmore en Derek Healy. Het album staat op nummer 195 in de lijst van The 500 Greatest Albums of All Time van het muziekblad Rolling Stone.

De LP was oorspronkelijk in mono opgenomen, maar decennia later is er een stereo CD versie uitgebracht.

Bandleden[bewerken | brontekst bewerken]

  • John Mayall - zang/piano/orgel/harmonica
  • Eric Clapton - zang/gitaar
  • John McVie - basgitaar
  • Hughie Flint - drums

Tracklist[bewerken | brontekst bewerken]

Kant één
Nr. TitelSchrijver(s) Duur
1. All Your Love Willie Dixon, Otis Rush 3:36
2. Hideaway Freddie King, Sonny Thompson 3:17
3. Little Girl Mayall 2:37
4. Another Man Mayall 1:45
5. Double Crossing Time Clapton, Mayall 3:04
6. What'd I Say/Day Tripper Ray Charles/Lennon-McCartney 4:29
Kant twee
Nr. TitelSchrijver(s) Duur
7. Key to Love Mayall 2:09
8. Parchman Farm Mose Allison 2:24
9. Have You Heard Mayall 5:56
10. Ramblin' on My Mind Robert Johnson 3:10
11. Steppin' Out James Bracken 2:30
12. It Ain't Right Walter Jacobs 2:42
37:06

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • De Gibson Les Paul-sunburst die Clapton op dit album gebruikte werd in 1966 gestolen en geldt (samen met o.a. Paul McCartneys in 1969 verdwenen eerste vioolbas) nog altijd als een van de meest iconische vermiste instrumenten waar menig muziekblad-artikel aan is besteed. Clapton zegt nooit meer zo’n goede Les Paul in handen te hebben gehad. Claptons gitaarkeuze zou bijdragen aan de populariteit van de in 1961 uit productie genomen Les Paul-serie die daarom sinds 1968 weer wordt gebouwd.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]