Bob Geldof
| Bob Geldof | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Bob Geldof in 2009 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Robert Frederick Zenon Geldof | |||
| Geboortedatum | 5 oktober 1951 | |||
| Geboorteplaats | Dublin | |||
| Land | Ierland | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Blackrock College | |||
| Beroep(en) | Zanger, filantroop, songwriter | |||
| Genre(s) | Rock, pop | |||
| Instrument(en) | gitaar, mondharmonica | |||
| Act(s) | The Boomtown Rats, Band Aid | |||
| Label(s) | Polydor | |||
| Verwante artiesten | Midge Ure, Pink Floyd, USA for Africa | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1975– | |||
| Links | ||||
| Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) IMDb-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Robert Frederick Zenon (Bob) Geldof (Dublin, 5 oktober 1951) is een Ierse zanger, filantroop en liedjesschrijver. Hij werd tijdens de jaren 70 bekend als frontzanger van the Boomtown Rats. Zijn internationale faam nam aanzienlijk toe dankzij zijn liefdadigheidsconcerten Live Aid (1985) en Live 8 (2005).
Jeugd
[bewerken | brontekst bewerken]Bob Geldof werd geboren op 5 oktober 1951 in Dublin. Zijn vader Robert was de zoon van een Belgische immigrant.[1] Zijn moeder stierf toen hij 6 of 7 jaar oud was. Hij heeft twee oudere zussen, Lynn en Cleo (†2010).[2]
Muziekcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Bob Geldof werd midden jaren 70 bekend als zanger van The Boomtown Rats. In 1977 hadden ze hun eerste hit met "Lookin' After No. 1"; hun nummer "I Don't Like Mondays" uit 1979, was hun grootste hit.
Toen Geldof in november 1984 over de hongersnood in Ethiopië vernam, besloot hij er iets aan te doen. Hij was zich ervan bewust dat hij dit niet alleen kon doen. Zo schreef hij met Midge Ure (Ultravox) het lied "Do They Know It's Christmas?" dat samen met collega's uit de muziekwereld onder de naam Band Aid dat jaar vlak voor kerst als single uitgebracht werd, met als doel geld in te zamelen om de hongersnood te verlichten. Het idee werd wereldwijd overgenomen; de Amerikaanse zanger en activist Harry Belafonte raakte erdoor geïnspireerd en nam het initiatief tot "We Are the World", een nummer van USA for Africa waarvan de opbrengsten eveneens ten goede kwamen aan het verlichten van de hongersnood in Afrika.[3]
Op aangeven van Boy George (Culture Club) organiseerde Geldof daarna een megaconcert voor het goede doel, Live Aid, dat meer dan 140 miljoen dollar opbracht voor projecten in Afrika.[4][5] Daarnaast reisde hij over de hele wereld om geld in te zamelen.
Naastenliefde
[bewerken | brontekst bewerken]
Voor zijn werk kreeg hij veel erkenning. In 1986 werd hij door koningin Elizabeth II tot ere-ridder commandeur benoemd in de Orde van het Britse Rijk. Omdat hij als Ier geen staatsburger is van een van de landen van het Britse Gemenebest kon hij de bijbehorende titel van sir niet gebruiken.[6] De Universiteit Gent eerde Geldof met een eredoctoraat.[7] De Vlaamse stad Ieper riep Geldof uit tot ereburger. In 2006 werd hij, samen met Bono (U2), genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede.[8] Samen met Bono heeft hij sindsdien veel tijd besteed aan campagnes om de schuldenlast van Afrika terug te dringen.
Zijn persoonlijke leven werd geplaagd door tragedie. Zijn vrouw Paula Yates, moeder van zijn drie dochters (Fifi Trixibelle, Peaches Honeyblossom en Pixie Frou-Frou), verliet hem voor een nieuwe vlam, de zanger Michael Hutchence, en kreeg met hem nog een dochter, Heavenly Hiraani Tiger Lily. Nadat Hutchence zelfmoord had gepleegd, kreeg Geldof via de rechtbank zijn dochters toegewezen. Geldofs ervaringen tijdens zijn scheiding leidden ertoe dat hij ook voorvechter in de strijd om de rechten van de vader werd. In dat kader is hij een van de zichtbaarste ondersteuners van de organisatie Fathers 4 Justice.[9] Toen ook Yates overleed, werd Geldof de wettelijke voogd van Tiger Lily. Geldof was ervan overtuigd dat zij samen met haar drie halfzusters opgevoed moest worden. Op 7 april 2014 werd dochter Peaches, zelf moeder van twee jonge zoontjes, dood aangetroffen in Wrotham; ze stierf op 25-jarige leeftijd mogelijk aan een overdosis heroïne, net als haar moeder Paula Yates in 2000.
Op 2 juli 2005 organiseerde Bob Geldof samen met Midge Ure Live 8, een serie gratis concerten in de G8-landen en in Zuid-Afrika. De concerten waren erop gericht de top van de G8 in Schotland te beïnvloeden[10] en vielen samen met de 20e verjaardag van Live Aid. Daarnaast organiseerde hij enkele demonstraties onder de noemer Make Poverty History.
Film
[bewerken | brontekst bewerken]Geldof speelde in 1982 de rol van Pink in de verfilming van het dubbelalbum The Wall van Pink Floyd.[11] Deze muziekfilm werd met als titel Pink Floyd: The Wall gemaakt onder regie van Alan Parker. De film gaat over de depressieve rockmuzikant Pink die zichzelf in een psychologische isolatie terugtrekt. De titel The Wall verwijst naar deze isolatie.
Discografie
[bewerken | brontekst bewerken]- Solo
- Deep in the Heart of Nowhere (1986)
- Vegetarians of Love (1990)
- The Happy Club (1993)
- Sex, Age & Death (2002)
- How to Compose Popular Songs that Will Sell (2010)
- Met the Boomtown Rats
- The Boomtown Rats (1977)
- A Tonic for the Troops (1978)
- The Fine Arts of Sufacing (1979)
- Mondo Bongo (1981)
- V Deep (1982)
- In the Long Grass (1985)
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (en) Shemer, Nadav, Bob Geldof to receive BGU honorary doctorate. The Jerusalem Post (22 maart 2011).
- ↑ (en) Death of Bob Geldof's sister Cleo. The Irish Times (11 oktober 2010).
- ↑ (en) Vaughan, Don, We Are the World. Encyclopædia Britannica (21 januari 2026).
- ↑ (en) Watkin, Hannah, Boy George on why Culture Club didn’t perform at Live Aid: ‘It would have ended our careers’. Smooth Radio (27 juni 2025).
- ↑ (en) Makura, Moky, Live Aid led to the patronising ‘save Africa’ industry. We don’t need a musical about it. The Guardian (10 oktober 2023).
- ↑ (en) Queen Knights Bob Geldof, but Don’t Call Him Sir Bob. Los Angeles Times (10 juni 1986).
- ↑ Bob Geldof eredoctor in Gent. NRC Handelsblad (6 september 1986).
- ↑ (en) Bono, Geldof Among Nobel Peace Prize Nominees. Billboard (24 februari 2006).
- ↑ (en) Nikkhah, Roya; Hancock, Louise, athers 4 Justice take their fight for rights across the Atlantic. The Telegraph (8 mei 2005).
- ↑ (en) Anderson, Donald, The day Edinburgh helped to make the world a better place. Edinburgh News (8 juli 2025).
- ↑ (en) McNair, James, “When you were in that taxi saying Pink Floyd are w*nkers, my brother was driving it!” How Bob Geldof ended up in The Wall despite everything. Louder (22 november 2025).
