Bob Hanf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Bob Hanf (Amsterdam, 25 november 1894Auschwitz, 30 september 1944) was een Nederlands kunstenaar die schilderde, schreef, componeerde en viool speelde. Hij werkte onder sterke invloed van het Duits expressionisme.

Hij nam vioolles bij Louis Zimmermann, was concertmeester van het Concertgebouworkest en nam tekenles bij George Hendrik Breitner. Hij schreef poëzie, proza en toneelstukken. Hij componeerde liederen op teksten van onder anderen Rilke, Kafka en Goethe en schreef stukken voor viool, piano, trio’s en een opera.

In 1942 moest Hanf vanwege zijn Duits-Joodse afkomst noodgedwongen onderduiken voor de Duitse bezetters. Op 23 april 1944 kon de Sicherheitsdienst hem echter oppakken. Hij werd eerst naar Kamp Westerbork gedeporteerd om uiteindelijk in concentratiekamp Auschwitz te belanden, alwaar hij werd vermoord.

Hanfs invloed op schrijvers als Vestdijk en Marsman was groot. In werk van Vestdijk figureert hij verder onder de naam Bob Neumann.

Veel van zijn werk is bewaard gebleven en door zijn broer Frits Hanf beheerd. Werk verkopen of in opdracht maken, deed Hanf nauwelijks. Daarvoor vond hij zichzelf te onbelangrijk.[bron?]