Bonbonnière

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bonbonnière
voorheen: Stadsschouwburg Maastricht
Entreegebouw Bonbonnière, Achter de Comedie
Entreegebouw Bonbonnière, Achter de Comedie
Openingsdatum 1789
Sluitingsdatum 1992 (heropend als feestlocatie: 1996)
Locatie Achter de Comedie / Bredestraat, Maastricht
Gebouw
Monument status Rijksmonument 506705
Architect Peter Huyssens; Mathias Soiron; Julien Rémont
Gebouwd 1604-14 (verbouwingen/uitbreidingen:1788-89, 1877-79, 1904-05, 1927-28, 1955-59, 1973-78)
Overig
Aantal zalen 1
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

De Bonbonnière is een theater in Maastricht, dat nog slechts ten dele als zodanig in gebruik is. Het theater is gelegen in het centrum van Maastricht, aan de Bredestraat, tussen het Onze Lieve Vrouweplein en het Vrijthof. De ingang bevindt zich aan de straat Achter de Comedie.

Geschiedenis[bewerken]

De Bonbonnière werd oorspronkelijk gebouwd als kerkgebouw in opdracht van de jezuïeten in het tijdvak 1606-1614. De architect was Peter Huyssens, die als jezuïet enige jaren eerder in dit klooster was ingetreden. De Maastrichtse kerk was Huyssens' eerste bouwwerk en was nog een relatief eenvoudig ontwerp. Huyssens zou later nog enkele andere Jezuïetenkerken bouwen in de Zuidelijke Nederlanden, die thans tot de mooiste barokkerken van België behoren.

In 1773 werd de jezuïetenorde door de paus opgeheven en werd de Maastrichtse kerk aan de eredienst onttrokken. In 1786 stonden de Staten-Generaal het gebouw af aan de stad. ter compensatie van de drukkende last van het garnizoen.[1] In de jaren daarna werd ze omgebouwd tot schouwburg, naar plannen van stadsbouwmeester Mathias Soiron. De ingang werd verplaatst van de westzijde (Minckelersstraat) naar de oostzijde (thans: Achter de Comedie), waar een nieuw entreegebouw gerealiseerd. De gevel hiervan was versierd met een dorische zuilengalerij. Deze entree werd in 1877-79 vervangen door het huidige entreegebouw in neoclassicistische vormen naar ontwerp van de Luikse architect Julien Rémont en de Maastrichtse stadsarchitect W.J. Brender à Brandis. Ook het interieur werd toen naar het voorbeeld van de Brusselse Muntschouwburg verbouwd, waarna het theater de naam Bonbonnière kreeg. In het huidige theaterinterieur herinnert niets meer aan de voormalige kerkfunctie.

De westelijke barokfaçade, die in de 19e eeuw al zeer was verminkt, werd in 1955 hoger opgetrokken om de nieuwe toneeltoren te herbergen (ontwerp: Frans Dingemans). Het plafond van de theaterzaal, een bolvormige kap, is in dezelfde periode door Charles Eyck beschilderd. Het brandscherm is door kunstenaar Gèr Boosten beschilderd met voorstellingen uit het verhaal van Prometheus die het vuur van de goden stal en aan de mensen gaf.

Huidig gebruik[bewerken]

De Bonbonnière was tot begin 1992, toen het nieuwe Theater aan het Vrijthof werd opgeleverd, in gebruik als stadsschouwburg van Maastricht. Nieuwbouw werd noodzakelijk geacht omdat de Bonbonnière te klein was en er geen ruimte was voor producties die een groot podium vereisten.

De theaterzaal wordt thans nog af en toe gebruikt voor (amateur)theaterprodukties en lezingen. Daarnaast kunnen de diverse ruimtes worden gehuurd als locatie voor zakelijke evenementen, feesten, diners en recepties. De grote zaal van de Bonbonnière biedt plaats aan ongeveer 300 personen. Daarnaast zijn er twee kleinere zalen (de witte of Redoutezaal en de spiegelzaal), foyers en een café-restaurant. Een aantal ruimtes aan de zuidzijde van het gebouw worden verhuurd als winkel.

La Bonbonnière is tevens de organisatie die de exploitatie van de Maastricht Music Hall (voorheen Platte Zaol geheten) aan de Griend voor haar rekening neemt.[2]