Boostkazerne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elias Beeckmankazerne
Middenboven: Willem de Zwijgerkazerne aan de Zuiderzeestraatweg, Wezep, een Boostkazerne. Foto Luchtvaartafdeeling, 1920-1940

Een Boostkazerne (Ook genaamd: grensbataljonkazerne) is een type kazerne ontworpen in de jaren 1930 door kapitein der genie August Gerard Marie Boost (geboren 7 september 1900 in Breda en overleden 25 januari 1985 in Den Haag). De kazernes werden allemaal gebouwd in de periode 1938-1939.

Reden[bewerken]

Reden voor de bouw van de kazernes was een wijziging van de Dienstplichtwet in 1938 en oorlogsdreiging vanuit Duitsland. De dienstplicht werd verlengd van 5 en een halve naar 11 maanden. Hierdoor nam de behoefte aan kazernegebouwen toe en moest het aantal bijna verdubbeld worden. Door internationale ontwikkelingen had het de voorkeur om langs de oost-zuidgrens van Nederland kazernes te bouwen. Uitzondering hierop waren de kazernes in Ede, Ermelo en Bussum.

Ontwerp[bewerken]

De minister van Oorlog: Jannes van Dijk gaf Boost op 15 augustus 1937 de opdracht om 16 standaardkazernes te ontwerpen. In het verleden werden individuele ontwerpen gemaakt, maar nu ontbrak de tijd, maar ook geld hiervoor en werden er standaardkazernes ontworpen. Bedoeling was om op deze kazernes één bataljon infanterie dan wel één regiment infanterie (regimentsstaf en twee bataljons) te huisvesten.

Boost ontwierp gestandaardiseerde kazernes die modern waren volgens vaste opzet. De kleinere kazernes bestonden uit een poortgebouw met ingang tot de kazerne en doorgang naar exercitieterrein. In het poortgebouw bevonden zich de officiers-, onderofficiers- en manschappen-kantines alsmede sportzaal, stafbureaus, wacht en celruimte. Rondom de appelplaats zijn symmetrisch in U-vorm drie legeringsgebouwen en een ketelhuis/keukengebouw geplaatst. Het was gebruikelijk om bij grotere kazernes volgens het paviljoensysteem functiescheiding per gebouw aan te brengen. Bij enkele kazernes week hij hier vanaf en werden functies gecombineerd in één gebouw, waarschijnlijk uit kostenoogpunt. Het ontwerp van vier grotere kazernes werd afgeleid van het standaardontwerp waarbij het poortgebouw werd vervangen door aparte gebouwen. Het ontwerp van Boost werd vervolgens nog beoordeeld door de architecten prof. ir. Richard Schoemaker en prof. Nico Landsdorp. Maar een klein aantal aanpassingen was nodig.

Afwijkingen van de standaard[bewerken]

De standaardontwerpen van de Boostkazernes waren niet zo standaard. Verschillen ontstonden door verschillende vormen van de kavel waarop gebouwd werd. Ook van de U-vorm werd afgeweken, de vorm is niet altijd U-vormig en ook zijn er verschillen in de lengte van de voorgevel en de lengte van de poten van de U. Ook zijn er verschillen op te merken in de poorten met een rechte latei of halfronde boog. Daarnaast zijn er verschillende uitvoeringen van de ramen boven de uitbouwtjes direct naast de poort. Er mochten namelijk wijzigingen aangebracht worden zodat meer aansluiting werd gevonden bij de plaatselijke bouwtraditie. Ten slotte ontstonden er ook nog verschillen van het standaardontwerp door variaties in de kleur van de metselstenen en kleur van dakpannen (rood in plaats van zwart). Al met al bestaat geen enkel duplicaat van deze 16 kazernes.

Stijlen[bewerken]

De stijl van Boost voor deze kazernes noemt men zakelijk-expressionisme. Kenmerken van de Amsterdamse- en Delftse School en het Nieuwe Bouwen zijn hierin terug te vinden. De Amsterdamse School is een expressionistische stroming, vooral gebruikt bij woningbouwprojecten. De Delftse School heeft als basis het rationalisme van Berlage. Met andere woorden: door eenvoud en harmonie verkrijgt men een mooi gebouw. De Delftse School is vooral bekend door de wederopbouw buiten de grote steden.

Kazernes[bewerken]

Fotogalerij[bewerken]

Externe links[bewerken]