Bootvluchteling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Somalische bootvluchtelingen

Een bootvluchteling is iemand die om een politieke of economische reden zijn land ontvlucht over zee. De eerste bootvluchtelingen waren grote aantallen Vietnamezen, die na de aftocht van de Amerikanen na de Vietnamoorlog hun land verlieten in veelal niet-zeewaardige bootjes.

Middellandse Zee[bewerken]

Er zijn veel vluchtelingen uit Afrika en het Midden-Oosten die de Middellandse Zee oversteken in de richting van Italië en Spanje. Zij verzamelen zich in Libië, om daar hun reis over de Middellandse Zee voort te zetten. De routes over land worden hier buiten beschouwing gelaten, de reis naar Griekenland over zee is korter dan naar Spanje of Italië.

Sinds 2013 is door de onzekere situatie in Egypte, met de Revolutie in 2011 en de staatgreep daarna in 2013, de opstand in Libië, de Malinese Burgeroorlog, de Syrische burgeroorlog en het geweld van de ISIS, het aantal bootvluchtelingen dat de Middellandse Zee probeert over te steken enorm toegenomen.

De massale toestroom van vluchtelingen op Lampedusa, een Italiaans eiland dat zich relatief dicht onder de Libische kust bevindt, stelt de instanties daar voor grote opvangproblemen.

Veel mensen proberen Afrika te ontvluchten door aan boord van een gammele boot van mensensmokkelaars naar Europa over te steken.[1] Dat loopt vaak slecht af.[2][3] In oktober 2013 verging een boot waarbij ruim 300 mensen de dood vonden. Regelmatig zinken schepen onderweg door pech of overbelasting. De marine van verschillende Europese landen redden veel vluchtelingen uit de Middellandse Zee, die worden in Italië aan land gezet. Volgens Europese regels moet iedere lidstaat zelf voor opvang zorgen, in dit geval dus Italië.

In de eerste vier maanden van 2014 kwamen 17 schepen met vluchtelingen in Italië aan, 26.310 personen werden geregistreerd, onbekend is het aantal dat illegaal de Europese Unie binnenkwam. De opvangkampen raken vol. In april 2014 ontstond een piek, 4000 vluchtelingen werden in 48 uur uit zee gered.[4] Het aantal vluchtelingen, waarvan de meeste voor het geweld in Syrië vluchtten, nam in 2015 nog toe.[5] Zij komen meestal in Italië aan, maar andere Europese landen zeggen dat zij tegen de capaciteit van hun opvang aanlopen.

Elders[bewerken]

  • Vluchtelingen uit Sri Lanka en andere Zuid-Aziatische landen die via Indonesië de Indische Oceaan oversteken in de richting van Australië. In 2015 ontvluchtten veel Birmezen hun land.
  • Cubanen die met geïmproviseerde vaartuigen de kust van Florida, in Amerika, trachten te bereiken. Vanaf het nabijgelegen Haïti wordt het ook geprobeerd.
  • De Australische regering heeft getracht het vluchten over zee te ontmoedigen door een opvangkamp in te richten in de woestijn, waar de bootvluchtelingen onder harde omstandigheden worden opgesloten. Ook worden bootjes teruggestuurd.[6]

Gevaren[bewerken]

  • De boten, waarmee de vluchtelingen komen, zijn vaak niet voldoende zeewaardig. Dat maakt de reis gevaarlijk.
  • Het komt voor dat mensensmokkelaars de vluchtelingen in open zee afzetten. De reis daarna hebben velen met de dood moeten bekopen.[7]
  • De grootste problemen, die zich met vluchtelingen in het algemeen, dus ook met bootvluchtelingen voordoen zijn mensensmokkel en de beperkte mogelijkheid vluchtelingen een nieuwe, veilige plaats te bieden waardoor velen in de illegaliteit belanden.

Verwijzingen en voetnoten[bewerken]

  1. NU.nl. "Aantal bootvluchtelingen Italië enorm toegenomen", 14 mei 2014.
  2. NOS. "Mogelijk honderden migranten verdronken, reddingsactie voor kust Libië", 19 april 2015.
  3. Nieuwsuur. "'Kunnen we ongevoelig blijven als massa's mensen sterven?", 19 april 2015.
  4. Telegraaf. "Italië redt 4000 bootvluchtelingen in twee dagen", 9 april 2014.
  5. NOS. "EU nog oneens over herverdeling vluchtelingen", 16 juni 2015.
  6. NU.nl. "Australië stuurt bootvluchtelingen terug", 7 juli 2014.
  7. NOS. "300 doden bij drama op Middellandse Zee", 11 februari 2015.