Borniet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Borniet
Borniet
Mineraal
Chemische formule Cu5FeS4
Kleur Koperrood, bronsbruin op vers breukvlak
Streepkleur Grijszwart
Hardheid 3
Gemiddelde dichtheid 5,09 kg/dm3
Glans Metaalglans
Opaciteit Opaak
Breuk Oneffen
Splijting [111] Imperfect
Kristaloptiek
Kristalstelsel Orthorombisch
Overige eigenschappen
Radioactiviteit Geen
Magnetisme Na verhitting
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal borniet is een koper-ijzer-sulfide met de chemische formule Cu5FeS4.

Eigenschappen[bewerken | bron bewerken]

Het mineraal heeft een orthorombische kristalstructuur. Het heeft een bruine tot koperrode kleur op een vers breukvlak. Door oxidatie verandert de kleur en krijgt het mineraal blauwe, paarse en rode tinten. De hardheid is 3 en de gemiddelde dichtheid is 5,09. Na verhitting is borniet magnetisch en het is niet radioactief.

Naamgeving[bewerken | bron bewerken]

Borniet is genoemd naar de Oostenrijkse mineraloog I. von Born (1742-1791).

Voorkomen[bewerken | bron bewerken]

Borniet wordt veelal gevonden in pegmatieten. Het komt onder andere voor in Arizona, Butte en Mexico.

Industriële toepassing[bewerken | bron bewerken]

Borniet is een belangrijk kopererts en komt vaak samen voor met het veel vaker voorkomende chalcopyriet. Het is belangrijk voor de hoeveelheid koper dat het bevat: ongeveer 63 massaprocent is koper.

Zie ook[bewerken | bron bewerken]

Externe links[bewerken | bron bewerken]

Zie de categorie Bornite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.