Bouke Jagt (1942)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bouke Jagt

Bouke Bonifacius Jagt (Padang, 5 mei 1942) is een Nederlandse schrijver, dichter, schilder en jurist. Daarnaast is hij ook voorzitter van de Stichting Altvoorde, een stichting die zich inzet voor het behoud van graven van Nederlandse cultuurdragers. Zijn letterkundig werk bestaat uit poëzie, romans, verhalen en reisverhalen.

Algemeen[bewerken]

Bouke Jagt is schrijver en dichter. Zijn boeken zijn maatschappijkritisch in een periode van  ingrijpende veranderingen. Het einde van het communisme (1992), Srebrenica (1995), de moord op Fortuyn (2002), zedendelicten (Epe, Dutroux, katholieke instellingen 1992-2010) en economische crises (1998 en 2008) droegen hiertoe bij. Het ontzag voor notaris, docent, arts, geestelijke en rechter bleek  rond 1998 onhoudbaar. Maatschappijkritiek was na 1990 ongewenst voor verkoop en subsidie. De nationale identiteit werd ontkend. Het begrip literatuur verdween sinds 1988. Als jurist, politicus en publicist was Jagt hierbij betrokken. Door internet en brede maar oppervlakkige informatie rond de eeuwwisseling kwamen gebreken bij autoriteiten en media aan het licht. Banken en bestuurders verloren rond 2008 het vertrouwen bij grote delen van de bevolking. Een gezagsvacuüm versterkte het verlies aan onderlinge binding en tradities.

Letterkundig werk[bewerken]

Dat komt uit in milieuschetsen van De Discuswerper en Gaandeweg maar speelt mee in zijn poėzie en proza over andere tijden en plaatsen. Jagt is een van de laatste auteurs van de verdwenen Oost- Indische letterkunde. Volgens sommigen is hij dat ook in de kortstondige West-Indische (Antilliaanse, Surinaamse) letterkunde.  De Muskietenoorlog is een belangrijke en zeldzame verhalenbundel over soldaten in de slotjaren 1961-1962 op Nieuw-Guinea. Erven van Indiė beschrijft de lotgevallen in een Indische koloniale familie 1945-1950. Onder de Wolkenwals gaat over smokkel en scheepsramp op Curaēao. Gaandeweg is de eerste roman in mailberichten: een ik figuur mailt aan een vriend in Nieuw Zeeland. Couleur locale, hechte plot, mensenkennis en soms mooischrijverij typeren zijn werk, dat invloed van Roland Holst en Slauerhoff vertoont. Hoewel aan zijn boeken door uitgeversperikelen en instortende boekenmarkt te weinig aandacht is besteed, geldt hij als belangrijke literaire schrijver binnen de traditie. In gedichten en verhalen keren Jagts reizen door Amerika en Aziė, waaronder Siberiė, terug. Het dubbeltalent Jagt schilderde ca. 50 doeken, waarin soms boeken herkenbaar zijn.

Indische achtergrond[bewerken]

Jagt behoort tot de laatsten van de zogenaamde “eerste generatie” van “overzee”, die zich nooit als “Indo’s”, maar als vervolgde Nederlanders beschouwt. Hij werd op 5 mei 1942 om 5.55 uur geboren te Padang tijdens de Japanse bezetting van Nederlands – Indiė. Zijn eerste jaren werden doorgebracht in het kamp Bankinang. Zijn vader Bouke Jagt (11.10.1906 – 23.6.1944)) sneuvelde bij de torpedering in straat Malakka van het schip Harikiku Maru, daarvoor Van Waerwijck. Zijn vader liet hem een kleine boerderij met opstallen in Sleen na. De moeder van Jagt was Elvire Eleonora Brouwer von Gonzenbach (26.11.1920 – 4.7.2012). Vele van haar niet onbemiddelde familieleden (juristen en ambtenaren) verloren het leven in de oorlog tegen Japan en de Indonesische bersiap. Zij verliet eind november 1950 Indonesiė zonder haar geboorteland ooit terug te willen zien.

Jeugdjaren en opleidingen[bewerken]

Zijn zwakke, uitgehongerde conditie als kind belette niet dat Jagt later diverse sporten beoefende, waaronder voetballen, schaatsen en zeilen. Jagt trouwde in 1964 met Lieselotte Sofia Firing. Zij kregen twee zonen en drie kleinkinderen. Hun zonen volgden de basisschool op Curaēao, toen Jagt enige jaren docent aan het Peter Stuyvesant College was. Jagt was bij bedrijven als de ABN en het GAK werkzaam. Hij studeerde Nederlandse Taal en Letteren en Nederlands en Antilliaans recht in Leiden. Jagt promoveerde in het staatsrecht. Hij was leraar Nederlands, docent bij juridische cursussen en advocaat bij de Hoge Raad. Jagt leverde bijdragen aan de Wet op de Lijkbezorging, de verbetering van het beruchte conservatoir beslag en het tuchtrecht bij de rechtspraak. Hij bekleedde functies als lid van D66, werkte mee aan JAC en VvL en was de initiatiefnemer voor de Stichting Altvoorde

Afronding van oeuvre[bewerken]

Na de eeuwwisseling verbleef Jagt twee jaar in Spanje en Frankrijk. De redenen daarvoor waren omvangrijke rechtszaken. Een straatrover beschuldigde Jagt in 1997 van poging tot aanranding. Op grond van zijn aangifte kreeg hij € 4000 schadevergoeding toegewezen. In 2010 raakte Jagt bij verstek zijn woning kwijt. Een huisjesmelker beweerde de woning mondeling voor lage prijs gekocht te hebben en legde vier jaar beslag op de vermeende koopsom om een schadevergoeding af te dwingen. Jagt moest het huis ontruimen zonder enige betaling en moest door beslagen in 2013 en 2014 van leningen bij familie en vrienden leven. De verwikkelingen daarvan, beschreven in Gaandeweg, tonen een omstreden opstelling van rechters en advocatuur. Volgens universitair onderzoek zouden daardoor tienduizenden burgers benadeeld zijn. Eind 2017 verscheen Complimenten aan de Rechterlijke Macht. Na twee novellen en een toneelstuk De boekhandelaar van Tyrus volgt een satire op grond van bestaande vonnissen, arresten en uitspraken. Oud staatssecretaris van justitie mr. F. Teeven bevestigde dat rechters zich niet te goeder trouw laten beïnvloeden. De satire stelt dat Nederland geen rechtstaat is maar een rechters staat (dikastocratie) zou zijn met twee of meer maten.

Bibliografie[bewerken]

  • 1967 - Gerart van Velsen (poëzie)
  • 1978 - De Muskietenoorlog (verhalen)
  • 1979 - Pijnboomspook (roman)
  • 1982 - IJzeren Chrysant (roman)
  • 1982 - Wapenrok (poëzie)
  • 1986 - De geur van traan (verhalen en novelle)
  • 1987 - Bij de Gratie Gods (roman)
  • 1987 - Wardeel (poëzie)
  • 1993 - Erven van Indië (roman)
  • 1995 - Verzamelde Gedichten (poëzie)
  • 2006 - De Discuswerper (roman) - Uitgeverij Badeloch, Voorschoten
  • 2007 - Geruis van Voetstappen (verhalen) - Uitgeverij Badeloch, Voorschoten
  • 2007 - Weerlicht (gedichten) - Uitgeverij Badeloch, Voorschoten
  • 2008 - Dialogen in Ballingschap (filosofische reisverhalen)
  • 2012 - Gaandeweg
  • 2017 - Complimenten aan de Rechterlijke Macht (satire, toneelstuk, novellen)

Externe links[bewerken]