Brandon Mechele

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Brandon Mechele
Brandon Mechele
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 28 januari 1993
Geboorteplaats Bredene, België
Lengte 188 cm
Been Rechts
Positie Verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van België Club Brugge
Rugnummer 44
Contract tot 2023
Jeugd
1999–2002
2002–2012
Vlag van België KSV Bredene
Vlag van België Club Brugge
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2012–
2017–2017
Vlag van België Club Brugge
Vlag van België STVV
278(10)
18(2)
Interlands **
2013–2014
2019–
Vlag van België België -21
Vlag van België België
7(0)
2(0)

* Bijgewerkt op 13 oktober 2019
** Bijgewerkt op 11 oktober 2020
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Brandon Mechele (Bredene, 28 januari 1993) is een Belgische voetballer. Hij is een verdediger die onder contract staat bij Club Brugge en uitkomt voor de Rode Duivels.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Club Brugge[bewerken | brontekst bewerken]

Jeugdreeksen[bewerken | brontekst bewerken]

Mechele sloot zich in 1999 aan bij de jeugd van Club Brugge. De centrale verdediger die ook als rechtsachter kan uitgespeeld worden, doorliep alle jeugdreeksen en maakte in het seizoen 2012/13 zijn debuut in het eerste elftal. Mechele kreeg bij Club Brugge het nummer 44 toegewezen; hij draagt dat nummer nog steeds.

Doorbraak in het eerste elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Op 5 mei 2013 nam Club Brugge het in play-off I op tegen KSC Lokeren. Door de blessure en schorsing van verscheidene verdedigers mocht Mechele voor het eerst op de bank zitten. In de slotminuten viel hij in voor de geblesseerde Víctor Vázquez. Blauw-zwart won het duel met 2-1. Op 12 mei 2013 viel hij in de play-offwedstrijd tegen Standard na 73 minuten in voor Jesper Jørgensen. Vanwege blessureleed bij Jim Larsen en omdat Óscar Duarte een schorsing moest uitzitten startte hij het openingsduel van het seizoen 2013/14 tegen Sporting Charleroi in de basiself. Hij groeide uit tot een vaste pion en vormde een defensief duo met Björn Engels. Op 28 november 2013 verlengde Mechele zijn contract bij Club Brugge tot medio 2017.

Op 20 januari 2015 scoorde Mechele in de laatste minuut tegen KV Mechelen het winning doelpunt in de kwartfinales van de Beker van België. Uiteindelijk won Club ook nog de beker dat jaar na een zege in de finale tegen Anderlecht.

Uit de gratie bij Preud'homme[bewerken | brontekst bewerken]

Onder coach Michel Preud'homme verdween Mechele een beetje van de radar. Hij verloor zijn basisplaats in het seizoen 2015-2016 en na een zware blessure mocht hij een seizoen later enkel Europees nog meespelen. In de winterstop verhuisde hij dan ook op uitleenbeurt naar STVV. Daar werd hij onder trainer Ivan Leko opnieuw een vaste waarde.

Terug in de basis onder Ivan Leko[bewerken | brontekst bewerken]

Mechele begon met twijfels aan de campagne 2017-2018 bij Club-Brugge, waar Leko intussen als nieuwe trainer was aangesteld. Die behield het vertrouwen in de centrale verdediger na een moeilijke start. Mechele werd uiteindelijk een van de uitblinkers van het elftal en miste zelfs geen seconde van de competitie. Bovendien scoorde hij drie doelpunten en werd hij kampioen met Club Brugge.

In 2018-2019 liep Mechele in de voorbereiding een blessure op aan de buikspieren. Hij vocht zich in september terug in de ploeg. Op 5 oktober 2018 werd hij door Roberto Martinez beloond met zijn eerste selectie bij de Rode Duivels.

Sterkhouder onder Clement[bewerken | brontekst bewerken]

Op 5 februari 2020 scoorde Mechele, onder de leiding van de nieuwe coach Philippe Clement, het openingsdoelpunt in de terugwedstrijd van de halve finale van de Beker van België op het veld van SV Zulte Waregem. Hij devieerde een doorgekopte bal van Michael Krmenčík met de borst in het lege doel van de uitgekomen Zulte Waregem-doelman Sammy Bossut. Mechele kreeg het doelpunt nipt op zijn naam want de bal was al bijna over de doellijn. Club Brugge plaatste zich voor de bekerfinale dankzij de 18-jarige Charles De Ketelaere, nadat invaller Dimitri Oberlin de gelijkmaker had gescoord voor Zulte Waregem (1–2). De heenwedstrijd was op 1–1 geëindigd, waardoor Mechele en zijn maats verlengingen vermeden.[1] Club Brugge verloor de finale van Royal Antwerp FC met 0–1.[2]

Kapitein en spitsengoal in topper

In het seizoen 2020-2021 bleef Mechele een vaste waarde in de competitiewedstrijden van Club Brugge. In de Champions League speelde hij twee keer de volledige wedstrijd tegen Zenit Sint-Petersburg, met een dubbele overwinning als resultaat. In de andere vier groepswedstrijden bleef Mechele evenwel op de bank. Tijdens het seizoen werd Mechele in de bloemetjes gezet voor zijn 250ste wedstrijd voor Club Brugge. Bovendien mocht hij af en toe de kapiteinsband dragen bij afwezigheid van Vormer en Vanaken. Op 24 januari 2021 scoorde de centrale verdediger de winning goal in de topper tegen Genk. Hij legde de bal dood op de borst en werkte beheerst af. Zijn doelpunt werd omschreven als een "spitsengoal" en deze 3-2 bleek uiteindelijk voldoende voor de drie punten. Vier dagen later was Mechele opnieuw trefzeker in de derby tegen Cercle Brugge. Dit keer zorgde hij voor de gelijkmaker met een kopbaldoelpunt. Zijn treffer bleek cruciaal in de 1-2-overwinning. Op 18 februari was het andermaal raak: Mechele scoorde in de Europa League bij Dinamo Kiev het levensbelangrijke uitdoelpunt. Het werd uiteindelijk 1-1 in die heenwedstrijd, wat niet voldoende bleek voor de kwalificatie. Club Brugge werd in 2021 wel opnieuw landskampioen.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker van België Europees Supercup Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2012/13 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 3 0 0 0 0 0 3 0
2013/14 25 0 1 0 2 0 28 0
2014/15 30 2 6 1 13 0 49 3
2015/16 13 0 2 0 9 0 1 0 25 0
2016/17 0 0 0 0 2 0 0 0 2 0
Sint-Truidense VV 18 2 0 0 18 2
2017/18 Club Brugge 40 3 5 2 3 0 0 0 48 5
2018/19 32 0 1 0 7 0 1 0 41 0
2019/20 24 0 6 1 7 0 0 0 36 1
2020/21 33 2 3 0 4 1 0 0 36 3
2021/22 5 0 0 0 0 0 1 0 6 0
TOTAAL 218 9 24 4 44 1 3 0 260 11

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Mechele werd voor het eerst opgeroepen voor de Rode Duivels op 16 oktober 2018 voor een vriendschappelijke interland tegen Nederland. Hierin kwam hij niet in actie. De centrale verdediger debuteerde pas tijdens zijn 8ste selectie op 13 oktober 2019, dit in een kwalificatiewedstrijd voor het EK 2020 in en tegen Kazachstan. Hij mocht in de extra tijd op de 91ste minuut invallen voor Thomas Vermaelen en de wedstrijd volmaken. België won de wedstrijd met 0-2 en plaatste zich voor het EK. Op 8 oktober mocht hij voor het eerste starten in de oefeninterland tegen Ivoorkust. Die wedstrijd eindigde op 1–1. Ook op 11 november 2020 maakte hij de volledige 90 minuten vol in een oefeninterland tegen Zwitserland. Mechele maakte geen deel uit van de selectie voor het EK in 2021. Samen met Sambi Lokonga en Zinho Vanheusden werd hij wel gevraagd stand-by te blijven en deed hij ook de voorbereiding met de selectie mee.

Interlands[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt t/m 11 november 2020[3]

Palmares[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van België Club Brugge
Kampioen België 4x 2015/16, 2017/18, 2019/20, 2020/21
Beker van België 1x 2014/15
Belgische Supercup 3x 2016, 2018, 2021