Brisinga endecacnemos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brisinga endecacnemos
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)
Klasse: Asteroidea (Zeesterren)
Orde: Brisingida
Familie: Brisingidae
Geslacht: Brisinga
Soort
Brisinga endecacnemos
Asbjørnsen, 1856
(en) World Register of Marine Species
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Brisinga endecacnemos is een zeester uit de familie Brisingidae. De eerste exemplaren die ooit gevonden werden, werden door Peter Christen Asbjørnsen in augustus 1853 van 200 tot 400 meter diepte opgevist uit de Hardangerfjord in Noorwegen.[1][2] Het dier had elf armen, wat aanleiding was voor de naam "endecacnemos" (endeca is elf).

Brisinga endecacnemos werd in Fauna littoralis Norvegiae uit 1856 beschreven en benoemd door Asbjørnsen,[2] en is de typesoort van het geslacht Brisinga.

Van Brisinga endecacnemos is bekend dat het dier licht kan produceren. Dit wordt ook wel bioluminescentie genoemd. Het vermogen om licht te geven is sinds 1952 bekend; pas later werd dit vermogen ook bij andere soorten zeesterren ontdekt.[3]

Bronvermelding[bewerken]