Brock Lesnar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brock Lesnar
Lesnar in maart 2015
Lesnar in maart 2015
Persoonlijke informatie
Bijnaam 'The Beast Incarnate'
Volledige naam Brock Edward Lesnar
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Geboorteplaats Webster (South Dakota)
Geboortedatum 12 juli 1977
Lengte 1,91 m
Gewicht 130 kg
Carrière
Debuut 1999
Ringnaam Brock Lesnar
Trainer/coach OVW-staf
Discipline Professioneel worstelen
Overige beroep(en) Mixed martial arts (2007-heden)
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Sport

Brock Edward Lesnar (Webster (South Dakota), 12 juli 1977) is een Amerikaans MMA-vechter, worstelaar en professioneel worstelaar.

Lesnar won de NCAA Heavyweight-titel. Hij worstelde eerst binnen New Japan Pro Wrestling, waar hij IWGP World Heavyweight Champion werd. In WWE was hij drie keer WWE Champ. Lesnar stortte zich in 2007 op mixed martial arts (MMA) en was ruim 23 maanden wereldkampioen zwaargewicht bij de UFC. In 2012 keerde hij terug naar het professioneel worstelen binnen de WWE.

Professioneel worstelen[bewerken]

World Wrestling Federation / Entertainment (2002-2004)[bewerken]

Debuut[bewerken]

Brock Lesnar maakte zijn debuut in 2002 bij een aflevering van RAW daags na WrestleMania X8. Hier viel hij Al Snow, Maven en Spike Dudley aan gedurende hun match. De eerste feud van Brock Lesnar was met de Hardy Boyz. Op WWE Backlash (een PPV destijds) versloeg hij Jeff Hardy en daags nadien op RAW versloeg hij Matt Hardy. Ook op Judgment Day versloeg hij de Hardy Boyz met behulp van zijn Tag Team partner Paul Heyman.

Main Event status (2002-2003)[bewerken]

In juni 2002 won Lesnar King of the Ring, door Rob van Dam te verslaan. Hierdoor kreeg hij een kans voor het WWE Undisputed Championship of SummerSlam. Op 22 juni sloot Lesnar zich aan bij het WWE SmackDown brand. Na een korte feud met Hulk Hogan, kwam Lesnar in een feud met The Rock, die op dat moment de Undisputed Champion was. Op SummerSlam versloeg hij The Rock en hiermee werd hij de jongste WWE Champion in de geschiedenis van de WWE.

Na zijn feud met The Rock kreeg hij een feud (worstelvete) met The Undertaker, wat uitmondde in een match op Unforgiven in augustus. Door middel van een diskwalificatie wist hij zijn titel te behouden. De volgende maand tijdens No Mercy versloeg hij The Undertaker wederom en zo behield hij zijn titel.

Na The Undertaker was Big Show de volgende opponent van Lesnar. Tijdens Surivor Series verloor hij zijn titel. Tijdens de Royal Rumble van 2003 wist Lesnar Big Show nog te verslaan in een kwalificatie match voor de Rumble. Hier kwam Lesnar binnen als nummer 29 en versloeg hij The Undertaker en wist zo te winnen.

Tijdens WrestleMania XIX pakte Lesnar de WWE Title weer, door Kurt Angle te verslaan. John Cena viel hierna Lesnar nog aan met een F-5 op zijn been. Dit zorgde voor een titelwedstrijd op Backslash, maar hier wist Lesnar zijn titel te behouden. Op Judgement Day had Lesnar een Stretcher-match tegen Big Show, nadat deze Rey Mysterio tijdens WrestleMania XIX zwaar geblesseerd had. Met behulp van een vorkheftruk wist Lesnar Big Show uit de ring te krijgen en zo behield hij zijn titel. Tijdens Vengeance 2003 echter verloor hij zijn titel weer aan Kurt Angle in een No Disqualification Triple Threat-match, met ook Big Show. Op SummerSlam kreeg Lesnar een rematch, maar Kurt Angle versloeg hem. Tijdens een tweede rematch op WWE SmackDown pakte Lesnar zijn titel weer terug tijdens een Iron Man-match. Tijdens No Mercy wist Lesnar zijn titel succesvol te verdedigen tegen The Undertaker tijdens een Biker Chain-match.

Feud met Goldberg / verlaten WWE (2003-2004)[bewerken]

Tijdens een feud met Goldberg kreeg Lesnar een feud met Hardcore Holly, naar aanleiding van een langdurige nekblessure, veroorzaakt door Lesnar. Tijdens de Royal Rumble van 2004 versloeg Lesnar Hardcore Holly en viel hij ook Goldberg aan, waardoor Kurt Angle hem kon elimineren gedurende de Rumble. In februari 2003 pakte Goldberg Lesnar terug voor zijn daad, door hem tijdens zijn title match met Eddie Guerrero aan te vallen. Hierdoor verloor Lesnar de titel. Op WrestleMania XX had Lesnar zijn laatste match. Dit was een match met Goldberg met als guest referee Stone Cold Steve Austin. Die was betrokken geraakt bij de match, doordat Lesnar hem had aangevallen op WWE Raw, nadat Stone Cold Steve Austin Goldberg had aangezet tot zijn aanval op Lesnar, die hem tegen Eddie Guerrero de match kostte. Dit was ook meteen Lesnars laatste match en hierna ging hij zich richten op een American football carrière.

Terugkeer naar WWE en vete met Triple H (2012-heden)[bewerken]

Op Raw van 2 april 2012, een dag na WrestleMania XXVIII, maakte Lesnar zijn terugkeer naar de WWE. Lesnar trad de arena binnen en gaf John Cena een "F-5", zijn bekende finisher. Lesnar heeft een contract getekend dat tot WrestleMania XXIX loopt. Op de RAW-aflevering van 9 april werd Lesnar aangevallen door John Cena en werd ook bekendgemaakt dat zij op Extreme Rules het tegen elkaar zullen opnemen[1]. Op Extreme Rules verloor Lesnar van Cena.

Tijdens de RAW aflevering op 7 mei 2012, meldde de manager van Brock Lesnar Paul Heyman dat Brock in een brief zei dat hij WWE verlaat en nooit meer zal terugkeren.

Brock Lesnar kwam alsnog terug en kwam in een vete terecht met Triple H omdat hij Triple H zijn arm had gebroken. Ze namen het tegen elkaar op SummerSlam 2012, waar Shawn Michaels normaal bij zou zijn, maar er niet bij kon bij zijn omdat Brock Lesnar ook Shawn Micheals' arm had gebroken. Uiteindelijk won Brock Lesnar van Triple H en sindsdien kwam hij niet meer terug naar Raw. Tijdens een aflevering van Raw op 27 januari 2013 keerde Lesnar terug en onderbrak Vince McMahon, die op het punt stond om Heyman te ontslaan. Vervolgens voerde Lesnar een "F-5" uit op McMahon. Triple H wou Lesnar wreken en hij daagde Lesnar uit voor een wedstrijd op WrestleMania 29, in april 2013. Lesnar verloor op WrestleMania de No Holds Barred match van Triple H. Wederom wou Brock wraak nemen op Triple H. Hij daagde hem uit voor een Steel Cage match op Extreme Rules 2013. Na een hevig gevecht won Lesnar de match.

WrestleMania XXX en SummerSlam 2014[bewerken]

Lesnar nam het op 6 april 2014 op WrestleMania XXX op tegen The Undertaker, die al 21 maal ongeslagen was op WrestleMania. Lesnar won de wedstrijd en verbrak de zegereeks.

Op SummerSlam 2014, gehouden op 17 augustus, won Lesnar van John Cena en werd daardoor WWE World Heavyweight Champion. Een re-match tegen Cena resulteerde bijna in een verlies van Lesnar, die toch net even te sterk bleek. Seth Rollins verstoorde de wedstrijd en daarom bleef Lesnar kampioen.

2015 en verder[bewerken]

In april 2015 nam Lesnar het op tegen Roman Reigns op Wrestlemania 31 voor het WWE World Heavyweight Championship. Brock Lesnar verwoestte Reigns in deze wedstrijd door hem een aantal keer mee te nemen naar Suplex City en 3 F5's uit te voeren op Reigns. Uiteindelijk bleef Reigns op de voeten, gaf Lesnar 3 Superman Punches en 2 Spears, maar ook Lesnar trapte uit. Toen Reigns nog een Superman Punch wilde uitvoeren, stond Lesnar op en voerde de zijn finisher F5 uit. Seth Rollins was echter 'onverwachts' aanwezig op dat moment en had nog een koffertje (Money in the Bank), dat hij zou kunnen verzilveren voor het WWE World Heavyweight Championship. Door zowel Reigns als Lesnar een harde stamp op het hoofd te geven, kon Rollins de uitdager, Roman Reigns, pinnen, door de schouders van de uitdager drie tellen tegen de mat te houden, terwijl de scheidsrechter telde. Dit gebeurde op 29 maart 2015. Rollins en Reigns vormden ooit samen met Dean Ambrose The Shield, een soort 'good guy'-team.

Een dag later was er in de ring een confrontatie tussen Rollins en Lesnar. Rollins kon net ontsnappen uit de klauwen van de grotere en sterkere Lesnar. Drie security-mensen probeerden Lesnar tegen te houden en werden gemolesteerd. Toen Lesnar verder ging met de cameraman, kwam Stephanie McMahon tevoorschijn en schorste Lesnar. Deze ging echter gewoon door, waarna Lesnar 'for life' (voor onbepaalde tijd) geschorst werd.

Na een tijdje is Lesnar weer actief. Seth Rollins, die de zwaargewichttitel (en bijbehorende riem) bezit in juli 2015 en op geniepige wijzige verkreeg tijdens een wedstrijd tussen Roman Reigns en Lesnar, moest het halverwege juli, bij WWE Raw ontgelden. Lesnar sloopte de nieuwe auto van Rollins en zijn twee bodyguards met twee brandweerbijlen en brak een autodeur uit die hij ca. 30 meter door de lucht gooide en per ongeluk een toeschouwer raakte. De bodyguards renden op Lesnar af met een houten knuppel, maar Lesnar schakelde ze met zelfverdediging uit. De eerste bodyguard kreeg een enorme trap en de tweede werd, na Lesnar een klap op zijn rug met een houten knuppel te hebben gegeven, in een armklem genomen, waarna Lesnar de armklem forceerde en hem ook uitschakelde. Lesnar trok zijn shirt uit en liep naar de ring, waar Rollins nog met een knuppel stond. Het laatste stukje begon Lesnar te rennen en sprong over de touwen heen, waardoor Rollins het publiek in vluchtte, met Lesnar vlak achter hem. Rollins ging via een trap het gebouw uit en Lesnar pakte de kampioenschapsring uit de ring en liet de auto met de twee gewonde bodyguards achter.

Op 20 juli 2015, op WWE RAW, daagde de manager van Brock Lesnar, Paul Heyman, The Undertaker uit om naar de ring te komen. Na een hoop geschreeuw van de manager ging het licht uit en stond, toen het licht weer aanging, The Undertaker in de ring. Heyman kroop weg en opeens kwam Lesnar aangerend en viel Undertaker aan. Er werd flink gevochten en de gehele security probeerde de twee uit elkaar te halen. Er waren nog ongeveer 15 worstelaars nodig om de twee te scheiden, hoewel Lesnar tot twee keer toe nog loskwam, waarvan één keer met hulp van directeur Triple H. Lesnar en Undertaker zouden elkaar weer treffen op SummerSlam 2015, waar Undertaker hem zou verslaan. De wedstrijd was eigenlijk al voorbij, omdat Undertaker uittapte (zich overgeven door af te tikken) nadat Lesnar de Kimura Lock op zette, maar dat werd echter niet gezien door de scheidsrechter. Nadat dat gebeurde zette ook Undertaker zijn submission move op, Hell's Gate. Brock Lesnar kon niet meer en tapte uit. Dat zag de scheids en de bel rinkelde.

Brock Lesnar ging in oktober 2015 op Hell in a Cell Tour, wat betekende dat hij verschillende Superstars uitdaagde in de Cell. Een van die Superstars was Big Show die hij heeft verslagen in een wedstrijd. Nadat hij nog een Superstar had verslagen, ging hij de strijd aan met Undertaker. Lesnar won en dat betekende op 24 oktober 2015 het eind van The Undertaker. The Wyatt Family was op die dag weer compleet en nadat Lesnar de ring verliet, bleven ze met vier man op Undertaker in slaan. The Wyatts droegen Undertaker als een dode uit de ring, als een kruis, het einde van Brock Lesnars grootste concurrent.

Op 23 januari 2016 deed Lesnar mee aan de Royal Rumble voor het WWE World Heavyweight Championship en was een van de favorieten voor de titel. Om de paar minuten kwam er een worstelaar de ring in en iedere worstelaar kon alleen uitgeschakeld worden door een of meerdere worstelaars over het bovenste touw, op de mat beneden de ring, te worden gegooid. Drie leden van The Wyatt Family, die door Mark Henry en Brock Lesnar geëlimineerd waren, kwamen terug naar de ring en hielpen stiekem een handje zodat Lesnar uit de ring zou belandden, wat ook gebeurde. Mede hierdoor werd Triple H kampioen. Een week voor de Royal Rumble pakten de Wyatts met z'n vieren Lesnar aan en deden dit ook bij enkele andere worstelaars om indruk te maken. Het doel was dat Bray Wyatt kampioen zou worden, echter mislukte dat plannetje.

Lesnar won op WrestleMania 32 een "No Holds Barred street fighting match" (een wedstrijd gelijkend op een straatgevecht zonder diskwalificatie) van Dean Ambrose, hoewel hij aanvankelijk voor de WWE-titel zou strijden, maar die plannen wijzigden in februari.

Op SummerSlam 2016 in augustus, worstelde hij tegen Randy Orton. Op een gegeven moment ging Orton naar 'suplex city' (een serie (Duitse) worstelworpen achtereen uitgevoerd door Lesnar) maar wist na zeven worpen en wat andere aanvallen van Lesnar onverwachts een finisher op Lesnar uit te voeren buiten de ring en kort daarna ook binnen de ring. Lesnar bracht tijdig zijn schouder omhoog na ruim 2 tellen. Daarna kreeg Lesnar weer de overhand en voerde zijn finisher (de F5, een draaiende worp vanaf de schouders) uit op Orton, die op het nippertje zijn schouder omhoog kreeg, waardoor het net geen drie tellen waren om te winnen. Lesnar werd hier zo boos om dat hij zijn MMA-handschoenen uitdeed (die hij als een van de weinige worstelaars draagt) en met zijn voorarmen een serie stoten op het hoofd van de liggende Orton uitdeelde. Dit leidde tot een bloeding en de ringdokter kwam in de ring, maar werd opzij gegooid door Lesnar, die weer een serie stoten gaf, nu met de vuist. De scheidsrechter stopte het gevecht en wees Lesnar als winnaar aan door TKO (technische knock-out), iets wat zelden voorkomt bij professioneel worstelen. Shane McMahon, die de leiding had bij dit evenement, kwam naar de ring om Lesnar te vertellen dat het genoeg was en moest dat bekopen met een F5 door Lesnar. Dit en de stoten op Ortons hoofd leverde Lesnar een boete van 500$ (USD) op.

Mixed Martial Arts[bewerken]

Lesnar vocht op 2 juni 2007 zijn eerste MMA-wedstrijd, voor de organisatie K-1. Zijn tegenstander was de Koreaanse judospecialist Min Soo Kim. Min Soo Kim, die inviel voor zijn eigenlijke tegenstander Hong-man Choi. Lesnar won in iets meer dan een minuut in de eerste ronde. Hij tekende vervolgens bij de UFC. Lesnar verloor zijn eerste partij binnen deze organisatie binnen anderhalve minuut, van voormalig wereldkampioen zwaargewicht Frank Mir. Hij won zijn tweede UFC-wedstrijd op basis van een unanieme jurybeslissing van Heath Herring.

Lesnar nam het op 15 november 2008 op tegen regerend UFC-wereldkampioen zwaargewicht Randy Couture en sloeg hem in de tweede ronde technisch knock-out (TKO). Hierdoor werd hij de nieuwe titelhouder. Hij verdedigde het kampioenschap twee keer, tegen Mir en Shane Carwin. Cain Velasquez nam Lesnar op 23 oktober 2010 zijn titel af door hem in de laatste minuut van de eerste ronde TKO te slaan. Nadat op 30 december 2011 ook Alistair Overeem hem binnen een ronde TKO sloeg, stopte Lesnar met MMA en keerde hij terug naar het professioneel worstelen.

Lesnar maakte op 9 juli 2016 na ruim 4,5 jaar afwezigheid zijn rentree binnen de UFC. Hij versloeg die dag Mark Hunt op basis van een unanieme jurybeslissing. Het U.S. Anti-Doping Agency (USADA) bracht de UFC er in de week daarna alleen van op de hoogte dat er doping was aangetroffen in een voor het gevecht bij Lesnar afgenomen test.[2] USADA bracht op 20 juli 2016 vervolgens naar buiten dat Lesnar ook op de wedstrijddag zelf positief testte op hetzelfde verboden middel.[3]

In het worstelen[bewerken]

  • Finisher
    • Kimura Lock
    • F–5 / Verdict
  • Signature moves
    • Shooting star press
    • Spinebuster
    • Clothesline
    • Double or a triple powerbomb
    • Double or a triple rib breaker
    • Knee lift to the opponent's midsection
    • Running shoulderbreaker
    • Standing or a spinning spinebuster
    • German suplex

Prestaties[bewerken]

Amateurworstelen[bewerken]

  • Big Ten Conference
    • Big Ten Conference Championship (1999, 2000)
    • Ranked the #1 Heavyweight in the Big Ten Conference (2000)
  • National Collegiate Athletic Association
    • NCAA Division I runner–up (1999)
    • NCAA Division I Championship (2000)
  • North Dakota State University's annual Bison tournament
    • Heavyweight Championship (1997–1999)
  • National Junior College Athletic Association
    • NJCAA All–American (1997, 1998)
    • Junior College National Championship (1998)

Professioneel worstelen[bewerken]

Lesnar met de oude WWE Championship-riem in 2003
  • New Japan Pro Wrestling
    • IWGP Heavyweight Championship (1 keer)
  • Inoki Genome Federation
    • IWGP Third Belt Championship (1 keer)
  • Slammy Award
    • Match of the Year: Undertaker vs Brock Lesnar Hell in a Cell (2015)
    • Rivalry of the Year: Undertaker vs Brock Lesnar (2015)
    • Hashtag of the Year: #SuplexCity (2015)
    • "Tell Me You Didn't Just Say That" Insult of the Year: Brock Lesnar coins "Suplex City" at WrestleMania 31 (2015)
    • Shocking Moment of the Year: Brock Lesnar verslaat The Undertaker's WrestleMania Streak (reeks van overwinningen) op WrestleMania XXX (2014)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Brawler (2003)
    • Best Wrestling Maneuver (2002)
    • Feud of the Year (2003) vs. Kurt Angle
    • Most Improved Wrestler (2002, 2003)

Mixed Martial Arts[bewerken]

  • Ultimate Fighting Championship
    • UFC Heavyweight Championship (1x)
  • Wrestling Observer Newsletter awards
    • Best Box Office Draw (2008)
    • MMA Most Valuable Fighter (2008)

Powerlifting[bewerken]

Persoonlijke records[4]

(onofficieel, mogelijk iets aangedikt vanwege zijn status in het professioneel worstelen)

Externe links[bewerken]

WWE-werknemers
Hoofdrooster
Supersterren: Adam Rose · Bad News Barrett · Big E · Big Show · Bo Dallas · Braun Strowman · Bray Wyatt · Brock Lesnar · Bubba Ray Dudley · Cesaro · Chris Jericho · Christian · Curtis Axel · Damien Mizdow · Daniel Bryan · Darren Young · Dean Ambrose · Diego · Dolph Ziggler · D-Von Dudley · Epico · Erick Rowan · Fandango · Fernando · Finn Bálor · Goldust · Heath Slater · Jack Swagger · Jey Uso · Jimmy Uso · Jinder Mahal · John Cena · Kalisto · Kane · Kevin Owens · Kofi Kingston · Konnor · Luke Harper · Mark Henry · The Miz · Neville · R-Truth · Randy Orton · The Rock · Roman Reigns · Rusev · Ryback · Seth Rollins · Sheamus · Sin Cara · Stardust · Sting · Titus O'Neil · Triple H · Tyson Kidd · The Undertaker · Viktor · Xavier Woods · Zack Ryder
Diva's: Alicia Fox · Brie Bella · Cameron · Charlotte · Emma · Eva Marie · Layla · Naomi · Natalya · Nikki Bella · Paige · Rosa Mendes · Summer Rae · Tamina Snuka
Andere: El Torito · Hornswoggle · Jamie Noble · Joey Mercury · Lana · Paul Heyman · Stephanie McMahon · William Regal · Zeb Colter
Televisieteam: Booker T · Byron Saxton · Carlos Cabrera · Corey Graves · David Otunga · Jason Albert · Jerry Lawler · Jerry Soto · John "Bradshaw" Layfield · Kyle Edwards · Marcelo Rodriguez · Michael Cole · Renee Young · Scott Stanford · Tom Phillips
Ringaankondigers: Eden · JoJo · Lilian Garcia
Scheidsrechters: Chad Patton · Charles Robinson · John Cone · Mike Chioda · Rod Zapata · Scott Armstrong
Worstelteams: The Ascension · The Authority · The Bella Twins · Los Matadores · The Lucha Dragons · The New Day · Prime Time Players · Tyson Kidd & Cesaro · The Usos
NXT Wrestling (opleidingsrooster)
Worstelaars: Aiden English · Alex Riley · Baron Corbin · Blake · Brian Kendrick · Bull Dempsey · Colin Cassady · Enzo Amore · Finn Bálor · Hideo Itami · Kevin Owens · Mojo Rawley · Murphy · Rhino · Sami Zayn · Solomon Crowe · Sylvester Lefort · Tye Dillinger · Tyler Breeze
NXT Diva's: Alexa Bliss · Aliyah · Asuka · Bayley · Becky Lynch · Billie Kay · Carmella · Dana Brooke · Liv Morgan · Mandy Rose · Peyton Royce · Sasha Banks
Staf: Bill DeMott · Billy Gunn · Canyon Ceman · Dusty Rhodes · Gerald Brisco · Norman Smiley · Sara Amato