Brontoscorpio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Brontoscorpio
Brontoscorpio
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Arachnida (Spinachtigen)
Orde: Scorpiones (Schorpioenen)
Familie: Eoscorpiidae
Geslacht: Brontoscorpio
Soort
Brontoscorpio
Kjellesvig-Waering, 1972
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De Brontoscorpio is een lid van de uitgestorven orde van de zeeschorpioenen.

Hij leefde in het Siluur, was ongeveer een meter lang en mogelijk de voorouder van de Gigantoscorpio. Brontoschorpio at vissen en trilobieten en had geen zwemstaart zoals zijn (tijd)verwant Eurypterus.

De naam betekent donderschorpioen: bronto is donder, scorpio is schorpioen.

Ook op het land[bewerken]

Brontoscorpio is waarschijnlijk één van de eerste dieren die ook op het land voortbewoog. Eerder dus dan 'onze' voorouders.[1] Het exoskelet van deze wezens was waarschijnlijk bestand tegen de felle zon en de hitte op het droge land, iets waartegen andere organismen nog niet beschermd waren. De documentaire suggereert dat Cephalaspis in zoet water leefde en daarbij net als zalmen af en toe een stukje over land sprongen of schoven naar een poel. Op dat moment kon Brontoscorpio hen te pakken nemen.

Een nog waarschijnlijkere uitleg voor dit gedrag komt uit een andere documentaire. In de documentaire "Seamonsters", ook van de BBC, wordt gesuggereerd dat de dieren daar ook aangespoelde resten van dieren opaten en aan de kustlijn hun eitjes legden. Dit deden zij dan bij springvloed in de modder. De eitjes waren hier dan veilig voor de vele levensvormen die op dat moment op de aarde aanwezig waren. Er waren immers geen andere dieren op het land. De eitjes zouden dan later uitkomen als het weer springtij was zodat de jonge dieren terug konden naar de zee.