Brug 157

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Brug 157
Bouw van brug 157 vanaf 1967
Algemene gegevens
Locatie Amsterdam-Centrum
Bouw
Bouwperiode 1967-1970
Opening oktober 1970
Gebruik
Weg Mr. Visserplein
Architectuur
Type tunnel
Architect(en) Dick Slebos
Dienst der Publieke Werken
Materiaal beton
Bijzonderheden onder het zand verdwenen
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

Brug 157 was een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam-Centrum.

Functie[bewerken | brontekst bewerken]

Alhoewel genummerd als brug was het een tunnel. De tunnel, naar ontwerp van Dick Slebos van de Dienst der Publieke Werken werd vanaf 1967 voor een bedrag van 30 miljoen gulden [1] aangelegd om een doorgaande verbinding te krijgen tussen de Weesperstraat en de Valkenburgerstraat. Het bovenliggende Jonas Daniël Meijerplein en Mr. Visserplein zouden door deze verbinding ontlast worden van overmatig autoverkeer gaande naar en komende van de IJtunnel. Het is een broertje van brug 158, die alleen bestemd was voor voetgangers, maar aangelegd met hetzelfde doel; gescheiden verkeersstromen op genoemd plein.

Bijnaam[bewerken | brontekst bewerken]

Het tunneltje en bijbehorende voetgangersbrug stonden in de volksmond een tijd lang bekend als de Gierput, naar directeur Ton de Gier van de Dienst der Publieke Werken, die verantwoordelijk was voor de aanleg van het complex. [2]

Ondergang[bewerken | brontekst bewerken]

Nieuwe inzichten in de verkeersstromen, neerkomend op de wens minder auto’s in de stad te hebben werd deze snelwegroute geblokkeerd en bij een herinrichting van het knooppunt Mr. Visserplein verdween brug 157 onder het zand of werd deels afgebroken. Er is alleen ondergronds nog iets van terug te vinden; bovengronds is er niets meer terug te vinden.