Cédric Villani
| Cédric Villani | ||
|---|---|---|
 | ||
| Persoonlijke gegevens | ||
| Titulatuur/graad | habilitatie, doctoraat | |
| Geboortedatum | 5 oktober 1973[1] | |
| Geboorteplaats | Brive-la-Gaillarde | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | École normale supérieure, Paris-Dauphine Universiteit (doctoraat), Lycée Louis-le-Grand | |
| Promotor(s) | Pierre-Louis Lions | |
| Promotie | agrégation of mathematics | |
| Wetenschappelijk werk | ||
| Vakgebied(en) | analyse, theory of differential equations, wiskunde | |
| Bekend van | Théorème vivant | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Politieke partij | Renaissance | |
| Ambt | directeur (2009–2017), lid van het Parlement van Frankrijk (21 juni 2017–21 juni 2022) | |
| Lid van | Academie des sciences (10 december 2013), SAM High Level Group, French-American Foundation, Pauselijke Academie voor de Wetenschappen (26 april 2016), Conseil stratégique de la recherche, Institut universitaire de France (2007 – 2010), Academia Europaea (2012), Scientific Council of Wikimedia France (oktober 2017), European Academy of Sciences (2016), Royal Irish Academy (2012) | |
| Links | ||
| Website | ||
Cédric Villani (Brive-la-Gaillarde, 5 oktober 1973) is een wiskundige uit Frankrijk, die vooral aan partiële differentiaalvergelijkingen en wiskundige natuurkunde werkt. Hij kreeg in 2010 de Fieldsmedaille voor zijn werk over de boltzmann-vergelijking en Landaudemping.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Villani studeerde van 1992 tot 1996 aan de École normale supérieure in Parijs, waar hij na zijn afstuderen werd benoemd tot assistent-professor. Hij promoveerde in 1998 aan de Universiteit Paris-Dauphine. Zijn promotor was Pierre-Louis Lions. Hij was van 2000 tot en met 2010 professor aan de École Normale Supérieure de Lyon, sinds 2010 aan de Universiteit van Lyon en sinds 2009 directeur van het Institut Henri Poincaré. De HEC Paris kende hem in 2014 een eredoctoraat toe, de faculteit wetenschappen van de KU Leuven verleende hem die eer in 2017.
Hij heeft het idee gesteund om de Olympische Zomerspelen in Parijs te organiseren en heeft zich daar in 2015 over uitgesproken.[2] Hij heeft in mei 2017 aan de parlementsverkiezingen in Frankrijk voor En Marche, de partij van Emmanuel Macron. Villani werd daarbij in de Assemblée nationale gekozen, voor een departement in de Essonne.
Wiskundig werk
[bewerken | brontekst bewerken]Villani heeft aan de theorie van partiële differentiaalvergelijkingen gewerkt in de statistische thermodynamica, in het bijzonder de boltzmann-vergelijking, waar hij samen met Laurent Desvillettes als eerste heeft aangetoond hoe snel convergentie optreedt voor beginwaarden die niet in de buurt van een evenwicht liggen. Hij heeft samen met Giuseppe Toscani over dit onderwerp geschreven. Hij heeft met Clément Mouhot aan niet-lineaire Landau demping gewerkt. Hij heeft gewerkt aan de theorie van optimaal transport en de toepassingen daarvan in differentiaalmeetkunde en met John Lott heeft hij een begrip van begrensde Ricci-kromming gedefinieerd voor general measured length spaces. Hij zat in 2015 en 2016 in de Mathematical Sciences jury voor de Infosys Prize.
Villani ontving de Fieldsmedaille voor zijn werk aan Landau-demping en de boltzmann-vergelijking. Hij heeft de ontwikkeling van zijn stelling in 2012 in zijn autobiografische boek Théorème vivant beschreven.[3] Hij gaf meer dan eens een TED-talk.[4]
- ↑ Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 27 april 2014.
- ↑ (fr) Libération. Face aux JO, l’Exposition universelle sort le grand jeu, 5 maart 2015.
- ↑ Engelse vertaling Birth of a Theorem: A Mathematical Adventure in 2015
- ↑ YouTube. The beautiful minds, 2013.
YouTube. What's so sexy about math?, 2016.
YouTbe. Precious Spaceship, 2021.