Carl von Tiedemann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Carl Gerhard Rudolf von Tiedemann
Carl von Tiedemann (1940)
Carl von Tiedemann (1940)
Geboren 28 juni 1878
Lauenburg, Pommeren, Duitse Keizerrijk
Overleden 10 maart 1979
Wentorf bei Hamburg, Sleeswijk-Holstein, West-Duitsland
Rustplaats Evangelischen Friedhof, Wankendorf (Amt Bokhorst-Wankendorf)
Land/zijde Vlag van Duitse Keizerrijk Duitse Rijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svgWeimarrepubliek
Vlag van Nazi-Duitsland Nazi-Duitsland
Flensburgregering
Vlag van Duitsland tijdens de geallieerde bezetting Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland West-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
War Ensign of Germany (1922–1933).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer
Dienstjaren 1898 - 1943
Rang Collar tabs for the Generals of the Heer.svg WMacht H OF7 GenLt 1945.svg Generalleutnant
Eenheid Grenadier-Regiment „König Friedrich Wilhelm IV.“ (1. Pommersches) Nr. 2
6. Westpreußischen Infanterie-Regiment Nr. 149
Reserve-Infanterie-Regiment 34
4. Division (Deutsches Kaiserreich)
80. Reserve-Division
4. (Preußisches) Infanterie-Regiment (Reichswehr)
Führerreserve (OKH)
1 januari 1943[1][2]
Bevel 207e Infanteriedivisie
1 september 1939 -
1 maart 1941[3]
207e Beveiligingsdivisie
1 maart 1941 -
1 januari 1943[4][2][3]
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen Zie decoraties

Carl Gerhard Rudolf von Tiedemann (Lauenburg, 28 juni 1878 - 10 maart 1979) was een Duits militair tijdens de Eerste- en Tweede Wereldoorlog. Hij was een van de voornaamste commandanten tijdens de Duitse aanval op Nederland in 1940 en de commandant van de Duitse troepen tijdens de Slag om de Grebbeberg.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Von Tiedemann trad in 1898 op 20-jarige leeftijd, na de officiersopleiding te hebben afgerond, in dienst bij het Deutsches Heer (Duitse landmacht). Op 17 oktober 1899 werd hij bevorderd tot Leutnant bij het 2e Grenadier Regiment. Na deelname aan de Eerste Wereldoorlog bleef hij bij het leger. In de loop van de jaren volgden de bevorderingen elkaar op.

Op 1 februari 1928 werd hij bevorderd tot Oberstleutnant. Per 1 oktober 1929 was hij commandant van het Wachtregiment Berlin, tot op 1 februari 1931 promotie tot Oberst volgde. Op 31 januari 1932 werd hij eervol uit dienst ontslagen met de titulaire rang van Generalmajor. Op 1 oktober 1933 trad hij weer in dienst en vanaf 1 oktober 1937 was hij daadwerkelijk uitvoerend Generalmajor. Per 1 september 1939, de datum van de Poolse Veldtocht, was hij commandant van de 207. Infanterie-Division, die later aanwezig zou zijn bij de Duitse invasie van Nederland en daarop omgezet werd in de 207. Sicherungs-Division. Hij trad op 1 mei 1943 uit dienst. Hij overleed in 1979 op 100-jarige leeftijd.

Slag om de Grebbeberg[bewerken | brontekst bewerken]

Carl von Tiedemann was de commandant van de Duitse troepen die vochten in de Slag om de Grebbeberg. De Grebbelinie was een belangrijke Nederlandse stelling, die onderdeel uitmaakte van de verdedigingswerken ten oosten van de Vesting Holland. De Duitse 18. Armee had de opdracht om de Vesting Holland in te nemen, waarbij het innemen van de Grebbelinie niet van essentieel belang was. Het Duitse opperbevel ging er echter van uit dat de Nederlandse weerstand bij de Grebbeberg licht zou zijn en de stelling dus snel overlopen zou worden. Er werd bij de berg slechts één Duitse divisie ingezet, namelijk de 207. Infanterie-Division. Deze divisie was oorspronkelijk niet bedoeld om te opereren in de frontlinie, maar werd toch aangewezen voor de taak.

De Grebbelinie, in blauw de inundaties

Nadat op 11 mei de Nederlandse linie onder vuur was genomen door de Duitse artillerie zette de SS-Standarte Der Führer, een regiment dat was toegevoegd aan de 207e infanteriedivisie, de aanval in. Ondanks sterke Nederlandse weerstand wisten de SS'ers voortgang te boeken en de voorposten te veroveren. Hierop volgde een Nederlandse poging tot een tegenaanval, die echter tot verwarring leidde bij de troepen aan het front, die in de veronderstelling waren in de rug te worden aangevallen en hierop op de eigen troepen schoten. Hoewel de tegenaanval niet uitgevoerd werd, hadden inleidende Nederlandse artilleriebeschietingen tot gevolg dat de Duitse doorstoot werd uitgesteld tot 12 mei. Von Tiedemann, die had gedacht al op 10 mei zijn troepen hun doelen te laten bereiken en nu inzag dat in feite zware weerstand moest worden overwonnen, was dankzij de Nederlandse activiteit in de veronderstelling dat hij tegenover een onverwacht grote troepenmacht stond, en beval om de volgende aanval in te luiden met een tweede, grotere, artilleriebombardement, door vijf afdelingen artillerie. Na het bombardement wist het SS-regiment op 12 mei gemakkelijk de Nederlandse hoofdstellingen in te nemen en een saillant te vormen. Op 13 mei zette Von Tiedemann voor het eerst troepen van het eigenlijke Duitse leger in, namelijk het 322. Infanterie-Regiment.

Na de slag om de Grebbeberg had Von Tiedemann opdracht de Nieuwe Hollandse Waterlinie te doorbreken, die ernstig verwaarloosd was en dankzij de nieuwe technieken makkelijker overgestoken kon worden dan ten tijde van het aanleggen ervan. Of dat werkelijk eenvoudig gelukt zou zijn, weet echter niemand want een dag na de Duitse overwinning op de Grebbeberg volgde het Bombardement op Rotterdam, waarna Nederland capituleerde. De divisie trok daarna geleidelijk naar het zuiden, tot aan Parijs.

De 207. Infanterie-Division was voornamelijk bemand geweest met oudere reservisten. Na de campagne tegen Frankrijk werd de divisie omgezet in de 207. Sicherungs-Division (207e Beveiligingsdivisie), die tot taak had achter het front het achterland te beveiligen, bewakingstaken uit te voeren en de aanvoerlijnen open te houden. In die functie werd de divisie in 1941 eerst ingezet in de Balkan en daarna aan het Oostfront in het achterland van Legergroep Noord. Von Tiedemann zelf werd eind 1942 geacht niet meer te kunnen voldoen aan de hoge eisen die de situatie aan het Oostfront stelde en ging op 30 april 1943 met pensioen.

Militaire loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Decoraties[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]