Carmien Michels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Carmien Michels
Carmien Michels (2018)
Algemene informatie
Geboren 14 oktober 1990
Geboorteplaats Leuven
Land Vlag van België België
Beroep Schrijver
Werk
Uitgeverij Polis
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Carmien Michels (Leuven, 14 oktober 1990) is een Belgische auteur en performer.

Biografie[bewerken | bron bewerken]

Als kind wilde Michels weleens een boek schrijven, maar ook films maken, een eigen kledinglijn ontwerpen, een amazoneleger oprichten en met een boot rond de wereld varen.[bron?]

Ze ging Woordkunst studeren aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen waar ze de band aanhaalde met haar geboortestad middels Een stofje in de eeuwigheid, een intiem audioportret van een markante buurvrouw van haar ouders. In 2011 won ze hiermee de Nederlandse NTR Radioprijs. In 2013 studeerde ze af en debuteerde met de roman We zijn water (De Bezige Bij). In 2015 publiceerde met Vraag het aan de bliksem een tweede roman bij Polis. Michels heeft een voorkeur voor personages die er niet helemaal bij horen, die naar verbinding, betekenis en een eigen plek zoeken.

In de kringen van het spoken word platform Mama’s Open Mic werd haar liefde voor ritme, poëzie, engagement en poetry slam grondig gevoed. Michels maakt ook deel uit van het gezelschap Voyeurs waarmee ze onder meer de voorstellingen BARTóK (2015) en Voyeurs in BXL (2019) maakte. In 2016 won ze het Nederlands en Europees Kampioenschap Poetry Slam en haalde ze brons op het Wereldkampioenschap in Parijs.

Sinds 2016 maakt ze als Huisverteller van M - Museum Leuven audioverhalen en kunstroutes en zette The Leuven Hundreds haar in de kijker tussen 100 professionals en organisaties die de stad significant vormgaven. In opdracht van 30CC schrijft ze themateksten zoals de getunede Heldinnenbrieven van Ovidius. Haar poëziedebuut We komen van ver volgde in 2017 (Polis).

Van 2017 tot 2019 werd ze als jonge auteur opgenomen in het Europese talentonwikkelingsproject Connecting Emerging Literary Artists (CELA), waardoor ze kennismaakte met een rijk netwerk van vertalers, schrijvers en literaire professionals. Fragmenten van haar romans, kortverhalen en gedichten verschenen in 11 talen. Het schrijven van een citybook voor Münster mondde uit in het drie weken durende UK Collaborative Translation Project 2017 aan de universiteiten van Londen, Sheffield en Nottingham. In gezelschap van vele collega’s reisde ze van Nicosia naar Bratislava via Tel Aviv naar Montreal, waar ze de sfeer van de steden opsnoof en reflecteerde over haar blik, roots en wereldbeeld.

Een residentie in Boekarest maakte zo’n diepe indruk op haar dat het haar werk en parcours voorgoed zou inspireren. In 2019-2020 was ze een van de literaire ambassadeurs van Europalia Romania. Vanaf 2020 brengt Michels haar poëzie van de Apennijnen tot aan de Zwarte Zee in het kader van Versopolis, de Europese poule van beloftevolle dichters. Voor Poëzieweek 2020 schreef ze een stadsgedicht voor Leuven, dat op posters door de stad werd verspreid. Regelmatig duikt ze onder in de taal van haar grootouders. Zo vond ze in een Oud-Leuvens scheldwoordenboek het eigenaardig ‘petersilnek’: ‘iemand die zich zo weinig wast dat hij korsten over zijn hele lichaam krijgt, onder meer op zijn nek, waardoor er peterselie kan groeien’.

In Antwerpen raakte ze geïntrigeerd door de invloed van non-verbale expressie en verhalen op de taalontwikkeling van jonge kinderen, wat leidde tot een tweejarig onderzoek naar Meertaligheid, Storytelling en Taalontwikkeling aan het Conservatorium van Antwerpen, waar ze momenteel zelf doceert aan de Educatieve Master. haar methodieken past ze toe in postgraduaatopleidingen, masterclasses voor gidsen en NT2-docenten en in projecten met anderstalige nieuwkomers (zoals Antwerpen Vertelt en Capital Slam) en kinderen met een moeilijke achtergrond.

Langzaamaan vertaalde haar bagage zich ook op bestuursvlak: sinds enkele jaren zetelt ze onder meer in de commissie Slamlezingen van Literatuur Vlaanderen.[(sinds) wanneer?] Een bestuurspost bij PEN Vlaanderen ruilde ze in 2019 in voor de post Poëzie bij het bestuur van de Vlaamse Auteursvereniging.

Erkenning[bewerken | bron bewerken]

  • 2011: Nederlandse NTR Radioprijs voor de radiodocumentaire Een stofje in de eeuwigheid
  • 2013: Shortlist Debuutprijs voor We zijn water
  • 2013: Shortlist Bronzen Uil voor We zijn water
  • 2014: Publieksprijs Belgisch Kampioenschap Poetry Slam
  • 2016: Laureate Nederlands Kampioenschap Poetry Slam
  • 2016: Brons Wereldkampioenschap Poetry Slam
  • 2016: Europees Kampioen Poetry Slam[1]

Bibliografie[bewerken | bron bewerken]

Externe link[bewerken | bron bewerken]