Cees Haast
| Cees Haast | ||||
|---|---|---|---|---|
Cees Haast in 1967 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Geboortedatum | 22 december 1938 | |||
| Geboorteplaats | Rijsbergen, Nederland | |||
| Overlijdensdatum | 18 januari 2019 | |||
| Overlijdensplaats | Breda, Nederland | |||
| Sportieve informatie | ||||
| Discipline(s) | Weg | |||
| Ploegen | ||||
| ||||
| Beste prestaties | ||||
| Parijs-Roubaix | 20e (1965) | |||
| Amstel Gold Race | 14e (1968) | |||
| Ronde van Italië | 17e (1968) | |||
| Ronde van Frankrijk | 14e (1967) | |||
| Ronde van Spanje | 5e (1967) 2 etappezeges | |||
| ||||
Cees Haast (Rijsbergen, 19 november 1938 – Breda, 18 januari 2019) was een Nederlands wielrenner. Hij was beroepsrenner van 1964 tot en met 1969.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Cees, Ceesje of Kees Haast was een laatbloeier. Daar waar de meeste wielrenners al in de vroege jeugd actief waren, begon zijn loopbaan pas op zijn twintigste. Zijn ouders zagen het ook toen niet zitten, maar een oom zorgde ervoor dat hij een racefiets kreeg. Plaatselijke wielerheld Jo Jochems was zijn inspirator. Hij begon vrijwel meteen wedstrijden te rijden binnen de amateurs. In 1962 nam zijn bekendheid toe vanwege goede resultaten in de Ronde van Midden-Zeeland (2e plaats), Ronde van Brabant (3e plaats) en Ronde van Limburg (2e plaats na talent Gerben Karstens). In 1963 volgden Olympia's Tour (14e plaats, leverde hem een melding op als strijdlustigste renner).
Voorjaar 1963 besloot hij beroepsrenner te worden; hij had nog geen ploeg en fietste mee als “onafhankelijke”. Hij fietste mee in de Ronde van de Toekomst (14e plaats, weer strijdlustigste renner leverde hem dit maal een fysieke uitval op, bezemwagen in 3e etappe) en won de Ronde van Canada. Zijn aanvalslust zorgde er deels voor dat hij publiekslieveling werd. Per 1 januari 1964 had hij onderdak gevonden bij een wielerploeg.[1][2]
In de Ronde van Zwitserland van 1964 werd duidelijk dat hij ook over klimmerscapaciteiten beschikte. Het was zijn eerste kennismaking met het hooggebergte en hij werd meteen twaalfde in het algemene klassement. In de Ronde van Frankrijk het jaar daarop was Cees Haast goed op dreef en had in een bergetappe op de Col de Vars toprenners Felice Gimondi en Raymond Poulidor uit het wiel gereden. Hij werd daarmee de eerste Nederlander die als eerste de top van een hoge col bereikte. Het noodlot sloeg echter toe kort na de start van de 17e etappe. Na een valpartij trachtte een bloedende Cees nog wel aan te klampen en verder te rijden. Maar toen het volgens Tourdokter Dumas om een slagaderlijke bloeding in het dijbeen ging, en deze niet gestelpt kon worden, werd hij teleurgesteld en wenend uit koers gezet. Hij stond op dat moment zesde in het algemene klassement.[3][4]
In de Ronde van Frankrijk van 1967 zat hij op de Mont Ventoux in de groep met Tom Simpson en zag die zwijmelend naar de kant fietsen, om daar later te overlijden. Die Tour werd hij 14e en dat was zijn beste eindresultaat in de Ronde van Frankrijk.[5] Cees won in 1966 2 etappes in de Ronde van Spanje en werd 8e in het eindklassement, het jaar daarop behaalde hij met een 5e plek zijn beste resultaat in deze ronde.
Cees Haast overleed in 2019 op 80-jarige leeftijd.[4]
Belangrijkste overwinningen
[bewerken | brontekst bewerken]1966
- 7e etappe Ronde van Spanje
- 13e etappe Ronde van Spanje
1968
- 3e etappe Ronde van Luxemburg
Belangrijkste ereplaatsen
[bewerken | brontekst bewerken]1964
- 2e in het Kampioenschap van Nederland op de weg
1965
- 4e in Rund um den Henninger-Turm
- 5e in de GP Jef Scherens
- 7e in het Kampioenschap van Nederland op de weg
- 10e in Parijs-Nice
1966
- 2e in het Kampioenschap van Nederland op de weg
- 2e in de Ronde van Luxemburg
- 8e in de Ronde van Spanje
- 8e in de Dauphiné Libéré
- 10e in Rund um den Henninger-Turm
1967
- 5e in de Ronde van Spanje
1968
- 2e in de Ronde van Luxemburg
- 10e in Kuurne-Brussel-Kuurne
1969
- 9e in het Kampioenschap van Nederland op de weg
Resultaten in voornaamste wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
Links en bibliografie
[brontekst bewerken]- (en) Profiel van Cees Haast op ProCyclingStats
- (en) Profiel van Cees Haast op Firstcycling.com
- Profiel van Cees Haast op de Wielersite
- John van Ierland, Cees Haast; vader, ik wor koereur. Teteringen: Woordmagie, 2016
Noten
[brontekst bewerken]- ↑ Will J. Poulsson, Best geplaatste Nederlanden (met levensloop tot 1965). Limburgsch Dagblad (2 juli 1965). Geraadpleegd op 30 januari 2026 – via Delpher.
- ↑ Redactie, Kees Haast (staatje tot 1967). Limburgsch Dagblad (29 juni 1967). Geraadpleegd op 30 januari 2026 – via Delpher.
- ↑ TeleVizier Rebellenclub op wielen, NTR Andere Tijden Sport, 14 juli 2019
- 1 2 Cees Haast (80) overleden, Wielerflits, 18 januari 2019. Gearchiveerd op 29 april 2023.
- ↑ Cees Haast reed achter Tommy Simpson toen die overleed in de Tour: 'Ik zag het zo'n beetje gebeuren', Omroep Brabant, 13 juli 2017. Gearchiveerd op 17 april 2019.