Ché Nunnely

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ché Nunnely
Ché Nunnely
Persoonlijke informatie
Volledige naam Ché Nunnely
Geboortedatum 4 februari 1999
Geboorteplaats Almere, Vlag van Nederland Nederland
Lengte 170 cm
Been Rechts
Positie Linksbuiten, Rechtsbuiten
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Nederland sc Heerenveen
Rugnummer -
Contract tot 30 juni 2023 (optie + 2 seizoenen)
Jeugd
–2009
2009–2012
2012–2019
Vlag van Nederland Almere City FC
Vlag van Nederland FC Utrecht
Vlag van Nederland AFC Ajax
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2016–2019
2019–2022
2023-
Vlag van Nederland Jong Ajax
Vlag van Nederland Willem II
Vlag van Nederland sc Heerenveen
42(10)
88(17)
0(0)
Interlands **
2013–2014
2014–2015
2015–2016
2016–2017
2017–2018
2018–
Vlag van Nederland Nederland –15
Vlag van Nederland Nederland –16
Vlag van Nederland Nederland –17
Vlag van Nederland Nederland –18
Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland –20
6 (3)
10 (1)
13 (2)
7 (2)
14 (3)
12 (0)

* Bijgewerkt op 19 januari 2023
** Bijgewerkt op 1 juni 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Ché Nunnely (Almere, 4 februari 1999) is een Nederlands voetballer die doorgaans als rechtsbuiten speelt. Hij tekende in januari 2023 na een proefperiode bij sc Heerenveen.[1][2]

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Jong Ajax[bewerken | brontekst bewerken]

Nunnely speelde in de jeugd van Almere City en FC Utrecht tot hij in 2012 naar de jeugd van Ajax vertrok. Hij debuteerde op 13 januari 2017 voor Jong Ajax in de Eerste divisie, in een met 0-0 gelijkgespeelde wedstrijd uit tegen FC Emmen. Hij kwam in de 70e minuut in het veld voor Kaj Sierhuis. Op 27 november 2017 scoorde Nunnely tegen FC Dordrecht (3-0 overwinning) zijn eerste goal in het profvoetbal. In seizoen 2017/18 werd hij met Jong Ajax kampioen van de Eerste divisie. Nunnely had daar met zes goals en vijf assists in 24 wedstrijden een mooi aandeel in. In de zomer van 2019 mocht hij vertrekken na 42 duels en tien goals voor Jong Ajax in de Eerste Divisie.[3]

Willem II[bewerken | brontekst bewerken]

Nunnely maakte in de zomer van 2019 de overstap naar Willem II. Hij maakte daar op 2 augustus zijn debuut tegen PEC Zwolle (3-1 winst) en was meteen goed voor een assist. Op 10 november maakte hij zijn eerste twee doelpunten voor de club in de verrassende 2-1 overwinning op PSV. Dat seizoen presteerde Willen bovenmaats goed en eindigde het op de vijfde plek. Nunnely was in zijn eerste Eredivisieseizoen goed voor vier goals en zes assists. Op 16 september 2020 maakte Nunnely zijn Europese debuut in de UEFA Europa League-kwalificatiewedstrijd tegen Progrès Niederkorn. In deze 5-0 overwinning scoorde hij de vierde goal. Nunnely scoorde acht goals dat seizoen maar zag toch Willem II op een teleurstellende veertiende plek. In zijn derde en laatste seizoen bij Willem II degradeerde de club uit de Eredivisie en liep het contract van Nunnely af. Hij kwam in drie jaar tot 95 wedstrijden voor Willem II, waarin hij negentien goals scoorde en elf assists gaf.

SC Heerenveen[bewerken | brontekst bewerken]

Nadat hij een half jaar zonder club zat, tekende hij op 19 januari 2023 een contract tot het einde van het seizoen met een optie voor twee extra jaar bij SC Heerenveen.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Competitie
Wed. Dlp.
2016/17 Jong Ajax Vlag van Nederland Eerste divisie 1 0
2017/18 24 6
2018/19 17 4
Totaal beloften 42 10
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2019/20 Willem II Vlag van Nederland Eredivisie 25 4 3 1 28 5
2020/21 32 7 1 0 2 1 35 8
2021/22 31 6 1 0 32 6
2022/23 SC Heerenveen 0 0 0 0 0 0
Totaal senioren 88 17 5 1 2 1 95 19
Totaal 130 27 5 1 2 1 137 29

Bijgewerkt t/m 24 januari 2023.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Nunnely maakte deel uit van verschillende Nederlandse nationale jeugdselecties. Hij kwam met Nederland –17 tot de halve finale op het EK –17 van 2016 en met Nederland –19 tot de halve finale op het EK –19 van 2017. Het team van Portugal was op allebei de toernooien de betere.