Chaosmagie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Chaosster is een populair symbool van chaosmagie. Er bestaan vele variaties op.

Chaosmagie is een relatief jonge vorm van magie, ontstaan in West Yorkshire, Engeland in de jaren 70 van de 20e eeuw. Beïnvloed door zowel Aleister Crowley als Austin Osman Spare is chaosmagie in de eerste plaats een praktische benadering van het beoefenen van magie. Het centrale maxime luidt dan ook "Als het werkt, gebruik het dan" (If it works, use it). Chaosmagie maakt gebruik van opwinding van de standen van het bewustzijn, genoemd "gnosis", en omvat onder andere de meditatie, de dans, het gebruik van de kruiden, de pijn of het orgasme. Chaosmagiërs of Chaoten geloven dat zij de werkelijkheid kunnen ontwerpen door deze vorm van magie te gebruiken.

Hoewel er een paar technieken uniek zijn aan chaosmagie (zoals één of andere magische vormen van sigils), is de chaos vaak hoogst individualistisch en vrij van andere geloofssystemen. Hierom overwegen sommige chaosmagiërs hun praktijk een vorm van paradigma piraterij te zijn. Sommige gemeenschappelijke bronnen van inspiratie omvatten dergelijke diverse gebieden zoals wetenschapsfictie, wetenschappelijke theorieën, sjamanisme, Oostelijke filosofie, wereldgodsdiensten en individuele proefneming. Ondanks enorme individuele variatie, werken de chaosmagiërs vaak met chaotische en humoristische paradigma's.

Geschiedenis[bewerken]

De kunstenaar en mysticus Austin Osman Spare was kort een lid van Aleister Crowleys Argenteum Astrum maar brak later met hen om onafhankelijk te werken. [1] Veel van zijn theorie en praktijk zou uiteindelijk chaosmagie vormen. Spare ontwikkelde meer bepaald de toepassing van sigils en het gebruik van gnosis om deze sigils van kracht te voorzien. Het meeste basissigilwerk recapituleert de techniek van Spare, met inbegrip van het maken van een spreuk die de magische bedoeling moet voorstellen, de verwijdering van dubbele letters, en de artistieke nieuwe combinatie van de resterende letters om een sigil te vormen. Hoewel Spare stierf voordat chaosmagie ontstond, beschouwen velen hem als de vader van chaosmagie vanwege zijn verwerping van traditionele magische systemen ten gunste van een techniek die op gnosis wordt gebaseerd.

Na de dood van Spare bleven de magiërs buiten traditionele magische orden experimenteren. Naast het werk van Spare was deze proefneming het resultaat van vele factoren, met inbegrip van de tegencultuur van de jaren '60 en de vroege jaren '70, de brede publicatie van informatie over magie door magiërs zoals Aleister Crowley en Israel Regardie, de invloed van discordianisme en Robert Anton Wilson, en het populariseren van magie door wicca.

Een ontmoeting tussen Peter Carroll en Ray Sherwin in Deptford in 1976 is geëist als geboorte van chaosmagie, [2] en in 1978 richtten Carroll en Sherwin op Illuminates of Thanateros (IOT)[3], een chaosmagische organisatie. Het boek Liber Null (1978) door Peter J. Carroll, ontwikkelde verder dit nieuwe, experimentele perspectief op magie, nu gekend als chaosmagie. Dit boek en Carrolls Psychonaut (1981) blijven belangrijke bronnen. Nochtans is chaos één van de minst georganiseerde vormen van magie.

Termen en praktijken binnen de chaosmagie[bewerken]

Gnosis[bewerken]

Een concept dat door Carroll wordt geïntroduceerd is de gnostische staat, die ook als gnosis wordt aangeduid. Dit wordt gedefinieerd als een speciale staat van bewustzijn die in zijn theorie voor het werken van de meeste vormen van magie noodzakelijk is. [4] Dit is een afzondering van oudere concepten die energieën, geesten of symbolische handelingen als bron van magische bevoegdheden beschreven. Het concept heeft een voorvader in het boeddhistische concept samadhi en in het westelijke occultisme dat populair werd gemaakt door Aleister Crowley en dat verder door Austin Osman Spare werd onderzocht.

De gnosis wordt bereikt wanneer de gedachten van een persoon worden geconcentreerd op slechts één punt, gedachte, of doel en alle andere gedachten verbannen zijn. De magische gebruikers van chaos ontwikkelen elk hun eigen manieren om deze staat te bereiken. Al deze manieren gaan van het geloof uit dat een eenvoudige gedachte, ervaren gedurende de gnosis, en vervolgens meteen daarna weer vergeten, verzonden wordt naar het onbewuste, in plaats van het bewuste, alwaar er kan op worden ingewerkt op een manier die het bewuste niet kan.

Geloof als hulpmiddel[bewerken]

De theorie van chaosmagie stelt dat geloof een actieve, sterke magische kracht kan zijn. Het benadrukt de flexibiliteit van het geloof en de mogelijkheid om bewust te kiezen voor een bepaald geloof, in de hoop het geloof toe te kunnen passen als een instrument in plaats van het te zien als een relatief onveranderlijk deel van iemands persoonlijkheid. Verschillende psychologische technieken worden ingezet om het geloof flexibeler te maken. Andere chaosmagiërs zijn minder overtuigd van de noodzaak van "geloof" om magie te kunnen beoefenen. Austin Osman Spare beweert in zijn Boek der Genot en verscheidene andere werken dat de Wil de Behoefte formuleert, waar het Geloof uit ontstaat.

Externe links[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Knowles, George. Austin Osman Spare (1886-1956)
  2. Lancaster University Pagan Society. Chaos Magic: A brief introduction by Jez
  3. Condensed Chaos, 1995. Phil Hine, ISBN 1-56184-117-X.
  4. Liber Null & Psychonaut, 1987. Peter Carroll, ISBN 0-87728-639-6