Chuck Schumer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Charles Schumer)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Chuck Schumer
Charles Ellis Schumer
Geboren New York, 23 november 1950
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Politieke partij Democratische Partij
Partner Iris Weinshall (sinds 1980)
Religie Liberaal-joods
Handtekening Handtekening
Website schumer.senate.gov
Meerderheidsleider in de Senaat
Huidige functie
Aangetreden 20 januari 2021
Voorganger Mitch McConnell
Minderheidsleider in de Senaat
Aangetreden 3 januari 2017
Einde termijn 20 januari 2021
Voorganger Harry Reid
Opvolger Mitch McConnell
Senator voor New York
Huidige functie
Aangetreden 3 januari 1999
Voorganger Al D'Amato
Lid van Huis van Afgevaardigden namens het 16e, 10e en 9e congresdistrict van New York
Aangetreden 3 januari 1981
Einde termijn 3 januari 1999
Voorganger Elizabeth Holtzman
Opvolger Anthony Weiner
Lid van de New York State Assembly namens het 45e district
Aangetreden 1 januari 1975
Einde termijn 31 december 1980
Voorganger Stephen Solarz
Opvolger Daniel L. Feldman
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Charles Ellis (Chuck) Schumer (New York, 23 november 1950) is een Amerikaans politicus van de Democratische Partij. Sinds 3 januari 1999 is hij senator voor New York, vanaf 20 januari 2021 als meerderheidsleider. Eerder was hij minderheidsleider in de Senaat van 2017 tot 2021 en lid van het Huis van Afgevaardigden van 1981 tot 1999.

Huis van Afgevaardigden[bewerken | brontekst bewerken]

Schumer was lid van het Huis van Afgevaardigden tussen 1981 en 1999, achtereenvolgens namens het 16e, 10e en 9e congresdistrict van de staat New York. Als congreslid werd hij in 1982 door rechter Raymond Dearie beschuldigd van het illegaal inzetten van federale middelen voor het uitvoeren van partijpolitieke bezigheden, maar het ministerie van Justitie weigerde hem hiervoor te vervolgen.[1]

Senaat[bewerken | brontekst bewerken]

In 1998 stelde Schumer zich kandidaat als senator. Hij won de Democratische voorverkiezing met 51% van de stemmen en versloeg daarmee Geraldine Ferraro (21%) en Mark Green (19%). Hij versloeg in de algemene verkiezingen met 55% van de stemmen de Republikein Al D'Amato (44%). In 2004 werd hij herkozen met 77% van de stemmen ten koste van de Republikein Howard Mills. In 2010 werd hij opnieuw herkozen met 66% van de stemmen ten koste van de Republikein Jay Townsend. Zijn termijn liep af op 3 januari 2017 maar Schumer had aangegeven zich opnieuw verkiesbaar te stellen. Hij werd gezien als mogelijke opvolger van Harry Reid als fractieleider van de Democraten in de Senaat.[2] In november 2016 werd hij niet alleen herkozen in de Senaat, maar ook inderdaad gekozen tot leider van de minderheidsfractie der Democraten.[3][4]

Persoonlijk[bewerken | brontekst bewerken]

Schumer behoort tot het liberaal jodendom. Hij is sinds 1980 getrouwd met Iris Weinshal en heeft twee dochters. Zijn achterneef Gordon Schumer is de vader van comédienne Amy Schumer.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]


Zie de categorie Charles Schumer van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Voorganger:
Elizabeth Holtzman
Lid van het Huis van Afgevaardigden
voor het 16e congresdistrict van New York
1981–1983
Opvolger:
Charles Rangel
Voorganger:
Mario Biaggi
Lid van het Huis van Afgevaardigden
voor het 10e congresdistrict van New York
1983–1993
Opvolger:
Ed Towns
Voorganger:
Thomas Manton
Lid van het Huis van Afgevaardigden
voor het 9e congresdistrict van New York
1993–1999
Opvolger:
Anthony Weiner
Voorganger:
Al D'Amato
Senator voor New York
1999–heden
Opvolger:
Huidige leden van de Senaat van de Verenigde Staten
Senaat

Alabama: Shelby (R) · Tuberville (R)
Alaska: Murkowski (R) · Sullivan (R)
Arizona: Sinema (D) · Kelly (D)
Arkansas: Boozman (R) · Cotton (R)
Californië: Feinstein (D) · Padilla (D)
Colorado: Bennet (D) · Hickenlooper (D)
Connecticut: Blumenthal (D) · Murphy (D)
Delaware: Carper (D) · Coons (D)
Florida: Rubio (R) · R. Scott (R)
Georgia: Ossoff (D) · Warnock (D)
Hawaï: Schatz (D) · Hirono (D)
Idaho: Crapo (R) · Risch (R)
Illinois: Durbin (D) · Duckworth (D)
Indiana: Young (R) · Braun (R)
Iowa: Grassley (R) · Ernst (R)
Kansas: Marshall (R) · Moran (R)
Kentucky: McConnell (R) · Paul (R)

 

Louisiana: Cassidy (R) · Kennedy (R)
Maine: Collins (R) · King (O)
Maryland: Cardin (D) · Van Hollen (D)
Massachusetts: Warren (D) · Markey (D)
Michigan: Stabenow (D) · Peters (D)
Minnesota: Klobuchar (D) · Smith (D)
Mississippi: Wicker (R) · Hyde-Smith (R)
Missouri: Blunt (R) · Hawley (R)
Montana: Tester (D) · Daines (R)
Nebraska: Fischer (R) · Sasse (R)
Nevada: Cortez Masto (D) · Rosen (D)
New Hampshire: Shaheen (D) · Hassan (D)
New Jersey: Menendez (D) · Booker (D)
New Mexico: Luján (D) · Heinrich (D)
New York: Schumer (D) · Gillibrand (D)
North Carolina: Burr (R) · Tillis (R)

 

North Dakota: Hoeven (R) · Cramer (R)
Ohio: Brown (D) · Portman (R)
Oklahoma: Inhofe (R) · Lankford (R)
Oregon: Wyden (D) · Merkley (D)
Pennsylvania: Casey (D) · Toomey (R)
Rhode Island: Reed (D) · Whitehouse (D)
South Carolina: Graham (R) · Scott (R)
South Dakota: Thune (R) · Rounds (R)
Tennessee: Hagerty (R) · Blackburn (R)
Texas: Cornyn (R) · Cruz (R)
Utah: Lee (R) · Romney (R)
Vermont: Leahy (D) · Sanders (O)
Virginia: Warner (D) · Kaine (D)
Washington: Murray (D) · Cantwell (D)
West Virginia: Manchin (D) · Moore Capito (R)
Wisconsin: Johnson (R) · Baldwin (D)
Wyoming: Lummis (R) · Barrasso (R)

(D): Democraat · (R): Republikein · (O): Onafhankelijk