Chileense presidentsverkiezingen 1829

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Chileense presidentsverkiezingen 1829
Datum 15 en 16 mei 1829
Land Vlag van Chili Chili
Nieuwe President Francisco Antonio Pinto
Vorige President Francisco Ramón Vicuña Larraín
Vicepresident
Opvolging verkiezingen
1827     1831
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Politiek

De Chileense presidentsverkiezingen van 1829 vonden op 15 en 16 mei van dat jaar plaats. De verkiezingen werden gewonnen door de kandidaat van de Pipiolos (Liberalen), zittend president Francisco Antonio Pinto. Het waren de laatste presidentsverkiezingen voor de burgeroorlog van 1829/1830.

Procedure[bewerken]

De verkiezingen vonden op getrapte wijze plaats via het principe van censuskiesrecht. Dit hield in dat een beperkt aantal burgers stemrecht had (namelijk die burgers die gezien hun hoge inkomens de meeste belastingen, census, afdroegen) kiesmannen kozen op hun beurt (dus trapsgewijs) de nieuwe president van het land kozen. De kandidaat met de meeste stemmen werd aangewezen als president, de kandidaat die tweede eindigde kwam volgens de Chileense grondwet de eer te beurt om vicepresident van het land te worden. De meeste uitvoerende macht was verdeeld over de president en de vicepresident; de rest van de uitvoerende macht kwam aan de ministers toe.

Uitslag[bewerken]

De presidentsverkiezingen van mei 1829 werden gewonnen door de zittend president Francisco Antonio Pinto. De grondwet die een jaar eerder was aangenomen bepaalde dat de kandidaat die tweede was geëindigd vicepresident zou worden. President en vicepresident zouden de macht moeten delen. Het Nationaal Congres van Chili dat gedomineerd werd door de Pipiolos wilde echter de liberale federalist José Joaquín Vicuña, die slechts vierde was geworden, aanwijzen als de nieuwe vicepresident. Degenen die in aanmerking kwam waren echter de conservatieve centralisten Francisco Ruiz-Tagle (die tweede eindigde) of generaal José Joaquín Prieto Vial (die derde eindigde). Het Congres, dat de ernst van de situatie inzag, benoemde uiteindelijk de voorzitter van de Senaat, de machtige liberaal Joaquín Vicuña tot vicepresident De conservatieven weigerden Vicuña te accepteren als de nieuwe vicepresident en Prieto verzamelde een leger om zich heen om gewapenderwijs de macht in handen te krijgen. Een en ander mondde uit in de burgeroorlog van 1829/1830.

Kandidaat Partij Stemmen Percentage
FranciscoAntonioPinto.jpg Francisco Antonio Pinto Pipiolos
118
30,26%
PdteFranciscoRuiztagle.JPG Francisco Ruiz-Tagle Pelucones
98
25,13%
JJPrieto.JPG José Joaquín Prieto Pelucones
61
15,64%
José Joaquín Vicuña Larraín.jpg José Joaquín Vicuña Pipiolos
48
12,31%
Jose Gregorio Argomedo.JPG José Gregorio Argomedo Pelucones
33
8,46
Red - replace this image male.svg Juan de Dios Rivera Pipiolos
11
2,82%
Jose Miguel Infante.jpeg José Miguel Infante Federalista
8
2,05%
José María Benavente.jpg José María Benavente Pipiolos
7
1,79%
Red - replace this image male.svg Bernardo del Solar Marín Pipiolos
6
1,54%
Gray - replace this image male.svg Andere kandidaten[1]
16
3,94%
Totaal 406 100%

Bron[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Presidentsverkiezingen in Chili: 1826 · 1827 · 1829 · 1831 · 1836 · 1841 · 1846 · 1851 · 1856 · 1861 · 1866 · 1871 · 1876 · 1881 · 1886 · 1891 · 1896 · 1901 · 1906 · 1910 · 1915 · 1920 · 1925 · 1927 · 1931 · 1932 · 1938 · 1942 · 1946 · 1952 · 1958 · 1964 · 1970 · 1989 · 1993 · 1999-2000 · 2005-2006 · 2009-2010 · 2013 · 2017
Parlementsverkiezingen in Chili: 1811 · 1818 · 1823 · 1824 · 1825 · 1827 · 1829 · 1831 · 1834 · 1837 · 1840 · 1843 · 1846 · 1849 · 1852 · 1855 · 1858 · 1861 · 1864 · 1867 · 1870 · 1873 · 1876 · 1879 · 1882 · 1885 · 1888 · 1891 · 1894 · 1897 · 1900 · 1903 · 1906 · 1909 · 1912 · 1915 · 1918 · 1921 · 1924 · 1925 · 1930 · 1932 · 1937 · 1941 · 1945 · 1949 · 1953 · 1957 · 1961 · 1965 · 1969 · 1973 · 1989 · 1993 · 1997 · 2001 · 2005 · 2009 · 2013 · 2017
Referenda in Chili: 1812 · 1817 · 1818 · 1925 · 1978 · 1980 · 1988 · 1989