Naar inhoud springen

Chinese Nachtegaal (Efteling)

Koppelingen toevoegen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Chinese Nachtegaal
Exterieur
Exterieur
Algemene informatie
Locatie Vlag van Nederland Efteling
Themagebied Sprookjesbos
Soort attractie Animatronicsshow
Opdrachtgever Efteling
Status Geopend
Opening 1952

1999

Sluiting 1979
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Attractieparken

De Chinese Nachtegaal is de uitbeelding, uitgevoerd als animatronicsshow, van het gelijknamige sprookje in het Nederlandse attractiepark de Efteling. Het is het 31e, en tevens laatste, sprookje op de route door het Sprookjesbos en bevindt zich tussen de De Vliegende Fakir en souvenirwinkel In den Ouden Marskramer.

De eerste versie van het sprookje opende tegelijk met het attractiepark in 1952. In de jaren 70 werd het sprookje verwijderd vanwege storingsgevoeligheid en vervangen door Draak Lichtgeraakt. Een deel van het decor van het originele kijktafereel bleef bewaard en werd gebruikt als decor voor Draak Lichtgeraakt. Twintig jaar later, in 1999, keerde het sprookje terug in de Efteling. Vergeleken met haar voorganger werd er gekozen om het sprookje groot op te zetten.

In december van 2025 kondigde de Efteling aan dat de animatronicsshow verwijderd zal worden om plaats te maken voor de Sprookjesbibliotheek. Het sprookje zelf zal op een andere manier toegevoegd worden aan het Sprookjesbos. Een van de redenen dat de Chinese Nachtegaal het veld moest ruimen is een combinatie van lage populariteit en de slechte staat van het gebouw.[1][2]

Versie 1952 t/m 1979

[bewerken | brontekst bewerken]

De uitbeelding bestond stond op een schiereiland met de aan voorzijde een watergeul. De kade was afgewerkt met bakstenen. Op het schiereiland stond een gepleisterde muur van verschillende hoogten. De bovenzijde van de muur was afgewerkt met dakpannen. Voor de muur lagen rotspartijen. Tussen de rotsen staken een aantal bloemen en een tak waarop de Nachtegaal zat. Iedere vijf minuten floot de vogel een lied. Hierop opende de bloemen.

Versie 1999 t/m heden

[bewerken | brontekst bewerken]
De tuin voor het paleis.

De uitbeelding wordt uitgevoerd als animatronicsshow in een vierkant gepleisterd gebouw dat fungeert als Chinees paleis. Bovenop het gebouw staat een blauwig gekleurde toren die versiert is met diverse draakachtige ornamenten. Voordat bezoekers het gebouw betreden, lopen ze eerst door een siertuin aan de voorzijde van het gebouw. Hier is onder meer een vijver met rotspartijen en bamboe te vinden.

In het gebouw kijken bezoekers vanaf een sta-tribune in het kijktafereel. Men kijkt in de slaapkamer van een Chinese keizer met op de voorgrond een tuin. In een van de bomen zit een vogel, de Nachtegaal. Verder zijn er waterpartijen en staan en hangen er llampionnen waar insecten doorvliegen. De slaapkamer van de keizer is rijkelijk versierd en staat vol met meubilair. Op het nachtkastje van de keizer ligt een handgeschreven brief van de keizer van Japan die zichzelf uitnodigt om de Nachtegaal te kunnen horen zingen. Midden in de slaapkamer staat een gouden mechanische Nachtegaal. In een van de lades in de slaapkamers ligt een menukaart van het Chinees-Indische restaurant Jit-Sing in Kaatsheuvel. Dit is bedoelt als grap onder medewerkers en niet zichtbaar voor bezoekers.[3]

Overzicht van de scene.

De animatronicsshow zelf begint met een vertelstem, ingesproken door Angélique de Boer, die het verhaal achter het sprookje vertelt. Tijdens de vertelling wordt de Nachtegaal op de tak belicht met een spotlamp. Tegen het einde van de vertelling wordt de mechanische nachtegaal in de slaapkamer belicht, terwijl deze een lied fluit. Deze mechanische Nachtegaal had de keizer ingeruild voor de levende Nachtegaal. De mechanische vogel gaat kapot en stopt met fluiten. Hierna richt de verlichting zich op de keizer die in bed duidelijk hoorbaar zwaar aan het ademen is. Ook dooft de verlichting op andere plekken in de scene. Op de achtergrond, achter de gordijnen, achter het bed verschijnen bewegende maskers van gezichten. Een lach is hoorbaar en er verschijnt een figuur, dat fungeert als de dood, zitten bovenop het bed. De dood is vormgegeven als skelet en draagt een gouden kroon en kapotgescheurd shirt. In zijn handen draagt hij een zwaard en een stok met gele vaandel. Zijn ogen lichten op en de dood beweegt heen en weer terwijl hij de keizer toespreekt. Hij vertelt hem mee te willen nemen naar zijn rijk, terwijl de keizer met moeite nee roept. Plots is het gefluit van de levende nachtegaal te horen die weer op de tak in tuin voor de slaapkamer zit. De dood schrikt hoorbaar en verdwijnt. De verlichting in de slaapkamer activeert en de slaapkamerdeur opent. Er verschijnen twee bedienden vanachter de deur die beide verbaast zijn dat de keizer nog leeft. Ze begroeten de keizer met goedemorgen en de show eindigt met muziek. Na het verlaten van het gebouw lopen bezoekers nog door de tuin van het paleis.

Een originele illustratie, naar de hand van Vilhelm Pedersen, dat verscheen in een van Hans Christian Andersen zijn sprookjesboeken.
Zie De Chinese nachtegaal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Efteling heeft voor de uitbeelding van De Chinese Nachtegaal gebruik gemaakt door het verhaal dat geschreven is door Hans Christian Andersen. Ook de door Vilhelm Pedersen gemaakte illustraties waren een inspiratiebron in de huidige versie in het park.

De techniek voor de bloemen werd bedacht door Peter Reijnders. Om de bloemen te openen werd perslucht geblazen in het binnenste deel van de voetballen. In deze ballen werden korsetbaleinen aangebracht, die alle handmatig moesten worden gebogen. Dit was een arbeidsintensieve klus die minimaal twee keer per seizoen moest plaatsvinden. Door vermoeidheid van de baleinen en verwering van de rubber persluchtslangen, gebeurde het regelmatig dat de bloemen open bleven staan. Voor de zang van de nachtegaal werden opnames gemaakt van een kunstfluiter. Het kijktafereel werd ontworpen door Anton Pieck.

De animatronicsshow is ontworpen door Ton van de Ven. Voor de verschijning van de dood is gebruik gemaakt van Pepper's ghost. De daadwerkelijke animatronic bevindt zich in een vierkante kist die midden op de kijktribune staat. In de slaapkamer van de keizer staat een glazen scherm. In 2023 was deze gebroken, waardoor de voorstelling vier weken niet toegankelijk was.[4] De animatronic zit dus feitelijk tussen de toeschouwers. Tijdens de voorstelling zijn meerder muziekstukken te horen. Hierbij heeft de Efteling gebruik gemaakt van bestaande muziekstukken zoals Yue er gao (The Moon On High) en Picking up Brides uit de film The Last Emperor.

Zie de categorie Chinese Nachtegaal (Efteling) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.

Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Chinese_Nachtegaal_(Efteling)&oldid=70513270"