Chloorpromazine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chloorpromazine
Chlorpromazine-2D-skeletal.png
3-(2-chloro-10H-phenothiazin-10-yl) -N,N-dimethyl-propan-1-amine
Farmaceutische gegevens
F Oraal, 30/50%
Metabolisatie Hepatisch
t1/2 16-30 h
Uitscheiding Biliair /renaal
Gebruik
Toediening Oraal, rectaal intramusculair, intraveneus
Risico met betrekking tot
Zwangerschapscat. C
Databanken
CAS-nummer 50-53-3
ATC-code N05AA01
PubChem 2726
DrugBank APRD00482
Farmacotherapeutisch Kompas Chloorpromazine
Chemische gegevens
Formule C17H19ClN2S
Molaire massa 355,3 g/mol
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Chloorpromazine is een fenothiazinederivaat dat bekendstaat als klassiek antipsychoticum. Het werd in 1951 gesynthetiseerd en was, als eerst bruikbare antipsychoticum, een enorme stap vooruit in de behandeling van psychose en schizofrenie.

In Nederland was chloorpromazine tot 2008 op de markt onder de naam Largactil.[1] Het werd weinig meer toegepast vanwege de soms ernstige bijwerkingen en de geneesmiddeleninteracties. De introductie van even effectieve middelen, de zogenaamde atypische antipsychotica, zoals olanzapine en quetiapine die andere bijwerkingen kennen, deden het gebruik verder afnemen.

Op 19 mei 2014 kwam de stof samen met chloroquine naar buiten als bestrijder van het MERS-virus in vitro.[2]

Als magistrale bereiding is het succesvol bij de bestrijding van hardnekkige hik. Er is een magistraal LNA-voorschrift voor zetpillen, maar de apotheek kan ook capsules maken.[3]