Chlorose (plant)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Blad van de amberboom met chlorose

Chlorose is een gebreksziekte bij planten. Het woord is afkomstig van het Griekse χλωρός (Chlooros), dat geelgroen betekent. Het blad tussen de nerven kleurt door afbraak van bladgroen geelgroen tot geel, terwijl de nerven groen blijven. Niet de oudste en de jongste maar de middelste bladeren vertonen meestal de chlorose.

Oorzaken[bewerken]

Chlorose kan het gevolg zijn van:

  • een stikstoftekort, wat tot chlorose in de oudere bladeren leidt
  • een zwaveltekort, wat tot chlorose in zowel de oudere als de jongere bladeren leidt
  • een kaliumtekort, waarbij chlorose optreedt welke tot necrose kan leiden
  • een magnesiumtekort, waarbij de chlorose vooral optreedt tussen de bladnerven
  • een ijzertekort, waarbij de jongere bladeren het hardst getroffen worden
  • een mineraaltekort in de grond,
  • een verkeerde pH van de grond,
  • een slechte doorlatendheid van de grond, waardoor er wateroverlast en een zuurstoftekort ontstaat (Hierdoor kunnen de wortels onvoldoende voedingsstoffen opnemen),
  • het gebruik van een onkruidbestrijdingsmiddel of
  • een combinatie van bovengenoemde oorzaken.

Behandeling[bewerken]

Chlorose ten gevolge van een mineraaltekort kan tegengegaan worden door bemesting met bijvoorbeeld afhankelijk van de oorzaak ijzer (ijzerchelaat), magnesium (kieseriet), mangaan (mangaansulfaat) of stikstof. De gevoeligheid van chlorose is afhankelijk van de pH van de grond. Zo treedt chlorose op bij blauwe bes of azalea als de pH te hoog is.