Chris Whyte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Chris Whyte
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Christopher Anderson Whyte
Geboortedatum 2 september 1961
Geboorteplaats Londen, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 185 cm
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2000
Senioren
Seizoen Club W 0(G)
1978–1986
1984–1985
1988–1990
1990–1993
1993–1996
1995
1996
1996
1997
1997
1997–1999
1999
1999–2000
2000
Totaal
Vlag van Engeland Arsenal
Vlag van Engeland Crystal Palace
Vlag van Engeland West Bromwich Albion
Vlag van Engeland Leeds United
Vlag van Engeland Birmingham City
Vlag van Engeland Coventry City
Vlag van Engeland West Ham United
Vlag van Engeland Charlton Athletic
Vlag van Engeland Leyton Orient
Vlag van Engeland Oxford United
Vlag van Engeland Rushden & Diamonds
Vlag van Engeland Raleigh Express
Vlag van Engeland Harlow Town
Vlag van Finland Hyvinkään Palloseura
900(8)
130(0)
840(7)
1130(5)
680(1)
10(0)
00(0)
110(1)
10(0)
100(0)
530(1)
70(0)
340(0)
100(0)
4950(23)
Interlands
1982 Vlag van Engeland Engeland U21 40(0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Christopher Anderson ("Chris") Whyte [uitspraak: 'ʋaːjt ; 'waajt' als 'White']? (Londen, 2 september 1961) is een Engels voormalig voetballer die als centrale verdediger speelde. In 1992 werd hij Engels landskampioen met Leeds United, waar hij van 1990 tot 1993 actief was.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Whyte, let op de spelling van zijn achternaam (uitspraak "White"), begon zijn loopbaan bij Arsenal in 1978 en speelde acht jaar in het eerste elftal van The Gunners. Hij speelde regelmatig naast clubicoon David O'Leary. O'Leary is de speler met de meeste wedstrijden bij Arsenal. Hij zou niet lang een vaste waarde zijn op Highbury. Whyte moest het medio jaren 80 afleggen tegen Tony Adams, een ander clubicoon (in spe).[1] Whyte speelde van 1988 tot 1990 voor West Bromwich Albion. In 1990 verhuisde hij uiteindelijk naar Leeds United, waarmee hij grootse successen behaalde. Met zijn verdedigingspartner Chris Fairclough werd Whyte een belangrijke defensieve schakel voor Leeds.[2] In tweede seizoen werd hij meteen landskampioen onder de succescoach Howard Wilkinson, de laatste landstitel uit de clubgeschiedenis anno 2020.[3][4] Uiteindelijk verloor hij de concurrentiestrijd van David Wetherall zodra men in de Premier League uitkwam (vanaf augustus 1992). Jon Newsome, net als Wetherall weggehaald bij Sheffield Wednesday, kwam ook wat vaker aan spelen toe dan Whyte. Whyte verliet de club na het inaugurele seizoen van de Premier League en verbond zijn toekomst aan Birmingham City. Hij speelde ook hier drie seizoenen, tot en met 1996. Na het seizoen 1995/1996 bouwde hij wat af en ging op lager niveau spelen.

In de laatste stadia van zijn profcarrière speelde Whyte nog voor Charlton Athletic, Leyton Orient en Oxford United. Vanaf 1997 werd hij actief op amateurniveau, tot 2000.

Naast zijn carrière als profvoetballer in Engeland speelde Whyte – als aanvaller – enkele jaren zaalvoetbal in de Verenigde Staten (1986-1988 en 1996-1997). Whyte beoefende zaalvoetbal in New York, Los Angeles en Detroit.[5][6] Hij scoorde 39 doelpunten als zaalvoetballer. In 2000 sloot Whyte zijn carrière af in Finland.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Vlag van Engeland Leeds United AFC
1992
1992

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]