Christelijke Afgescheiden Gemeenten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Christelijke Afgescheiden Gemeenten
Indeling
Hoofdstroming Protestantisme
Richting Gereformeerd calvinisme
Voortgekomen uit Ned. Herv. Kerk in 1834
Afsplitsingen Geen. In 1869 samengevoegd met Ger. Kerken o/h Kruis tot Chr. Geref. Kerk
Aard
Locatie Nederland
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Protestantisme

Titelpagina Statenvertaling

in Nederland

..Stromingen

Lutheranisme
Lutheranisme
Vrijzinnig-Protestantisme
Vrijzinnig protestantisme
Midden-orthodoxie
Protestantse Kerk in Nederland
Modern-Gereformeerd
Voortgezette Gereformeerde Kerken in Nederland
Orthodox Protestantisme
Calvinisme
Gereformeerd protestantisme
Orthodox-protestantisme
Orthodox Gereformeerd
Orthodox-gereformeerden
Bevindelijk Gereformeerden
Bevindelijk gereformeerden
Evangelisch
Evangelisch Christendom

De Christelijke Afgescheiden Gemeenten zijn in Nederland ontstaan nadat koning Willem I zijn greep op de kerk wilde versterken door in 1816 bij Koninklijk Besluit een nieuw reglement in te voeren in de toenmalige Nederduits Gereformeerde Kerk. Het reglement werd opgelegd aan de kerk, die de Dordtse Kerkorde die de kerken gemaakt hadden in 1618 moest vervangen. Dit was het begin van de Nederlandse Hervormde Kerk, die in 2004 is opgegaan in de Protestantse Kerk in Nederland. Tegelijk was er veel kritiek op de verwatering van de leer in de Nederlandse Hervormde Kerken. Velen kwamen hierdoor in protest en met de Afscheiding begonnen zij hun eigen kerk, die zich in eerste instante Gereformeerde Kerk noemden, maar zich al spoedig splitsten in de "Christelijke Afgescheiden Gemeenten" en de Gereformeerde Kerken onder het Kruis.

De reden voor de splitsing was dat door de overheid de kerk werd vervolgd, omdat zij de naam Gereformeerde Kerk gebruikte, een naam die volgens de overheid inging tegen het reglement van 1816, waarin de oude Gereformeerde Kerk de naam Nederlandse Hervormde Kerk had gekregen. Dit leidde tot vervolging. Sommigen vonden de naam niet belangrijk genoeg, om er vervolging voor te ondergaan, en werden de Christelijke Afgescheiden Gemeenten, anderen vonden dat zij principieel de voortzetting waren van de oude Gereformeerde Kerk, en kozen de naam Gereformeerde Kerken onder het Kruis, hierbij voor lief nemend dat dan de vervolging zou blijven.

Nadat in 1840 koning Willem I was afgetreden, werd de vervolging minder, en na een nieuwe grondwetswijziging in 1848 stopte de vervolging geheel.

Hierna kwam het in 1869 weer tot een hereniging onder de naam van Christelijke Gereformeerde Kerk in Nederland.