Christenen voor Israël

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Christenen voor Israël
De Montefioremolen in Jeruzalem; met behulp van CvI gerestaureerd
Opgericht juni 1980
Zetel Nijkerk
Personen
Oprichter Karel van Oordt
Voorzitter Frank Heikoop
Directeur Frank van Oordt
Website

Christenen voor Israël is een christelijke, Nederlandse stichting die in 1980 is opgericht door de Nederlandse zakenman Karel van Oordt (1928-2013). Aanvankelijk was deze stichting gevestigd in Leidschendam, thans in Nijkerk. De geschiedenis van de stichting hangt nauw samen met die van het Israël Producten Centrum en Isreality dat onder meer de jaarlijkse Isreality Academy en sinds 2005 het jaarlijkse Jongerenweekend organiseert. De stichting stond onder leiding van onder meer predikant Jaap de Vreugd (tot 2007) en Dick Schutte (2007-2017)[1]. Sinds januari 2020 heeft Frank Heikoop de leiding en sinds juli 2020 is Frank van Oordt directeur. Voorzitter van de internationale organisatie is predikant Willem Glashouwer jr..

Opvattingen[bewerken | brontekst bewerken]

De stichting keert zich tegen de vervangingstheologie (ook wel vervangingsleer of substitutietheologie) die ze beschouwt als bestanddeel van sommige kerken en die behelst dat de geestelijke plaats van het jodendom niet alleen is vervuld in maar zelfs vervangen door die van het christendom. Zowel binnen het protestantisme als het rooms-katholicisme wordt de substitutietheologie door de hoofdstroom niet meer aangehangen, het verschil van inzicht spitst zich wel toe op de vraag of en hoe een nationale staat kan samenvallen met het Jodendom als godsdienst. Christenen voor Israël verzetten zich tegen iedere vorm van antizionisme dat ze vereenzelvigen met antisemitisme, ofschoon ook onder gelovige joden een joodse staat niet onomstreden is.[2] Christenen voor Israël gelooft daarentegen dat Gods beloften aan het Israëlitische volk zoals die in het Oude Testament zouden staan weergegeven, nog steeds gelden en dat in het verlengde daarvan het Joodse volk en de staat Israël 'Gods oogappel' zijn. Deze opvatting wordt ook wel getypeerd als Israëltheologie en vindt zijn oorsprong onder meer in het chiliasme. Opperrabbijn Binyomin Jacobs is een graag geziene gast[3].

Activiteiten[bewerken | brontekst bewerken]

Christenen voor Israël is een zogeheten algemeen nut beogende instelling en leeft van schenkingen. Ze organiseert regelmatig reizen naar Israël, inclusief verblijf in door haar gesteunde nederzettingen als Ariël op de Westelijke Jordaanoever (die door de Internationale gemeenschap illegaal worden geacht), en bijeenkomsten in haar Israëlcentrum, gelegen in Nijkerk.[4] Tevens zet ze zich in voor de terugkeer van Joden uit de gehele wereld naar Israël. Daartoe is in 1996 het project Breng de Joden Thuis gestart. Hiermee probeert Christenen voor Israël letterlijk invulling te geven aan de profetieën in de Bijbelboeken Jesaja, Jeremia en Ezechiël, die zeggen dat de Joden uit onder meer 'het noorderland' (volgens sommigen gaat het hier om Rusland, Oekraïne e.o.) zullen terugkeren naar Israël. Op 29 maart 2016 zond de Evangelische Omroep naar aanleiding van het voorgaande een documentaire uit waarin veldwerker Koen Carlier gevolgd wordt.[5] Sinds 1996 zijn er met behulp van de stichting duizenden joden naar Israël teruggekeerd. De doelstelling om in 2010 de 100.000 te halen, een getal dat eerder al voor 2008 werd nagestreefd, is volgens Christenen voor Israël inderdaad gehaald.[6]

In 2013 begon men in het voor- en najaar een Israëlcursus in het Israëlcentrum in Nijkerk met een serie lezingen.

In 2001 begon CvI zogeheten solidariteitsreizen te organiseren naar Israël waar de nadruk ligt op het ontmoeten van de Israëlische bevolking. Onder meer Meindert Leerling was tot 2008 hierbij betrokken. De boekingen worden door partner Krukziener Reisburo in Amsterdam verzorgd.

Met behulp van een donatie van de stichting is de Montefioremolen in Jeruzalem gerestaureerd.

Ten tijde van de coronapandemie zond Christenen voor Israël vijf werkdagen per week 's avonds vanaf 19.30 uur een livestream uit. Hier werden diverse sprekers voor uitgenodigd of een vraaggesprek met Sara van Oordt of Paola Veenendaal. Deze livestream werd uitgezonden via YouTube en de eigen website waarop kijkers interactief mee konden doen door middel van de chatfunctie.

Etikettering[bewerken | brontekst bewerken]

In april 2019 werd de organisatie door het Ministerie van Economische Zaken aangesproken op het feit dat in haar Israël-winkel goederen (bv wijnen) worden verkocht geproduceerd in "Israëlische nederzettingen" met daarop "made in Israel". Dit is in strijd met een Europese richtlijn uit 2015. Die geeft aan dat op zo'n product een etiket moet zijn geplakt met daarop de vermelding Westelijke Jordaanoever en dan Israëlische nederzetting. Hoge boetes werden in het vooruitzicht gesteld. Christenen voor Israël reageerde verbolgen: een anti-joodse etikettenstrijd! [7]. De SGP en de ChristenUnie stelden daarop Kamervragen. Een paar weken hierna stuurde de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) een brief aan het "Israël Produkten Centrum" (de Israëlwinkel) waarin men liet weten de antwoorden van de minister af te wachten. Die stelde in het najaar de EU-richtlijnen terzake te volgen. Daarop werd in november in de Tweede Kamer een motie aangenomen die het kabinet oproept niet eenzijdig Israël aan te pakken.

Vrijdag 10 juli 2020 was er weer een inspectie van de NVWA. Het ging hen om het voedselveiligheidsplan op orde was en de al dan niet juiste etikettering van de zg. Hebronwijnen. Er volgde een waarschuwing: mocht het niet in orde gemaakt worden dan zal een boete volgen. De reactie van CvI was dat de BDS-beweging de boosdoener was, die zou de NVWA onder druk zetten. Hierop kwam een brievenschrijfactie op gang richting NVWA. In de voorbeeldbrief wordt als belangrijk argument genoemd dat "men (NVWA) zich schuldig maakt aan eenzijdige verontwaardiging tegen de Joodse staat." Waarom pakt men niet Marokko aan (bezet Westelijke Sahara of Turkije (bezet Noord-Cyprus ) of China (bezet Tibet )?[8]

Intussen is najaar 2020 door het Hof van Justitie (Europese Unie) in Luxemburg uitspraak gedaan over een etikettenkwestie in Frankrijk. Die ging over Psagotwijnen, die eveneens uit de bezette* gebieden komen (*de Internationale gemeenschap spreekt over "bezette gebieden" Israël daarentegen over "betwiste gebieden"). Volgens het Hof moeten de Fransen/in Frankrijk gevestigde bedrijven of producenten zich houden aan de Europese richtlijnen[9].

Zomertentoonstelling[bewerken | brontekst bewerken]

Sinds 2003 is er elk jaar tussen mei en september een zomertentoonstelling, zie onderstaande overzicht:

  • In 2011: Met de moed der hoop[10]
  • In 2012: Dromen over Jeruzalem
  • In 2013: Helden van Sion
  • In 2014: Geen kinderspel
  • In 2015: Vreugde in verdrukking[11]
  • In 2016: De Grote Terugkeer[12]
  • In 2017: Jubeljaar in Jeruzalem
  • In 2018: Wereldwonder Israël
  • In 2019: Expeditie Israel - op reis door het land van de Bijbel
  • In 2020: Redders in Nood
  • In 2021: Tijdreis met Janiv - door de geschiedenis van Israël
  • In 2022: Bestemming Jeruzalem

Uitgaves[bewerken | brontekst bewerken]

Israël Aktueel is een maandkrant van CvI dat in maart 1985 voor het eerst verscheen en verstuurd werd aan 50.000 adressen. De uitgave verscheen eerst onder de naam Zicht op Israël, verscheen in zwart-wit en onregelmatig. In 2003 kwam er in de vormgeving een vernieuwing en sinds 2009 is het volledig in kleur. In 2020 verscheen de krant 10 keer met gemiddelde oplage van 78.800. In de krant staat voornamelijk Israël nieuws (gezien vanuit Israëlisch standpunt), commentaar en gedachtes over de kerk en Israël . Andere uitgaven van de stichting zijn Profetisch Perspectief, Israël en de Kerk, Isreality en Tov!.

Keurmerk[bewerken | brontekst bewerken]

Christenen voor Israël is vanaf 1999 in het bezit van het CBF keurmerk dat per 1 januari 2015 is verlengd tot 1 januari 2018. De stichting is in juli 2016 door het Centraal Bureau Fondsenwerving aangemerkt als erkend goed doel op basis van de nieuwe erkenningsregeling die het oude keurmerk vervangt.

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]