Christiaan Hendrik van Brandenburg-Bayreuth

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Christiaan Hendrik van Brandenburg-Bayreuth (Bayreuth, 29 juli 1661Weferlingen, 5 april 1708) was titulair markgraaf van Brandenburg-Bayreuth. Hij behoorde tot het huis Hohenzollern.

Levensloop[bewerken]

Christiaan Hendrik was de vierde zoon van George Albrecht van Brandenburg-Bayreuth uit diens eerste huwelijk met Maria Elisabeth, dochter van hertog Filips van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg.

Op 14 augustus 1687 huwde hij met Sophia Christiana (1667-1737), dochter van graaf Albrecht Frederik van Wolfstein. Zijn huwelijk werd door zijn familie aan het hof in Bayreuth echter beschouwd als een morganatisch huwelijk.

Vanaf 1694 woonde hij op uitnodiging van de regering van het markgraafschap Brandenburg-Ansbach in Schönberg bij Lauf, een in het landsgebied van de Rijksstad Neurenberg gelegen exclave. Slechts van een bescheidene apanage levend en met hoge schulden, sloot hij in 1703 het Verdrag van Schönberg met koning Frederik I van Pruisen. Christiaan Hendrik deed afstand van zijn opvolgingsrecht in Brandenburg-Ansbach en Brandenburg-Bayreuth ten gunste van de Pruisische koning, die hem en zijn gezin in ruil een standsmatige verzorging moest garanderen en een nieuwe residentie schonk, het Slot van Weferlingen nabij Maagdenburg. In 1704 verhuisden Christiaan Hendrik en zijn gezin naar dat slot, waar hij in april 1708 op 46-jarige leeftijd overleed.

Na zijn dood zorgde zijn oudste zoon George Frederik Karel ervoor dat het Verdrag van Schönberg werd opgeheven. Dat gebeurde in 1722, na een lange en ingewikkelde juridische strijd. Daardoor kon hij in 1726 het markgraafschap Brandenburg-Bayreuth erven.

Nakomelingen[bewerken]

Christiaan Hendrik en zijn echtgenote kregen veertien kinderen: