Christiane Jolissaint

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Christiane Jolissaint
Christiane Jolissaint.jpg
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Zwitserland Zwitserse
Geboorteplaats Vevey
Geboortedatum 12 september 1961
Lengte 1,73 m[1]
Gewicht 65 kg[1]
Profdebuut 1980
Met pensioen 1988
Totaal prijzengeld 287.488 US dollar
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 44–62
Titels 0 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 28e (5 december 1983)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 3e ronde (1984, 1987)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (1985)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (1980, 1981, 1983, 1984, 1988)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (1980, 1983–1986)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 48–58
Titels 8 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 26e (23 mei 1988)
WTA Tour Championships kwartfinale (1985)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (1982)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (1980, 1984, 1986)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (1983, 1984, 1988)
Vlag van Verenigde Staten US Open halve finale (1984)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 11–8
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open halve finale (1987)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (1988)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (1983, 1985)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Christiane Jolissaint (Vevey, 12 september 1961)[1] is een voormalig tennisspeelster uit Zwitserland. Jolissaint begon met tennis toen zij tien jaar oud was.[1]

Loopbaan[bewerken]

In 1977 kwam ze voor het eerst uit voor Zwitserland op de FedCup, waar ze veertig partijen speelde.[2] Tweemaal bereikten zij de halve finale van de Wereldgroep, in 1981 en in 1983.[2] Tussen 2008 en 2012 was ze captain van het FedCup-team[3]. In 1979[1] was Jolissaint nationaal kampioen van Zwitserland.

Jolissaint won in haar carrière acht WTA-titels in het damesdubbelspel, waarvan zes met de Nederlandse Marcella Mesker. Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de halve finale, eenmaal op het vrouwendubbelspeltoernooi van het US Open 1984, samen met Marcella Mesker, en andermaal op het gemengd dubbelspeltoernooi van het Australian Open 1987, samen met landgenoot Dominik Utzinger.

In het enkelspel bereikte zij de 28e positie op de WTA-ranglijst, in december 1983; in het dubbelspel de 26e positie, in mei 1988.

Sinds 2015 is Jolissaint voorzitter van de Zwitserse Tennisbond.[4] In 2017 werd ze in het bestuur van Tennis Europe verkozen[5][6].

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
1983 31
1984 58
1985 33
1986 130 80
1987 82 78
1988 130 37

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988  w-v 
Vlag van Australië Australian Open 1R 1R 3R 2R g.t. 3R 1R 5-6
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R 2R 1R 3R 1R 2R 4-7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 2R 2R 2R 1R 1R 2R 5-7
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 1R 1R 0-5

Vrouwendubbelspel[bewerken]

toernooi 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988
Vlag van Australië Australian Open 2R KF 2R 1R g.t. 2R 3R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 1R 1R 2R 1R 2R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 1R 2R 2R 1R 1R 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open 3R HF 3R 2R

Gemengd dubbelspel[bewerken]

toernooi 1981 1983 1985 1986 1987 1988  w-v 
Vlag van Australië Australian Open g.t. HF 3-1
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R 1R KF 4-3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 3R 3R 2R 4-4
Vlag van Verenigde Staten US Open 0-0

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
geen
verloren finales
1. 1980-02-10 Vlag van Canada WTA Calgary hardcourt (i) Vlag van Tsjecho-Slowakije Regina Maršíková 6-4, 6-7, 2-6

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 1981-01-30 Vlag van Verenigde Staten WTA Roanoke tapijt (i) Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Tsjecho-Slowakije Kateřina Skronská
Vlag van Tsjecho-Slowakije Marcela Skuherská
6-1, 3-6, 6-1
2. 1981-02-15 Vlag van Verenigde Staten WTA Columbus hardcourt (i) Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Verenigde Staten Renee Blount
Vlag van Verenigde Staten Jane Stratton
6-3, 6-4
3. 1981-02-22 Vlag van Verenigde Staten WTA Nashville tapijt (i) Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Canada Marjorie Blackwood
Vlag van Australië Susan Leo
6-3, 6-3
4. 1983-05-15 Vlag van Zwitserland WTA Lugano gravel Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Zwitserland Petra Delhees
Vlag van Brazilië (1968-1992) Patricia Medrado
6-2, 3-6, 7-5
5. 1984-01-29 Vlag van Verenigde Staten WTA Pittsburgh tapijt (i) Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Verenigde Staten Anna-Maria Fernandez
Vlag van Verenigde Staten Trey Lewis
7-6, 6-4
6. 1984-05-13 Vlag van Zwitserland WTA Lugano gravel Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Tsjecho-Slowakije Iva Budařová
Vlag van Tsjecho-Slowakije Marcela Skuherská
6-4, 6-3
7. 1988-01-10 Vlag van Australië WTA Sydney gras Vlag van Verenigde Staten Ann Henricksson Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Claudia Kohde-Kilsch
Vlag van Tsjecho-Slowakije Helena Suková
7-6, 4-6, 6-3
8. 1988-05-22 Vlag van Zwitserland WTA Genève gravel Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Dianne Van Rensburg Vlag van Zweden Maria Lindström
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Claudia Porwik
6-1, 6-3
verloren finales
1. 1981-04-05 Vlag van Verenigde Staten WTA Boise tapijt (i) Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Verenigde Staten Sherry Acker
Vlag van Verenigde Staten Paula Smith
5-7, 6-7
2. 1985-01-06 Vlag van Verenigde Staten Tournament of Champions hardcourt (i) Vlag van Nederland Marcella Mesker Vlag van Verenigde Staten Betsy Nagelsen
Vlag van Verenigde Staten Paula Smith
3-6, 4-6
3. 1987-12-06 Vlag van Argentinië WTA Buenos Aires gravel Vlag van Canada Jill Hetherington Vlag van Argentinië Mercedes Paz
Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini
2-6, 2-6

Externe links[bewerken]