Clemens Roothaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Clemens Carel Johannes Roothaan (Nijmegen, 29 augustus 1918)[1] is een Nederlands-Amerikaans natuurkundige en informaticus.

Hij studeerde elektrotechniek aan de TU Delft vanaf 1935. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd hij eerst geïnterneerd als krijgsgevangene, dan werden hij en zijn broer wegens verzetsactiviteit opgesloten in het concentratiekamp Vught. Met de opmars van de geallieerden, werden op 5 september 1944 ca. 500 gevangenen doodgeschoten, en de rest (waaronder de gebroeders Roothaan) overgebracht naar Sachsenhausen. Tegen het einde van de oorlog werden zij op een dodenmars gestuurd waarbij ca. 1/3 omkwam (waaronder Roothaan's broer).[2]

Zijn doctoraalscriptie was afgewerkt in gevangenschap, en op 14 oktober 1945 bekwam hij alsnog zijn diploma van TU Delft. Hierna reisde hij naar de Verenigde Staten waar hij zijn doctoraat behaalde aan de University of Chicago onder Robert Mulliken. Hierna werd hij hoogleraar in de natuurkunde aan diezelfde universiteit. Zijn naam is verbonden aan de "Roothaan-vergelijkingen" voor het oplossen van de Hartree-Fock vergelijkingen in een eindige basisset, een grondsteen van de quantumchemie.[3] Na zijn emeritaat, in 1988, werkte hij voor de laboratoria van Hewlett-Packard Laboratories in Palo Alto, California, waar hij betrokken was bij de ontwikkeling van de Itanium-processor.