Club Penguin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Club Penguin
Waddle around and meet new friends!
Waddle around and meet new friends!
Ontwikkelaar(s) New Horizon Interactive
Uitgever(s) Disney
Datum van uitgave 24 oktober 2005
Beëindigd 29 maart 2017
Genre(s) MMORPG
Spelmodus Multiplayer
Taal/talen Engels, Spaans, Frans, Portugees (Duits en Russisch vanaf 2011 en 2014 respectievelijk, maar verwijderd in 2015)
Platform(s) Online, iOS, Android
Media Shockwave Flash
Navigatie
Voorloper Penguin Chat 3
Vervolg Club Penguin Island
Portaal  Portaalicoon   Computerspellen

Club Penguin (soms afgekort als CP) was een virtuele gemeenschap voor kinderen van 6 tot 14 jaar, hoewel het openstond voor alle leeftijden. Het was een soort chatbox in een grafische omgeving. Naast chatten kon men er minispellen gespeeld worden die zich allemaal in diezelfde wereld bevonden. De spelers verschenen in het spel als pinguïns, welke de speler kon aankleden zodat ze er uniek uitzagen. In juli 2013 waren er al meer dan drie miljoen accounts aangemaakt voor het spel.[1]

Na meer dan elf jaar te hebben bestaan, werd op 30 januari 2017 officieel aangekondigd dat het spel definitief zou sluiten op 29 maart. [2] Al enkele weken voordien werd Club Penguin Island aangekondigd, de officiële opvolger van Club Penguin, alhoewel nog toen nog niet werd gesteld dat Club Penguin zou sluiten. Bovendien kwamen er in 2015[3] en 2016[4] al officieuze berichten naar buiten waarin gemeld werd dat reeds een aanzienlijk deel van het personeel voor Club Penguin ontslagen was omwille van tegenvallende financiële resultaten voor Disney.

Ontwikkeling en geschiedenis[bewerken]

De allereerste voorloper van Club Penguin staat bekend als Experimental Penguins, een spel dat Lance Priebe, ontwikkelaar en oprichter van Club Penguin, uitbracht in 2000 bij Rocketsnail Games, een klein videogamebedrijf uit Kelowna. Het jaar erop ging dat spel echter al weer offline. Samen met collega's Lane Merrifield en Dave Krysko bracht hij daarop een soortgelijk spel uit genaamd Penguin Chat, later Penguin Chat 3. Het trio wilde graag een virtuele wereld creëren "die wel enkele sociale componenten bezat maar toch veilig was" voor hun eigen kinderen.[5]. Omdat ze geen spel vonden dat aan deze omschrijving beantwoordde, zijn ze uiteindelijk zelf begonnen met Club Penguin.

Het uiteindelijke spel uit 2005 is ontwikkeld door New Horizon Interactive en later voor 350 miljoen dollar gekocht door Disney. Tot Club Penguin werd verkocht aan Disney, in augustus 2007, verzorgde de Nederlandse illustrator Peter Welleman veel van de achtergronden in het spel. In 2008 werd een groot project georganiseerd genaamd het Club Penguin Improvement Project (CPIP) waaraan iedereen kon meedoen met als doel vernieuwingen in het spel te testen en bugs op te sporen en te melden. De jaren hierop werd de Club Penguin-franchise verder uitgebouwd (zie onderaan) met video games, boeken, speelgoed, apps enz.

De populariteit van het spel nam toe en piekte rond 2011, waarna het spel langzaam maar zeker in zoekvolume afnam.[6]. Waar in 2010 nog zeer veel blogs, community websites en chatboxen omtrent Club Penguin actief waren, waren deze tegen 2017 zo goed als allemaal ofwel gesloten ofwel niet langer actief. Gedurende de laatste zes jaren van het spel verlieten ook de drie oorspronkelijke oprichters één voor één het team.

Sinds 2012 begon Disney het spel ook gebruiken als vehikel om hun andere franchises en films te promoten (o.a. Frozen, Zootopia en Star Wars) in de vorm van evenementen die vaak een hele maand duurden. Vooral in het begin oogstte dit veel kritiek en ongenoegen van bepaalde spelers.[7][8]. Thans is er ook een appversie van het spel voor iOS en Android genaamd Club Penguin (uitgebracht als My Penguin).

Enkele weken na het aankondigen van Club Penguin Island, de opvolger van Club Penguin, werd op 30 januari 2017 officieel aangekondigd dat het spel definitief zou gaan sluiten op 29 maart 2017.

Member ('lidmaatschap')[bewerken]

Club Penguin kon gratis gespeeld worden (non-member), echter om meer functies en mogelijkheden te hebben kon de speler ervoor kiezen om toch voor het spel te betalen (member). Tot de zaken die alleen voor members toegankelijk waren behoorden virtuele kledij (non-members hadden een zeer beperkt aanbod hiervoor), meubels in een iglo, en puffles, een soort huisdier dat eruit zag als een gekleurde pluizige bal met ogen en een mond. In de praktijk is het bijna altijd zo geweest dat de overgrote meerderheid van de mogelijkheden in het spel enkel voor betalende members waren, zeker tijdens de maandelijkse parties ('feestjes'), wat dan ook een van de kritieken op het spel was: het zou namelijk kinderen consumentisme aanleren[9]. Desondanks koos de meerderheid van de spelers toch voor het gratis spelen van het spel zonder een membership.[10]

Gameplay[bewerken]

De wereld van Club Penguin bestond uit verschillende achtergronden die telkens een plaats voorstelden. Enkel de pinguïns van spelers konden in een dergelijke ruimte bewegen, het beeld op de achtergrond bleef volledig stilstaan.

Maandelijks was er in Club Penguin een feest. Traditioneel waren dat jaarlijks de volgende feesten: St. Patrick's Day, Pasen, Halloween, Club Penguin-jubileum en Kerstmis, naast enkele andere terugkerende evenementen. Het viel eveneens (zeker in de laatste jaren van het spel) voor dat speciale feestjes gedaan werden. Tijdens dergelijke evenementen waren er gratis voorwerpen te verkrijgen voor elke speler en werden er soms tijdelijk nieuwe ruimtes toegevoegd aan het spel. De gebouwen in de gewone ruimtes kregen bovendien een make-over en worden versierd.

Iglo[bewerken]

Iedere speler beschikte over een iglo. In deze iglo vond hij onder andere zijn Puffles terug. Members konden hun iglo volledig inrichten met meubels en achtergrondmuziek kiezen. Non-members beschikten over een klein, beperkt aantal gratis meubels. Als iemand member was, kon hij ook zijn iglo openmaken, wat inhield dat iedereen dan zijn iglo kon bezoeken en een score kon geven.

Minigames[bewerken]

In Club Penguin waren verschillende minigames te vinden. Door het spelen van deze spellen, kon een speler geld verdienen. Voorbeelden van spellen waren vier op een rij en racen met een slee.

Emoticons[bewerken]

Zoals veel chatboxen bevatte ook Club Penguin emotes. De meesten waren snel te vinden via een scherm, terwijl sommige alleen met behulp van een toetsencombinatie tevoorschijn kwamen.

Virtuele voorwerpen[bewerken]

Over het Club Penguin-eiland waren verschillende winkels verspreid welke kledij, kapsels, Puffles, meubels, enzovoort verkochten. Kledij kon gekocht worden in de maandelijkse catalogus, de Penguin Style. Opvallend is dat bepaalde kledingstukken soms jarenlang niet terugkeerden in een nieuwe catalogus en daardoor erg zeldzaam ('rare') en bijgevolg gegeerd werden door vele spelers. Ook de 'anniversary hats', feesthoedjes, die elk jaar werden uitgegeven rond de verjaardag van het spel op 24 oktober, waren zeldzaam en gewild.

Spelerskaart[bewerken]

Elke pinguïn had zijn eigen spelerskaart. De speler kon met zijn eigen spelerskaart een menu open klikken waarmee hij zijn volledige verzameling kledij, achtergronden, pins en speciale voorwerpen kon bekijken. Op deze manier kon hij ook de kledij van zijn pinguïn veranderen. Op de spelerskaart stond de pinguïn met eventueel een achtergrond, kledij en een pin. Op de spelerskaart van een andere speler stond een knop om een postkaart te sturen naar die speler en een knop om hem aan te geven bij een moderator in geval van overtreden van de regels van Club Penguin. Ten slotte stond er bij members linksboven een soort schild, waaraan men kon zien dat die speler member is.

Pins[bewerken]

Elke twee weken werd er een nieuwe pin (te vergelijken met een badge) verstopt in de Club Penguin-wereld. De afbeelding op de pin had dikwijls te maken met wat er op dat moment aan het gebeuren was in Club Penguin. Tijdens de Halloween Party kon de pin bijvoorbeeld een pompoen of een spook zijn. Aangezien pins nooit terugkeerden eens ze verdwenen zijn, werden bepaalde pins na verloop van tijd erg zeldzaam, zeker degene uit de vroege jaren van het spel.

Bans, regels en moderators[bewerken]

Aangezien het spel bedoeld was voor een jong publiek, had het enkele regels, naar eigen zeggen om het spel veilig en kindvriendelijk te houden. Deze waren, vertaald in het Nederlands, als volgt:

  • Respecteer anderen: Pest niemand en wees niet gemeen tegen anderen. Zorg ervoor dat je de anderen altijd behandelt zoals jij zelf behandeld wilt worden.
  • Chat netjes: Geen onbeleefd of ongepast taalgebruik. Hieronder vallen ook eender welk gevloek, racisme, praten over drugs, seks of alcohol.
  • Wees veilig online: Deel geen persoonlijke informatie. Vertel nooit je echte naam, telefoonnummer, adres, e-mail of wachtwoord. Verwijs geen spelers door naar andere websites.
  • Speel eerlijk: Niet vals spelen en geen gebruik van programma's afkomstig van derden (d.w.z. geen hackprogramma's toegelaten)

Als men zich niet aan een van deze regels hield, kon men tijdelijk of permanent geband (uit het spel gezet) worden door een moderator, of door het spel zelf. Vloeken betekende een ban van 24 uur (één dag), vals spelen of hacken 72 uur (drie dagen) en indien men voordien al meerdere keren verbannen werd, kan men ook voor altijd verbannen worden. De meerderheid van de bans werden automatisch uitgevoerd door het systeem zelf, in slechts een klein aantal gevallen moest een moderator zelf actie ondernemen. Het was overigens niet mogelijk voor spelers zelf om zich op te werken tot moderator, om een moderator te worden moest men meerderjarig zijn en werknemer bij Club Penguin in Kelowna, Canada zijn.

In de praktijk konden veel van de regels niet eens worden overtreden vanwege het filtersysteem op de chat in het spel: voor sommige woorden werd men onmiddellijk uit het spel gezet, anderen betekenden geen straf maar konden ook niet gezien worden door anderen, alleen door de speler die het zegt zelf. In tegenstelling tot spellen als ROBLOX, had Club Penguin geen lijst met woorden die men niet mocht zeggen, maar het omgekeerde: er was een lijst met woorden die wél konden gezegd worden, alle andere woorden (inclusief onschuldige) konden door niemand anders gezien worden. Het doel hiervan is om pesten en onbeleefd taalgebruik te voorkomen, maar het maakte communicatie vaak juist moeilijker en stroever. Het betekende dat het bv. erg moeilijk was om een speler bij naam aan te spreken, want eigennamen stonden niet in de lijst van toegestane woorden. Ook kon men geen cijfers of speciale tekens typen in de chat, dus het verspreiden van telefoonnummers, adressen, e-mails of websites was sowieso al onmogelijk.

De regel tegen vals spelen en hacken daarentegen, werd doorheen de geschiedenis van het spel wél maar al te graag veelvuldig gebroken. Club Penguin heeft gedurende nagenoeg zijn hele bestaan te maken gehad met cheatprogramma's ('trainers'), die spelers in staat stelden dingen te doen als zeldzame ('rare') kledij en voorwerpen of extra munten te verkrijgen. Een vroeg programma heette Penguin Storm, in de laatste jaren (2014-2017) werd vooral Cloud Penguin gebruikt.

Nog een vaak terugkerende praktijk was het gebruik van bots: dat hield in dat een speler inlogde op het spel met een groot aantal extra accounts rondom zich als een soort klonen, deze kon men in een bepaalde formatie plaatsen en kopieerden automatisch acties van de bestuurder, zoals bewegingen, berichten en emoticons.

Puffles[bewerken]

Puffles waren kleine, ronde, harige huisdiertjes die in het spel in de Pet Shop gekocht konden worden. Er bestonden verschillende kleuren Puffles en elke kleur had zijn eigen persoonlijkheid. Iedereen kon twee Puffles kopen: een rode en een blauwe, maar members konden tot 40 Puffles kopen. Puffles konden de speler helpen geld te verdienen. Men moest Puffles eten geven, er kon mee gewandeld worden en er moest met ze worden gespeeld. Puffles werden in de iglo van de speler bewaard, echter kon de speler er later (na 2014) ook kiezen om ze in de achtertuin te bewaren. In de achtertuin van de iglo bleven de verschillende behoeften zoals slaap en honger gelijk, en verhoogden of verlaagden ze niet.

Op 21 maart 2013 werd de Pet Shop uitgebreid met een Puffle Hotel waar de Puffles konden spelen en eten, en gewassen en verzorgd worden. Naast de Pet Shop ging op 17 april 2014 het Puffle Park open. Puffles konden daar met behulp van de aanwezige toestellen verscheidene activiteiten doen.

Er was keuze uit:

  • Een blauwe Puffle
  • Een rode Puffle
  • Een roze Puffle
  • Een zwarte Puffle
  • Een groene Puffle
  • Een gele Puffle
  • Een paarse Puffle
  • Een witte Puffle
  • Een oranje Puffle
  • Een bruine Puffle
  • Een regenboog Puffle (een Puffle die strepen had in alle kleuren van de regenboog, alleen beschikbaar voor members die een opdracht voltooid hadden)
  • Een gouden Puffle (alleen beschikbaar voor members die een opdracht voltooid hadden)
  • Een blauwe bordercollie (een blauwe Puffle die eruitzag als een hondje)
  • Een oranje cyperse kat (een Puffle die leek op een oranje kat)

Club Penguin Times[bewerken]

De Club Penguin Times was de krant die elke donderdag verscheen. In deze krant stonden raadsels en informatie over de komende evenementen. De krant werd geschreven door Aunt Arctic.

Speciale personages[bewerken]

In Club Penguin kwamen een aantal unieke personages voor, waaronder:

Captain Rockhopper
Een piraat die af en toe met zijn schip het eiland bezocht en allerlei verrassingen en cadeaus meebracht.
Gary (the Gadget Guy)
Een uitvinder in de PSA en EPF die ook in de geheime missies voorkwam.
Cadence
Een hippe pinguïn die danste en zong.
Penguin Band
Een band bestaande uit vier pinguïns die optrad bij speciale gelegenheden.
Aunt Arctic
De schrijfster van de krant The Club Penguin Times en baas van de EPF.
Sensei
Een oude, wijze pinguïn met een baard die de Dojo creëerde, en eveneens het spel Card-Jitsu.
Rookie
Een klungelig groentje bij de PSA en de EPF.
CeCe
Een zangeres, partner van Cadence.
Rocky
Een zangeres, partner van Cadence.
Herbert (Percival) Bear
Een ijsbeer en vijand van Club Penguin, de PSA en de EPF.
Klutzy
Een krab en handlanger van Herbert.

Bij sommige gelegenheden liepen enkele van deze personages ook echt in Club Penguin rond. Wanneer een speler ze wist te ontmoeten, kon hij een speciale, ondertekende achtergrond van ze krijgen waarop zijzelf staan. Als de speler deze personages ontmoette, kreeg hij ook een postzegel.

Geheim agent[bewerken]

PSA[bewerken]

De Penguin Secret Agency (PSA) was vroeger de geheime organisatie in Club Penguin die instond voor de veiligheid.

Toen de PSA nog bestond konden spelers die lid waren geworden verschillende missies uitvoeren. Deze geheime missies waren een soort minigames waarin de speler zich door Club Penguin kon bewegen, kijkend door de ogen van een pinguïn. Tijdens de missies moest een speler vaak samenwerken met Gary, en af en toe ook met Jetpack Guy en Rookie. Aan het eind van de missie kon hij een speciale medaille en een cadeautje verdienen. De PSA was genoodzaakt te stoppen doordat Herbert P. Bear het hoofdkwartier had vernietigd met een popcornbom. De Elite Penguin Force (EPF) nam nadien de taak van de PSA volledig over.

EPF[bewerken]

De Elite Penguin Force (EPF) was opgestart nadat het hoofdkantoor van de PSA volledig vernietigd was. Het kantoor van de EPF was alleen toegankelijk voor geheim agenten. Een gewone speler kon wel binnen in de Everyday Phoning Facility, een telefoongebouw op de plaats waar vroeger de Sport Shop stond. Om lid te worden van de EPF moest de speler eerst een test ondergaan waarbij zaken zoals snelheid, inventiviteit en sluipen werden getest.

In november 2012 werd het hoofdkantoor van de EPF verwoest door een brand. Herbert P. Bear was de schuldige. Pas op 6 maart 2014 was het volledige gebouw en kantoor terug bruikbaar.

Vroeger konden pinguïns die lid zijn van de EPF wekelijks een Field Op volbrengen. Dan moest de speler, aan de hand van tips, naar een bepaalde plaats in de wereld gaan. Wanneer hij de juiste plaats had gevonden, moest hij een soort minigame spelen. Deze kon variëren van een soort Memory en Mastermind tot allerlei andere behendigheidsspelletjes. Wanneer de speler de Field Op voltooid had, kreeg hij een medaille. Deze medailles kon hij sparen en inruilen voor speciale outfits voor geheime agenten.

Franchise[bewerken]

Club Penguin had ook speelgoed en gezelschapsspellen, knuffels, een aantal boeken en Nintendo DS-spellen uitgegeven.