Codex Seidelianus II

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Unciaal 013
Codex Seidelianus II (John 1,38-40).jpg
Naam Codex Seidelianus II
Symbool He
Bijbeltekst Evangeliën
Datering 9e eeuw
Taal Grieks
Huidige locatie Universiteit Hamburg
Trinity College
Grootte 22 cm bij 18 cm
Teksttype Byzantijnse
Categorie V

De Codex Seidelianus II (Gregory-Aland no. He of 013) is een van de Bijbelse handschriften. Het dateert uit de 9e eeuw (of 10e eeuw), en is geschreven met hoofdletters (uncialen) op perkament.

Beschrijving[bewerken]

De gehele Codex Seidelianus II bestaat uit 194 bladen (22 x 18 cm).[1]

De Codex bevat de tekst van de vier Evangeliën met lacunes (Matteüs 1:1-15:30; 25:33-26:3; Marcus 1:32-2:4; 15:44-16:14; Lucas 5:18-32; 6:8-22; 10:2-19; Johannes 9:30-10:25; 18:2-18; 20:12-25).[2] De codex bevat κεφάλαια (hoofdstukken) en τίτλοι (hoofdstuktitels). De sectienummers van Ammonius staan erin aangegeven (maar een afschrift van de Canons van Eusebius staat er niet in). Bovendien staan er aspiratietekens en accenten in, maar deze zijn niet nauwkeurig gezet.[2]

De Codex Seidelianus I representeert de Byzantijnse tekst, Kurt Aland plaatste de codex in Categorie V.[1]

Het handschrift bevindt zich in de Universiteitsbibliotheek van de Universiteit Hamburg (Cod. 91), en in Cambridge in (Trinity College B XVII.20.21).[1]

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Bruce M. Metzger, The Text Of The New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration, 1968 etc, Oxford University Press.

Externe link[bewerken]