Coen Vermeeren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Coen Vermeeren
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Algemene informatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Coen Vermeeren (Breda, 4 november 1962) is een Nederlands wetenschapper, schrijver en componist, die vooral bekend staat om zijn complottheorieën over ufo's en de aanslagen van 9/11.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Vermeeren studeerde aan de TU Delft, luchtvaart- en ruimtevaarttechniek, haalde zijn ingenieurstitel in 1988 en promoveerde in 1995 op het gebied van vezelmetaallaminaten (GLARE). Jarenlang doceerde hij op zijn faculteit eerste- en tweedejaars studenten in de vakgebieden Materialen, Productietechnieken en Constructies. Hij werd in 2002 Hoofd Studium Generale aan diezelfde TU Delft. In 2012 moest hij zijn docentschap opgeven en op 1 september 2017 heeft hij de TU Delft verlaten.[1]

Kritiek van Skepsis[bewerken | brontekst bewerken]

In 2010 ontstond er kritiek op de programmering van Studium Generale toen de Turkse uitvinder Muammer Yıldız er zijn magneetmotor, een perpetuum mobile, kwam demonstreren[2] en bleek dat Vermeeren enkele maanden daarvoor zelf een presentatie had gehouden, waarin hij zijn geloof in ufo's uitsprak op basis van volgens critici reeds lang weerlegd bewijsmateriaal en onbetrouwbare getuigenissen.[3] Hoewel Vermeeren na de kritiek vanuit verschillende kanten onder curatele werd gesteld bleef hij met enige regelmaat lezingen organiseren over pseudowetenschappelijke onderwerpen als de Mayakalender, graancirkels, synchroniciteit, astrologie en alternatieve archeologie en zich in de media uitspreken over ufo's.[4]

In 2013 publiceerde hij Ufo's bestaan gewoon – een wetenschappelijke visie, dat volgens Rob Nanninga van Stichting Skepsis vol staat met "onwaarschijnlijke en slecht gefundeerde beweringen".[5] In 2014 wijdde het KRO-programma Brandpunt een uitzending aan Vermeeren en zijn boek over ufo's.[6]

In 2015 nodigde Vermeeren Richard Gage, voorzitter van de Amerikaanse organisatie Architects & Engineers for 9/11 Truth, uit voor een lezing, wat commotie veroorzaakte.[7] Over de aanslagen van 9/11 publiceerde Vermeeren in 2016 het boek 9/11 is gewoon een complot, dat kritisch besproken werd in het universiteitsbald Delta[8] en op de website Kloptdatwel.nl.[9] In 2020 bracht Vermeeren een bijgewerkte versie uit: 9/11 Complex.

In 2020 verdedigde Vermeeren herhaald de ogenschijnlijk geslaagde proefneming in 2010 van de vrije energie motor op zijn eigen site.[10]

Muziek[bewerken | brontekst bewerken]

Vermeeren zong als jongensalt in het sacramentskoor te Breda onder dirigent Walther Cantrijn. Daar kwam hij in aanraking met koormuziek van de renaissance tot de twintigste eeuw. Van 1989 tot 2001 was hij (mede-)dirigent van de Choralen van de Grote of O.L.V.-Kerk in Breda, een jongenskoor dat voortkwam uit het Sacramentskoor. In 1995 richtte hij het ensemble ‘i buoni antichi’ op. Dit ensemble is actief in verschillende samenstellingen, onder meer in een serie Bach-cantatediensten in de Bredase Sint-Anthoniuskerk en later ook in de Sacramentskerk.

Op 26-jarige leeftijd begon Vermeeren met het schrijven van muziek. Bij Daan Manneke, componist en docent compositie aan het Conservatorium van Amsterdam, ontwikkelde hij zich later op het gebied van compositietechnieken en instrumentatie. Manneke spoorde hem aan inspiratie voor de muziek te zoeken in andere kunstvormen en in filosofie. Muziek van Vermeeren werd vastgelegd op twee CD's: Mysterium (2002) gezongen door The Gentlemen of Saint John's (Cambridge) en Miserere (2005) door zangers van o.a. Saint John's College Choir en King's College Choir Cambridge.

Veel van Vermeerens werken zijn voor koor geschreven. Hij laat zich daarbij inspireren door gregoriaans, renaissancepolyfonie en de zogenaamde ‘neo-spirituele muziek’ van componisten als bijvoorbeeld Arvo Pärt. Hij schrijft tijdloze spirituele muziek.

Werk[bewerken | brontekst bewerken]

Boeken[bewerken | brontekst bewerken]

Muziek CD’s[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2002 - Mysterium
  • 2005 - Miserere

Composities[bewerken | brontekst bewerken]

Missen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Missa O magnum mysterium (1990, SATB div)
  • Missa Puer natus (1994, SATB div)

Motetten a capella[bewerken | brontekst bewerken]

  • O magnum mysterium (1989, SATB)
  • Timor et tremor (1989, SATBB)
  • Ave Maria (1992, SATB + S solo)
  • Puer natus (1990, SSAATTBB)
  • Tenebrae factue sunt (1992, SATBB)
  • Dormite iam (1996, SATBB)
  • In monte Oliveti (1995, SATBB)
  • Nigra sum (2000, AATTBB)
  • Clamaverunt iusti (2000, 2 koren SATB)
  • Gloria - Missa quinque super l' Homme armé (2004, SATB,SATB)
  • Lamentationes (2005, ATTB of SATB)

Motetten begeleid[bewerken | brontekst bewerken]

  • Jubilate Deo (1991, SATB div, orgel)
  • Exsultabimus en laetabimur (1998, SATB, orgel)
  • Miserere Mei (1999, SATB, strijkorkest)
  • De Beata Virgine (1999, SATB, piano en cello)
  • Custodes hominum psallimus (2002, SATB, koperblazers en orgel)

14 introïtus voor Advent en Kerstmis (1998-2002, SATTB of ATTBB)[bewerken | brontekst bewerken]

  • Ad te levavi animan meam
  • Populus Sion
  • Gaudete in Domino
  • Rorate Caeli
  • Hodie scietis
  • Dominus dixit ad me
  • Lux fulgebit
  • Puer natus est nobis
  • Deus in loco sancto suo
  • Salve sancta parens
  • Dum medium silentium
  • Ecce advenit dominator Dominus
  • Dilexisti iustitiam
  • Ex ore infantium

Overige werken[bewerken | brontekst bewerken]

  • Diverse psalmzettingen met antifonen (orgel, koor en volkszang)
  • Magnificat en Nunc Dimittis (1991, SSATB, orgel)
  • Apocalypsis Iohannis (1994, 3 koren SATB, koperblazers en orgel)
  • Preces and Responses (1996, SATB, cantor)
  • Vesper in de Advent (1997, SATB, orgel, instrumentaal kwartet ad libitum)
  • Mysterium nativitatis Domini (2002, SSAATTBB a capella)
  • Binnenweg (2000, mezzosopraan en piano)
  • Rouwdienst (2002, twee stemmen en orgel)
  • The Little Boy Lost (2005, SATB + S solo)
  • The Little Boy Found (2005, SATB)

Orgel[bewerken | brontekst bewerken]

  • Kristal I (1995)

Strijkorkest[bewerken | brontekst bewerken]

  • Tenebrae factae sunt (1994)
  • In monte Oliveti (1996)
  • Dormite iam (1997)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]