Commissie-Santer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Commissie-Santer is de Europese Commissie die haar werkzaamheden aanving in 1995 met een mandaat voor 5 jaar. De commissie telde 20 leden; een voorzitter, de Luxemburger Jacques Santer en 19 overige leden.

Gedurende de termijn van de commissie speelde een groot onderzoek naar aanleiding van de beschuldiging van corruptie tegen diverse commisieleden en met name de Franse commissaris Édith Cresson. Na een rapport over corruptie uit januari van dat jaar, kwam in de nacht van 15 op 16 maart een ontslagaanvraag van de commissie-Santer.[1] Het mandaat van de commissie-Santer liep tot in januari 2000 en de opvolging zou vanaf juni 1999 gekozen worden en in december van dat jaar voorgedragen worden door de lidstaten.

De commissie-Santer was aangetreden onder de regelgeving van het Verdrag van Maastricht en een complicatie was dat wijzigingen voor aanwijzing van de commissie uit het Verdrag van Amsterdam uit 1997 nog niet door alle lidstaten geratificeerd waren. De EU-regelgeving kende geen vervanging van een gehele commissie anders dan dat deze weggestemd was door het Europees Parlement. Wel kende de regelgeving dat van vertrekkende commissarissen verwacht werd dat ze hun post blijven waarnemen tot er opvolging gekozen was.[2] De verkenning voor de nieuwe commissie werd versneld en rond de Europese Parlementsverkiezingen 1999 was duidelijk dat een nieuwe commissie gevormd zou worden door Romano Prodi.

Op 9 juli werd besloten tot het vertrek per direct van Martin Bangemann omdat hij een andere baan geaccepteerd had en per 19 juli van voorzitter Jacques Santer en Emma Bonino omdat zij beiden in het Europees Parlement gekozen waren. De Spanjaard Manuel Marín, die eerste vice-voorzitter was, nam tot de instelling van de commissie-Prodi, per 16 september 1999, het voorzitterschap waar. In de andere vacatures binnen de commissie werd niet meer voorzien en hun portefeuilles werden herverdeeld onder andere leden.[3]

Leden[bewerken]

Naam Portefeuille Lidstaat Opmerking
Jacques Santer Voorzitter Vlag van Luxemburg Luxemburg tot 19 juli 1999
Leon Brittan Buitenlandse economische zaken en handelsbeleid Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Manuel Marín Ontwikkelingssamenwerking, economische buitenlandse betrekkingen met het Middellandse Zeegebied, Latijns-Amerika, Azië en de ACS-landen en humanitaire hulp Vlag van Spanje Spanje Tevens waarnemend voorzitter vanaf 19 juli 1999
Martin Bangemann Industrie en informatie- en telecommunicatietechnologie Vlag van Duitsland Duitsland tot 9 juli 1999
Ritt Bjerregaard Milieu, nucleaire veiligheid, Consumentenbeleid Vlag van Denemarken Denemarken
Emma Bonino Visserij, Consumentenbeleid, Bureau voor humanitaire hulp van de Europese Gemeenschap Vlag van Italië Italië tot 19 juli 1999
Hans van den Broek Buitenlandse politieke betrekkingen, gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid en onderhandelingen over de toetreding Vlag van Nederland Nederland
Édith Cresson Wetenschappen , onderzoek en ontwikkeling, Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek, Menselijke hulpbronnen, onderwijs, opleiding en jongeren Vlag van Frankrijk Frankrijk
João de Deus Pinheiro Verantwoordelijk voor betrekkingen met het Europees Parlement en de Lid-Staten op het gebied van doorzichtigheid, communicatie en voorlichting en cultuur en audiovisuele zaken Vlag van Portugal Portugal
Franz Fischler Landbouw en plattelandsontwikkeling Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Pádraig Flynn Sociale zaken en werkgelegenheid, vraagstukken in verband met immigratie en binnenlandse en justitiële aangelegenheden Vlag van Ierland Ierland
Anita Gradin Vraagstukken in verband met de immigratie en binnenlandse en justitiële aangelegenheden, Betrekkingen met de ombudsman, Financiële controle, Fraudebestrijding Vlag van Zweden Zweden
Neil Kinnock Vervoer Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Erkki Liikanen Begroting, Personeelszaken en algemeen beheer, Vertaling en informatica Vlag van Finland Finland
Karel Van Miert Mededingingsbeleid Vlag van België België
Mario Monti Interne markt, Financiële diensten en financiële integratie, Douane, Belastingen Vlag van Italië Italië
Marcelino Oreja Energie, het Voorzieningsagentschap van Euratom en vervoer Vlag van Spanje Spanje
Christos Papoutsis Energie en voorzieningsagentschap van Euratom, Midden- en kleinbedrijf, Toerisme Vlag van Griekenland Griekenland
Yves Thibault de Silguy Economische en financiële zaken, Monetaire aangelegenheden, Krediet en investeringen, Bureau voor de statistiek Vlag van Frankrijk Frankrijk
Monika Wulf-Mathies Regionaal beleid, Betrekkingen met het Comité van de regio's, Cohesiefonds Vlag van Duitsland Duitsland

Externe links[bewerken]

Voorganger:
Commissie-Delors III
Lijst van Europese Commissies Opvolger:
Commissie-Prodi