Commissie-Von der Leyen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De commissie-Von der Leyen is de huidige Europese Commissie die op 1 december 2019[1] de commissie-Juncker opvolgde. Voorzitter is de Duitse Ursula von der Leyen van de Europese Volkspartij (EVP). Zij is de eerste vrouwelijke voorzitter van de Europese Commissie.

Vorming[bewerken | brontekst bewerken]

Voorzitterskeuze[bewerken | brontekst bewerken]

Na de Europese Parlementsverkiezingen van mei 2019 bleef de Europese Volkspartij de grootste fractie binnen het Europees Parlement. Hun 'spit­zen­kan­di­daat' Manfred Weber (Duitsland) genoot echter niet voldoende steun binnen de Europese Raad, de instelling die een kandidaat-commissievoorzitter dient voor te dragen aan het Europees Parlement.

De spitzenkandidaat van de Partij van Europese Socialisten (PES) Frans Timmermans (Nederland) wist ook rond zijn figuur de nodige aanhang te winnen. De EVP weigerde als grootste fractie echter om iemand van de PES, de tweede grootste fractie, tot commissievoorzitter te benoemen.

Uiteindelijk werd de Duitse minister van Defensie Ursula von der Leyen als opvolger van Jean-Claude Juncker benoemd.

Commissarissen[bewerken | brontekst bewerken]

Op 10 september 2019 publiceerde Von der Leyen haar lijst met kandidaat-commissarissen. Onder hen bevonden zich 14 mannen en 12 vrouwen. De voorgestelde commissie zou acht vicevoorzitters kennen, van wie drie uitvoerend.[2][3] De titels van hun portefeuilles werden opvallend genoemd. Zo zou de Letse Valdis Dombrovskis belast worden met 'Een economie die werkt voor mensen', en de Deense Margrethe Vestager met 'Een Europa dat klaar is voor het digitale tijdperk'.[2][4] De keuze om de Griekse kandidaat-vicevoorzitter Margaritis Schinas een portefeuille met de naam 'Onze Europese levenswijze beschermen' toe te bedelen, kwam Von der Leyen op bijzondere kritiek te staan, waaronder van vertrekkend commissievoorzitter Jean-Claude Juncker[5]. Schinas zou onder meer belast worden met migratie, integratie en veiligheid. Critici noemden de implicatie die hiervan uitging diep beledigend en onaanvaardbaar.[6][7][8] Von der Leyen zegde uiteindelijk toe de titel de zullen veranderen in 'Bevordering van de Europese levenswijze'.[9][10]

Op 30 september 2019 blokkeerde de commissie Juridische Zaken van het Europees Parlement de kandidatuur van de Roemeense Rovana Plumb, kandidaat-commissaris voor de portefeuille Transport, en van de Hongaarse László Trócsányi, kandidaat-commissaris voor Nabuurschapsbeleid, wegens zorgen over belangenverstrengeling.[11][12] Op 10 oktober 2019 werd ook de Franse Sylvie Goulard weggestemd. Goulard was in 2017 afgetreden als minister van Defensie, wegens betrokkenheid bij een onderzoek door de Franse justitie en het Europees bureau voor fraudebestrijding naar misbruik van Europees geld om parlementair medewerkers in te huren voor binnenlands politiek werk. Ook uitten parlementariërs zorgen over haar werkzaamheden voor een Amerikaanse denktank tijdens haar lidmaatschap van het Europees Parlement, en over de grote van haar portefeuille, die industriebeleid, defensie en technologie zou omvatten.[13][14] Op 27 november 2019 werd de Commissie-Von der Leyen goedgekeurd door het Europees Parlement.[15]

Samenstelling[bewerken | brontekst bewerken]

Volgende personen werden voorgedragen als Europees commissaris:[16]

Portefeuille Commissaris Lidstaat Partij Opmerking(en)
Voorzitter
van de Europese Commissie
Ursula von der Leyen Ursula von der Leyen Vlag van Duitsland Duitsland EVP
Nationaal: CDU
Eerste Vicevoorzitter
European Green Deal, Klimaat
Frans Timmermans Frans Timmermans Vlag van Nederland Nederland PES
Nationaal: PvdA
Vicevoorzitter
Digitale Economie en Samenleving a Europe fit for the digital age
Margrethe Vestager Margrethe Vestager Vlag van Denemarken Denemarken ALDE
Nationaal: RV
Vicevoorzitter
Hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid
Josep Borrell Josep Borrell Vlag van Spanje Spanje S&D
Nationaal: PSOE
Vicevoorzitter
Promoting our European way of life
Margaritis Schinas Margaritis Schinas Vlag van Griekenland Griekenland EVP
Nationaal: ND
Vicevoorzitter
Democratie en demografie
Dubravka Šuica Dubravka Šuica Vlag van Kroatië Kroatië EVP
Nationaal: HDZ
Vicevoorzitter
An economy that works for people
Valdis Dombrovskis Valdis Dombrovskis Vlag van Letland Letland EVP
Nationaal: V
Vicevoorzitter
Interinstitutional relations and foresight
Maroš Šefčovič Maroš Šefčovič Vlag van Slowakije Slowakije PES
Nationaal: Smer-SD
Vicevoorzitter
Waarden en transparantie
Věra Jourová Věra Jourová Vlag van Tsjechië Tsjechië ALDE
Nationaal: ANO 2011
Justitie Didier Reynders Didier Reynders Vlag van België België ALDE
Nationaal: Mouvement Réformateur
Innovatie en jeugd Marija Gabriel Marija Gabriel Vlag van Bulgarije Bulgarije EVP
Nationaal: GERB
Gezondheid Stella Kyriakidou Stella Kyriakidou Vlag van Cyprus Cyprus EVP
Nationaal: Dimokratikos Synagermos
Energie Kadri Simson Kadri Simson Vlag van Estland Estland ALDE
Nationaal: Eesti Keskerakond
Internationale partnerschappen Jutta Urpilainen Jutta Urpilainen Vlag van Finland Finland PES
Nationaal: SDP
Interne marktportfolio Thierry Breton Thierry Breton Vlag van Frankrijk Frankrijk Oorspronkelijke kandidaat Sylvie Goulard (weggestemd)
Neighbourhood and Enlargement Olivér Várhelyi Olivér Várhelyi Vlag van Hongarije Hongarije EVP Oorspronkelijke kandidaat László Trócsányi (geblokkeerd)
Handel Phil Hogan Phil Hogan Vlag van Ierland Ierland EVP
Nationaal: Fine Gael
Economie Paolo Gentiloni Paolo Gentiloni Vlag van Italië Italië S&D
Nationaal:PD
Milieu en oceanen Virginijus Sinkevičius Virginijus Sinkevičius Vlag van Litouwen Litouwen Groenen/EVA
Nationaal: LVŽS
Banen Nicolas Schmit Nicolas Schmit Vlag van Luxemburg Luxemburg PES
Nationaal: LSAP
Gelijkheid Helena Dalli Helena Dalli Vlag van Malta Malta
Nationaal: MLP
Budget en administratie Johannes Hahn Johannes Hahn Vlag van Oostenrijk Oostenrijk EVP
Nationaal: ÖVP
Landbouw Janusz Wojciechowski Janusz Wojciechowski Vlag van Polen Polen ECH
Nationaal: PiS
Cohesie en hervormingen Elisa Ferreira Elisa Ferreira Vlag van Portugal Portugal PES
Nationaal: PS
Transport Adina-Ioana Vălean Adina-Ioana Vălean Vlag van Roemenië Roemenië EVP
Nationaal: PNL
Oorspronkelijke kandidaat Rovana Plumb (geblokkeerd)
Crisismanagement Janez Lenarčič Janez Lenarčič Vlag van Slovenië Slovenië
Home affairs Ylva Johansson Ylva Johansson Vlag van Zweden Zweden PES
Nationaal: S

Vanwege het geplande vertrek van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie op 31 oktober 2019 kondigde de Britse premier Boris Johnson op 25 juli 2019 aan dat hij geen kandidaat-commissaris zou voordragen voor de nieuwe commissie.[17] Toen deze deadline in oktober werd verlengd tot 31 januari 2020 stelde de Europese Raad als voorwaarde dat de Britse regering toch iemand naar voren zou schuiven. Johnson weigerde dit met een beroep op nationaal beleid tegen het doen van voordrachten voor internationale posities in verkiezingstijd, waarop de Europese Commissie een inbreukprocedure tegen het Verenigd Koninkrijk begon wegens schending van zijn verdragsverplichtingen.[18][19]

Voorganger:
Commissie-Juncker
Europese Commissie
Commissie-Von der Leyen
Opvolger:
-