Conditie (wiskunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

In de numerieke wiskunde verstaat men onder de conditie van een functie de gevoeligheid van de functiewaarde voor kleine afwijkingen in het argument. Anders gezegd: hoe de uitvoer van de functie fluctueert met de invoer. Een goede conditie betekent dat de uitvoer weinig gevoelig is voor variaties in de invoer. Een slechte conditie betekent dat kleine afwijkingenn in de invoer kunnen leiden tot grote verandereingen in de uitvoer. De mate van de gevoeligheid wordt uitgedrukt in het zogenaamde conditiegetal.

Een simpel voorbeeld is het evalueren van een differentieerbare functie . Er geldt:

,

wat geschreven kan worden als:

Daaruit blijkt dat een kleine relatieve afwijking in de invoerwaarde vermenigvuldigd met een factor verschijnt als een relatieve afwijking in de uitvoer.