Contourlijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schematische uitleg over het principe van contourlijnen in de cartografie.

Een contourlijn (ook wel niveauverzameling, isopleet of isolijn genoemd) van een functie van twee variabelen is een kromme, waarlangs deze functie een constante waarde heeft.[1]

In de cartografie verbindt een contourlijn (vaak gewoon een "contour" genoemd) punten van gelijke elevatie (hoogte) boven een gegeven niveau, zoals het gemiddelde zeeniveau.[2]

Een contourkaart is een kaart, die wordt geïllustreerd met contourlijnen, bijvoorbeeld een topografische kaart, die valleien, heuvelruggen en de steilte van de hellingen laat zien.[3]

Voetnoten[bewerken]

  1. (en) Courant, Richard, Herbert Robbins en Ian Stewart. What Is Mathematics?: An Elementary Approach to Ideas and Methods. New York: Oxford University Press, 1996. p. 344.
  2. (en) contourlijn [1][2]
  3. (en) contourkaart [3][4]