Conversiestoornis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Conversiestoornis
Coderingen
ICD-10 F44
ICD-9 300.11
DiseasesDB 1645
MedlinePlus 000954
eMedicine emerg/112med/1150
MeSH D003291
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Een conversiestoornis is letterlijk vertaald een stoornis in het omzetten van. Het zenuwstelsel geeft geen juiste signalen meer door naar de aangedane lichaamsdelen. Tegenwoordig wordt door neurologen de term functionele neurologische stoornis (FNS) gebruikt.

Symptomen[bewerken]

Een conversiestoornis of FNS kan vele vormen aannemen, maar de meest voorkomende zijn verlamming van de ledematen, problemen met het zicht of het gehoor, algemene vermindering van de zintuiglijke waarneming en verlies van het spraakvermogen. Ook kunnen motorische stoornissen of stuipen optreden en het in een bepaalde stand blijven staan van arm of been (dystonie), of op epilepsie lijkende aanvallen. Klachten die lijken op neurologische symptomen, zonder dat een lichamelijke oorzaak voor de klachten kan worden gevonden.

Stress kan de symptomen verergeren.

Bij de meeste mensen gaan de klachten over binnen een dag tot enkele maanden. Soms is de patiënt zich niet bewust van het hebben van de stoornis.

Oorzaak[bewerken]

Signalen vanuit de hersenen komen niet of verkeerd aan. Er is sprake van een functionele neurologische stoornis. FNS kan na een heftige gebeurtenis ontstaan, maar dit hoeft niet. Het kan ook door spanning, overbelasting en licht letsel na een ongeval ontstaan.

Diagnose[bewerken]

Er is niets structureel kapot in het zenuwstelsel. Op scans is niets te zien. Lichamelijk is er niets aantoonbaar. Voor de diagnose gesteld kan worden, moet eerst worden nagegaan of er een lichamelijke oorzaak te vinden is via een zorgvuldig en uitgebreid neurologisch onderzoek.

Is dit niet het geval dan wordt nagegaan of de patiënt bewust klachten fingeert. Hierna kan een psycholoog door middel van therapie proberen de psychologische oorzaak te achterhalen. Overigens valt het bewust imiteren van aandoeningen onder een andere psychische stoornis, namelijk de nagebootste stoornis. Wanneer lichamelijke symptomen veroorzaakt worden door psychische of emotionele factoren heet dit somatisatie.

Wanneer er geen lichamelijke oorzaak of somatisatie voor de klachten wordt gevonden, is de kans dat het FNS is tegenwoordig 96%. Er is dus slechts 4% kans op een misdiagnose.

Voor deze aandoening kunnen geen biomarkers worden vastgesteld noch een duidelijke pathogenese worden gegeven. Daarbij gaat de definitie ervan uit dat er geen somatische oorzaak voor de klachten te vinden is, in de veronderstelling dat alle functionele neurologische afwijkingen gekend zijn.

Behandeling[bewerken]

Het komt voor dat klachten snel verdwijnen als de patiënt in het ziekenhuis wordt opgenomen, maar vaak keren deze later weer terug.

Veel patiënten met FNS boeken goede resultaten bij behandeling door een ervaren, gespecialiseerde (fysio)therapeut.

Zonder de juiste behandeling wordt bij 80-90% van de patiënten het een chronisch probleem. Met de juiste behandeling kunnen 60-70% van de patiënten herstellen.

Trivia[bewerken]

In 2011 kregen enkele leerlingen van een school in New York plots de symptomen van het syndroom van Gilles de la Tourette. De school en omgeving werden getest op allerlei giftige stoffen, maar er werd niets verdachts gevonden. In januari 2012 kregen nog meer leerlingen de symptomen en zelfs volwassenen, die verder geen relatie hadden met de school, vertoonden het gedrag. Na maanden onderzoek bleek dat al deze mensen een conversiestoornis hadden ontwikkeld ten gevolge van massahysterie.[1]

Externe link[bewerken]