Cor van der Hart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cor van der Hart
1968, trainer Holland Sport
1968, trainer Holland Sport
Persoonlijke informatie
Volledige naam Cornelis van der Hart
Geboortedatum 25 januari 1928
Geboorteplaats Amsterdam, Vlag van Nederland Nederland
Overlijdensdatum 12 december 2006
Overlijdensplaats Amsterdam, Vlag van Nederland Nederland
Been Tweebenig
Positie Verdediger
Jeugd
Vlag van Nederland Fokke
Vlag van Nederland Ajax
Senioren
Seizoen Club W (G)
1947–1950
1950–1954
1954–1966
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Frankrijk Lille OSC
Vlag van Nederland Fortuna '54
55(1)
114(5)
331(14)
Interlands
1955–1961 Vlag van Nederland Nederland 44(2)
Getrainde clubs
1966–1971
1971–1973
1973–1974
1974–1976
1976–1977
1977–1978
1978–1980
1980–1981
1981–1983
1983–1984
1984–1987
1987–1988
1988–1989
1989–1990
Vlag van Nederland Holland Sport
Vlag van Nederland AZ '67
Vlag van Nederland Nederland (assistent)
Vlag van België Royal Standard de Liège
Vlag van Nederland Fortuna SC
Vlag van Nederland AZ '67
Vlag van de Verenigde Staten Fort Lauderdale Strikers
Vlag van Nederland MVV
Vlag van Nederland FC Den Haag
Vlag van Nederland FC Volendam
Vlag van Nederland Ajax (assistent)
Vlag van Nederland SC Telstar
Vlag van Marokko Wydad Casablanca
Vlag van Turkije Sarıyer GK
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Cornelis ("Cor") van der Hart (Amsterdam, 25 januari 1928 – aldaar, 12 december 2006) was een Nederlands voetballer. Hij beleefde de grootste successen in zijn actieve loopbaan als 'stopperspil', aanvankelijk bij Ajax en later bij Lille OSC in Frankrijk en Fortuna '54. Vanaf 1966 was hij werkzaam als coach in het betaald voetbal.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Hart startte bij Fokke (latere Overamstel) in Amsterdam. Hij nam deel aan een open dag bij Ajax waar hij met Rinus Michels uit 300 jonge voetballers werd gekozen. In 1947 debuteerde hij in het eerste van Ajax, Hetzelfde seizoen werd hij met de club landskampioen. In 1950 vertrok hij naar Frankrijk om bij Lille OSC prof te worden. Na de invoering van het profvoetbal in Nederland keerde hij terug en trad in dienst van Fortuna '54, de eerste Nederlandse profclub.

Van der Hart debuteerde in Oranje in 1955 tegen Denemarken. In totaal speelde hij 44 interlandwedstrijden, waarin hij tweemaal scoorde. In 23 wedstrijden was hij aanvoerder. Bekende wedstrijden waar Van der Hart in uitkwam waren de Watersnoodwedstrijd in 1953 tegen Frankrijk en de uitzege op wereldkampioen West-Duitsland in 1956. Zijn laatste interland speelde hij in 1961.

Na zijn actieve loopbaan werd hij trainer, onder meer bij Holland Sport, Standard Luik, AZ '67, de Fort Lauderdale Strikers en Telstar. In 1973 en 1974 was hij assistent van het Nederlands voetbalelftal, onder de achtereenvolgende hoofdtrainers František Fadrhonc en Rinus Michels. Met Michels en Fadrhonc was hij actief tijdens het WK 1974 tot hij na een incident kort voor de finale naar huis gestuurd werd. De officiële reden die de KNVB opgaf was dat zijn contract per 30 juni afliep en hij niet meer nodig was voor het maken van rapporten over komende tegenstanders. Van der Hart had op dat moment al een contract voor het daaropvolgende seizoen bij Standard Luik. In 1978 finishte hij met AZ'67 als derde in de competitie en won hij de KNVB beker door in de finale met 1-0 van Ajax te winnen.

Vanaf seizoen 1984/1985 was hij enkele jaren assistent-trainer bij Ajax. Na het ontslag van Aad de Mos op 6 mei 1985 coachte hij Ajax met de twee andere assistent-trainers Spitz Kohn en Tonny Bruins Slot naar het landskampioenschap.

Privéleven[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Hart heeft twee zonen en een dochter. Zijn kleinzoon Mickey van der Hart is doelman in het betaald voetbal.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Aad de Mos
Trainer van Ajax
ad interim samen met
Tonny Bruins Slot
Spitz Kohn
mei 1985 - juni 1985
Opvolger:
Johan Cruijff