Cordillera (geografie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een cordillera (Spaans voor bergketen) is een serie lange, parallel naast elkaar liggende bergketens of gebergtes die grotendeels in dezelfde oriëntatie liggen. Cordillera's bestaan niet alleen uit de bergen zelf maar ook uit de erbij horende dalen, bekkens, plateaus, rivieren en meren. Ze vormen vaak de ruggengraat van een continent, zoals de cordillera van de Andes in Zuid-Amerika of de Noord-Amerikaanse Cordillera van Noord-Amerika.

Cordillera's ontstaan aan plaattektonisch actieve randen van continenten, waar oceanische lithosfeer onder de rand van het continent subduceert. De spanning die daarbij ontstaat zorgt voor plooiing en overschuivingen. Tegelijk wordt bij de subductiezone magma gevormd waardoor underplating optreedt en aan het oppervlak vulkanen ontstaan. Al deze processen leiden tot gebergtevorming.

Voorbeelden van cordillera's zijn: