CumEx-Files

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
The CumEx-files.png

De CumEx-Files is een onderzoek naar belastingfraude ontdekt in 2011 nadat een klokkenluider zich bij het Duitse gerecht meldde. Het werd door een samenwerkingsverband, genaamd Correctiv, een collectief van onderzoeksjournalisten van verscheidene Europese nieuwsmedia, bestudeerd en in de openbaarheid gebracht. Een netwerk van banken, aandelenhandelaars en topadvocaten zou door fraude met dividendbelastingen miljarden euro's onttrokken hebben aan de Europese staatskassen. In Duitsland alleen zou de fraude sinds de eeuwwisseling de staatskas meer dan 31,8 miljard euro gekost hebben. Geschatte verliezen zouden verder nog 17 miljard euro voor Frankrijk, 4,5 miljard euro voor Italië, 1,7 miljard voor euro Denemarken en 201 miljoen euro voor België bedragen.[1][2][3]

De term refereert aan ex- en cum-dividend.

Volgens Eric Smit werd de techniek al een eerste keer aangeklaagd door een klokkenluider binnen Fortis in 2004, die vervolgens met een gouden handdruk werd ontslagen. Smit schreef er in 2006 een artikel over in Quote.[4]

Methode[bewerken]

Op verschillende manieren zou roerende voorheffing één of twee keer gerecupereerd zijn, terwijl die nooit of slechts één keer zou zijn betaald. Met het CumEx-systeem zou men aandelen verkocht hebben net voor het dividend werd gedeclareerd en zouden beide eigenaren vervolgens de roerende voorheffing op het dividend gerecupereerd hebben. Bij het CumCum-systeem zouden aandelen door buitenlandse bedrijven die geen recht hadden op een belastingteruggave kort uitgeleend zijn zodat binnenlandse bedrijven onrechtmatig een belastingteruggave konden innen.[5]

Bij het Londense hedgefonds Solo Capital zou men, volgens een tip aan Britse speurders van een voormalige toezichthouder van dat fonds, werken met fictieve Amerikaanse klanten en valse contracten om de Deense en Belgische fiscus op te lichten.

Controle op de belastingteruggave bij de belastingdiensten zou onvoldoende zijn geweest. In Denemarken zou één man hebben ingestaan voor het aan de lopende band goedkeuren van de aanvragen. Er zou op die manier 1,7 miljard euro uit de Deense staatskas zijn gevloeid.[6]

Externe links[bewerken]