Cyclaamzuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cyclaamzuur
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van cyclaamzuur
Algemeen
Molecuulformule C6H13NO3S
IUPAC-naam N-cyclohexylsulfaminezuur
Molmassa 179,23732 g/mol
SMILES
C1CCC(CC1)NS(=O)(=O)O
InChI
1S/C6H13NO3S/c8-11(9,10)7-6-4-2-1-3-5-6/h6-7H,1-5H2,(H,8,9,10)
CAS-nummer 100-88-9
EG-nummer 202-898-1
PubChem 7533
Beschrijving Wit kristallijn poeder
Fysische eigenschappen
Smeltpunt (ontleedt) 165-170 °C
Goed oplosbaar in ethanol
Matig oplosbaar in water
Nutritionele eigenschappen
ADI 7[1] mg/kg lichaamsgewicht
Type additief zoetstof
E-nummer E952
Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Cyclaamzuur is een wit, kristallijn poeder met een zuurzoete smaak. Het is 30 tot 50 maal zo zoet als sucrose, afhankelijk van de concentratie.

Toepassingen[bewerken | brontekst bewerken]

Cyclaamzuur, maar vooral de beter oplosbare natrium- en calciumzouten ervan, worden gebruikt als kunstmatige, laagcalorische zoetstof. Samen worden deze stoffen aangeduid als respectievelijk natriumcyclamaat en calciumcyclamaat. Het gezamenlijk E-nummer voor deze stoffen is E952 en de ADI, uitgedrukt in cyclaamzuur, is 7 mg per kg lichaamsgewicht in de Europese Unie. De JECFA hanteert 11 mg/kg.[2]

Toxicologie en veiligheid[bewerken | brontekst bewerken]

In sommige landen waaronder de Verenigde Staten is cyclamaat verboden wegens een vermoeden dat het carcinogeen zou zijn. De studie waarop dit vermoeden is gebaseerd dateert uit 1969 en latere studies hebben die niet kunnen bevestigen. Het IARC heeft cyclamaten ingedeeld in Categorie 3 (stoffen die niet kunnen ingedeeld worden naar carcinogeniciteit).[3]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]