Cyrillus van Alexandrië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Cyrillus van Alexandrië
Cyril of Alexandria.jpg
Geboren ong. 376 te Alexandrië
Gestorven 444 te Alexandrië
Naamdag 27 juni [noot 1]
Attributen zie [noot 2]
Lijst van christelijke heiligen
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Cyrillus I van Alexandrië (Grieks: Κύριλλος Α΄ Αλεξανδρείας) (Alexandrië, 375-380 - Alexandrië, 27 juni 444) was monnik en patriarch van Alexandrië van 412 tot 444. Hij was de neef en opvolger van Theophilus van Alexandrië.

Strijd[bewerken | brontekst bewerken]

Cyrillus bestreed fel het arianisme. Hij streed ook tegen Alexandrijnse novatianen, joden en de filosoof Hypatia en tegen Nestorius toen die patriarch van Constantinopel werd. De kwestie werd voorgelegd aan paus Celestinus I in 430; tijdens een synode in Rome werd Nestorius gevraagd zijn stellingen op te geven. Deze was echter overtuigd van zijn gelijk en Nestorius vroeg keizer Theodosius II een algemeen concilie bijeen te roepen. Dit werd het concilie van Efeze in 431.

De uitspraken van dit concilie - in afwezigheid van Nestorius - waren dat in Christus de eenheid van twee naturen voorkomt, menselijk en goddelijk. Maria werd gedefinieerd als de moeder Gods.

De veroordeling van Nestorius werd niet door iedereen binnen de Antiocheense kerkgemeenschap aanvaard. In de Nestoriaanse Kerk of de Kerk van het Oosten leefden zijn ideeën verder.

Zijn opvattingen[bewerken | brontekst bewerken]

Cyrillus verdedigde zijn leven lang zijn christologische opvattingen die gebaseerd zijn op het Alexandrijnse logosmodel. De menselijke natuur van Christus is een passief instrument van zijn goddelijke natuur. Van Cyrillus is de leer van het miafysitisme, waar de Egyptische Kopten zich voortaan aan zouden houden.

Zijn Paastabel[bewerken | brontekst bewerken]

Cyrillus verplichtte de vrome christelijke keizer Theodosius II aan zich door zijn Paastabel aan hem op te dragen.[1] Het is ook belangrijk om op te merken dat Cyrillus’ Paastabel was voorzien van een metonische basisstructuur in de vorm van een rond AD 425 door hem geadopteerde metonische 19-jarige maancyclus, die zeer verschilde van de allereerste, rond AD 260 door Anatolius uitgevonden, Metonische 19-jarige maancyclus, maar exact gelijk was aan de soortgelijke maancyclus die rond AD 412 door Annianus was geïntroduceerd; het juliaanse equivalent van deze door Cyrillus geadopteerde en tegenwoordig 'klassieke (Alexandrijnse) 19-jarige maancyclus’ genoemde Alexandrijnse maancyclus zou pas veel later opnieuw verschijnen: een eeuw later in Rome als de basisstructuur van Dionysius Exiguus’ Paastabel (AD 525) en nog twee eeuwen later in Engeland als die van Beda’s Paastabel (AD 725).[2]

Opvolging[bewerken | brontekst bewerken]

Cyrillus' opvolger op de bisschopszetel van Alexandrië was Dioscurus, zijn voorganger zijn oom Theophilus.

Verering[bewerken | brontekst bewerken]

Zijn gedenkdag valt in de Rooms-Katholieke Kerk op 27 juni (tot 1969 op 9 februari), in de Orthodoxe Kerk op 18 januari en 9 juni. In 1882 werd hij tot kerkleraar uitgeroepen.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Alden A. Mosshammer (2008) The Easter Computus and the Origins of the Christian Era: Oxford (ISBN 9780199543120)
  • Jan Zuidhoek (2019) Reconstructing Metonic 19-year Lunar Cycles (on the basis of NASA’s Six Millenium Catalog of Phases of the Moon): Zwolle (ISBN 9789090324678)

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Cyril of Alexandria van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.