Désanne van Brederode

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Désanne van Brederode
Désanne van Brederode
Algemene informatie
Volledige naam Désirée Anne Victorine (Désanne) van Brederode[1]
Geboren 2 november 1970
Geboorteplaats Utrecht
Land Nederland
Beroep schrijfster
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Désanne van Brederode (Utrecht, 2 november 1970) is een Nederlandse schrijfster en filosofe.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Van Brederode, dochter van een voormalige jezuïet en priester, studeerde filosofie aan de Vrije Universiteit Amsterdam en debuteerde in 1994 met haar roman Ave verum corpus ("Gegroet waarlijk lichaam"). Zij schrijft en houdt lezingen, vaak over levensbeschouwelijke thema's. Van Brederode publiceerde onder meer in De Groene Amsterdammer. Ook werkte zij mee aan het literaire radioprogramma Knetterende Letteren (Cultura 24). Sinds 2006 verzorgde zij enige jaren regelmatig een column in het televisieprogramma Buitenhof. In 2007 won ze de Literatuurprijs Gerard Walschap-Londerzeel.[2] Ze schrijft ook columns voor De Nieuwe Koers en Tertio.

Van Brederode was gehuwd met de Volkskrant-redacteur en literatuurcriticus Arjan Peters. Zij hebben een zoon.[3]

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Ave verum corpus (1994)
  • Oerboek (1997)
  • Credo: bezielde verhalen uit de Nederlandse literatuur (1997)
  • Stiller leven (essay) (1998)
  • Mensen met een hobby (2001)
  • Het opstaan (2004)
  • De Profeet (2004) vertaling van het boek The Prophet van Kahlil Gibran (1923)
  • Modern dédain (2006)
  • Hart in hart (2007)
  • Brief aan een gelukzoeker (2007)
  • Door mijn schuld (2009)
  • Stille Zaterdag (2011)
  • De ziel onder de arm (2013)
  • Vallende vorst (2015)
  • Wonderlamp (2019)
  • De tas (2021)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]