Daan van Golden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Daan van Golden
De Menhir (1995) in Amersfoort-noord
De Menhir (1995) in Amersfoort-noord
Persoonsgegevens
Volledige naam Daniël van Golden
Geboren Katendrecht, 4 februari 1936
Overleden Schiedam, 9 januari 2017
Geboorteland Nederland
Nationaliteit Nederlandse
Beroep(en) kunstschilder
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1963-2017
Stijl(en) popart, abstract expressionisme, minimalisme en conceptuele kunst
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Daan van Golden (Rotterdam, 4 februari 1936 - Schiedam, 9 januari 2017) was een Nederlands kunstschilder bekend van de schilderijen, waarin hij de motieven en details van alledaagse afbeeldingen minutieus naschildert.[1][2][3]

Zijn schilderijen zijn realistische weergaven van onderwerpen uit de massaproductie, maar kunnen net zo goed beschouwd worden als abstracte kunst. In zijn werk zijn invloeden van popart, abstract expressionisme, minimalisme en conceptuele kunst terug te vinden.

Biografie[bewerken]

Van Golden werd in 1936 op Katendrecht in Rotterdam geboren, en werd aanvankelijk opgeleid als installateur op de technische school van 1948 tot 1950. Op zondag ontving hij schilderlessen van een jezuïetelijke priester, die aan de school was verbonden. Van 1954 tot 1959 volgde hij de avondcursussen aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Rotterdam, nu de Willem de Kooning Academie, op de afdeling schilderen. Hier volgde hij ook lessen grafische vormgeving en vormgeving.[4]

Na zijn studie vestigde Van Golden zich in 1961 als zelfstandig kunstenaar in Schiedam. te werken. Hij begon met action painting in een expressionistische stijl, maar na een studiereis naar Japan in 1963 sloeg hij een hele andere weg in. Tussen 1963 en 1975 maakte hij schilderwerk gebaseerd op vormen en motieven van gebruiksvoorwerpen.

Daan van Golden was tot aan zijn dood in 2017 actief. Door zijn minutieuze manier van werken maakte hij gemiddeld slechts 3 à 4 werken per jaar. Hij exposeerde weinig en wordt daarom beschouwd als een mysterieus kunstenaar. In 1997 werd Van Golden onderscheiden met de eerste Jordaan-van Heek Prijs.[5]

Veel van zijn werken zijn opgenomen in internationale collecties. In Nederland bezitten het Amsterdamse Stedelijk museum, Rijksmuseum Amsterdam[6], Museum Boijmans Van Beuningen en het Haags Gemeentemuseum enkele werken van hem.

Werk[bewerken]

Vroege periode[bewerken]

Daan van Golden hield zich aanvankelijk bezig met actionpainting en schilderde woeste werken met dik aangebrachte zwarte verf. In 1963 maakte hij een reis naar Japan. Daar kwam hij in contact met meditatie en besefte hij dat de menselijke geest rust kan vinden in het aandachtig kijken naar simpele vormen. Die simpele vormen kon je juist vinden in het alledaagse.

Bij terugkomst in Nederland begon Daan van Golden met het naschilderen van een stuk pakpapier om tot rust te komen. Dit schilderij was het begin van een reeks kunstwerken, gemaakt tussen 1963 en 1975, waarin simpele voorwerpen zoals zakdoeken, theedoeken, pakpapieren, tafelkleden en ander decoratief materiaal tot in de allerkleinste details werd nageschilderd. Van Golden koos er bewust voor om licht en schaduw weg te laten waardoor alleen het eendimensionale decoratiemotief overbleef.

Het resultaat was een keur aan abstracte schilderijen die slechts bestonden uit strakke lijnen en egale kleurvlakken. Door de precieze manier waarop de werken geschilderd zijn, lijken ze wel machinaal gedrukt. Bij nadere inspectie echter toont de hand van de kunstenaar zich. Dat is de boodschap van Van Golden: slechts door lang en aandachtig te kijken naar een voorwerp, kan je de schoonheid en de persoonlijkheid ontwaren van voorwerpen die op het eerste gezicht saai lijken. Van Golden wilde het onpersoonlijke persoonlijk maken.

Door een afbeelding letterlijk in verf te kopiëren hoeft Van Golden nauwelijks na te denken bij het schilderen. In de repetitie van handelingen ontstaat volgens van Golden de hoogste vorm van meditatie.[bron?]

Latere periode[bewerken]

Na een periode van ruitmotieven ontstond een periode waarin Van Golden zich vooral bezighield met het kopiëren van krantenfoto's, affiches en reclames. Hierbij maakte hij ook gebruik van fotografie en zeefdruktechniek. Later in de jaren 80 ontdekte Van Golden dat er afbeeldingen verstopt zaten in de drippings van de schilderijen van Jackson Pollock. Zonder dat Pollock er ooit bij had stilgestaan, waren in de minutieuze verfspetters vreemde figuren te zien. Dit inspireerde Daan van Golden om een reeks schilderijen te maken waarin hij de silhouetten van verfdruppels minutieus naschilderde en daarmee vreemde figuren creëerde.

In de vroege jaren 90 stapte van Golden over op het afbeelden van silhouetten van foto's en portretten. Zo schilderde hij het profiel van Mozart na. Van deze silhouetschilderijen maakte hij meestal meerdere versies. Het persoonlijke handschrift van de schilder maakt elk schilderij uniek, ondanks de compositorische overeenkomsten met andere schilderijen.

Exposities, een selectie[bewerken]

Externe links[bewerken]