Naar inhoud springen

Damion Downs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Damion Downs
Damion Downs
Persoonlijke informatie
Volledige naam Damion Lamar Downs
Geboortedatum 6 juli 2004
Geboorteplaats Werneck, Vlag van Duitsland Duitsland
Lengte 192 cm
Been Rechts
Positie Centrumspits
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Verenigde Staten St. Louis City
(gehuurd van Vlag van Engeland Southampton)
Rugnummer 42
Contract tot 30 juni 2029
Verhuurd tot 30 juni 2027
Jeugd
–2018
2018–2020
2020–2023
Vlag van Duitsland 1. FC Schweinfurt 05
Vlag van Duitsland FC Ingolstadt 04
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2023–
2023–2025
2025–
2026
2026–
Vlag van Duitsland 1. FC Köln II
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Vlag van Engeland Southampton
Vlag van Duitsland Hamburger SV
Vlag van Verenigde Staten St. Louis City
22(7)
39(12)
11(0)
12(0)
1(0)
Interlands **
2024
2025
2026
2025–
Vlag van Duitsland Duitsland –20
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten –23
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten –21
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
6(2)
2(1)
1(1
6(0)

* Bijgewerkt op 6 september 2026
** Bijgewerkt op 2 augustus 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Damion Downs (Werneck, 6 juli 2004) is een Duits voetballer van Amerikaanse afkomst die doorgaans als centrumspits speelt. Hij maakte in 2023 zijn debuut in het betaalde voetbal. Vervolgens speelde hij bij 1. FC Köln, Hamburger SV en Southampton waar hij sinds juli 2025 onder contract staat. De Engelse club verhuurt Downs voor het seizoen 2026/27 aan St. Louis City. Downs is sinds juni 2025 Amerikaans international.

Downs doorliep in zijn jeugd de opleidingen van 1. FC Schweinfurt 05 en FC Ingolstadt 04.[1] In 2020 maakte hij de overstap naar de jeugdacademie van 1. FC Köln, waar hij aansloot bij de onder-17.[2][3] Zijn debuut in deze leeftijdscategorie maakte hij op 3 oktober 2020 in de wedstrijd tegen SG Unterrath. Op 26 september 2021 volgde zijn eerste optreden voor de onder-19, in een thuiswedstrijd tegen Fortuna Düsseldorf. Enkele weken later maakte hij op 19 oktober zijn debuut in de Youth League, tijdens de uitwedstrijd tegen KRC Genk. In het seizoen 2022/23 stond Downs door een meniscusblessure geruime tijd aan de kant.[4] Hij keerde echter op tijd terug om met de onder-19 de Duitse beker voor A-junioren te winnen. In de finale, die met 3–4 werd gewonnen van Schalke 04 na verlenging, was hij met twee doelpunten van grote waarde. In de 108e minuut maakte hij de winnende treffer.[5] Het duel betekende tevens zijn laatste optreden in het jeugdvoetbal.

In het seizoen 2022/23 maakte Downs als A-junior voor het eerst deel uit van de wedstrijdselectie van het eerste elftal van 1. FC Köln. Op 25 februari 2023 werd hij door hoofdtrainer Steffen Baumgart opgenomen in de selectie voor de Bundesliga-thuiswedstrijd tegen VfL Wolfsburg.[6] Hij kwam in deze wedstrijd niet in actie.[7] Enkele weken later, op 10 maart 2023, maakte hij zijn debuut bij de senioren door uit te komen voor het tweede elftal in de Regionalliga West.[8] In het met 3–0 gewonnen duel tegen Rot Weiss Ahlen viel hij in de 77e minuut in voor Hendrik Mittelstädt.[9] In de zomer van 2023 tekende Downs zijn eerste profcontract bij 1. FC Köln, dat hem tot medio 2026 aan de club verbond.[10]

In het seizoen 2023/24 maakte Downs op 23 september 2023 zijn debuut in de Bundesliga voor het eerste elftal van 1. FC Köln. Onder leiding van toenmalig hoofdtrainer Steffen Baumgart viel hij in de uitwedstrijd tegen Werder Bremen zeven minuten voor tijd in voor Linton Maina.[11][12] Gedurende de rest van het seizoen had hij voornamelijk een rol als wisselspeler bij het eerste elftal, terwijl hij vaste basisspeler was bij het tweede elftal.[13] Ook na het ontslag van Baumgart en de aanstelling van diens opvolger Timo Schultz veranderde zijn rol binnen de selectie niet wezenlijk.[14][15] Op 9 maart 2024 maakte Downs zijn eerste doelpunt in het betaald voetbal. In de Bundesliga-uitwedstrijd tegen Borussia Mönchengladbach tekende hij in de 79e minuut voor de 3–3 gelijkmaker, na een assist van Denis Huseinbašić.[16][17] 1. FC Köln kende een teleurstellend seizoen en eindigde als zeventiende, waardoor de club degradeerde naar de 2. Bundesliga.[18]

In de zomer van 2024 werd Gerhard Struber aangesteld als hoofdtrainer van 1. FC Köln. De Oostenrijker sprak zijn vertrouwen uit in Downs en gaf hem vanaf de seizoensstart van 2024/25 een vaste plaats in de basiself.[19] Downs beloonde dat vertrouwen door in de eerste zeven competitiewedstrijden vier doelpunten te maken.[20] Deze lijn wist hij vast te houden; ook na het oplopen van een handblessure in maart 2025 bleef hij basisspeler en voegde hij nog vijf treffers aan zijn totaal toe.[21] Na zijn rentree scoorde hij nog eenmaal, waarmee hij het seizoen afsloot als gedeeld clubtopscorer met tien doelpunten, samen met Tim Lemperle.[22] Downs speelde daarmee een belangrijke rol in het kampioenschap van 1. FC Köln, dat na één seizoen terugkeerde naar de Bundesliga.[23] Zijn prestaties trokken de aandacht van buitenlandse clubs, en aan het einde van het seizoen maakte hij voor een transfersom van negen miljoen euro de overstap naar Southampton, dat op dat moment uitkwam in het Engelse EFL Championship.[24]

In de zomer van 2025 tekende Downs een contract tot medio 2029 bij Southampton FC.[24] Op 9 augustus maakte hij zijn debuut voor de Zuid-Engelse club tijdens de met 2–1 gewonnen thuiswedstrijd tegen Wrexham.[25] Hoofdcoach Will Still bracht hem in de 60e minuut in het veld voor Adam Armstrong. Het lukte Downs niet een basisplaats te veroveren. In november liep hij een blessure op, waardoor hij de rest van de eerste seizoenshelft niet meer in actie kwam. Om meer speelminuten te maken werd Downs voor de tweede seizoenshelft verhuurd aan Hamburger SV.[26] Na zijn terugkeer uit Duitsland volgde in september een volgende verhuurperiode met optie tot koop bij St. Louis City uit de Verenigde Staten.[27]

Verhuur Hamburger SV

[bewerken | brontekst bewerken]

Downs werd in de winterstop van het seizoen 2025/26 voor de rest van het seizoen verhuurd aan Hamburger SV, dat daarbij een optie tot koop bedong. Hij werd mede aangetrokken vanwege de langdurige blessures van Yussuf Poulsen en Robert Glatzel.[28] Op 10 januari maakte hij zijn debuut voor de Noord-Duitse club tijdens de Bundesliga-wedstrijd tegen SC Freiburg. In de met 2–1 verloren uitwedstrijd gaf hoofdtrainer Merlin Polzin hem een basisplaats als centrumspits.[29] Na de terugkeer van Glatzel verloor Downs in maart zijn basisplaats en kwam hij in de slotfase van het seizoen nog maar beperkt in actie. Aan het einde van het seizoen besloot Hamburger SV de koopoptie niet te lichten.[30]

Verhuur St. Louis City

[bewerken | brontekst bewerken]

Begin september 2026 werd Downs voor het seizoen 2026 verhuurd aan St. Louis City, met een optie tot koop en een overeenkomst die doorloopt tot het einde van het seizoen 2027.[31] Op 6 september maakte hij zijn debuut voor de Amerikaanse club tijdens de uitwedstrijd tegen de Vancouver Whitecaps in de Major League Soccer. In het met 1–3 gewonnen duel bracht trainer Yoann Damet hem in de 91e minuut in het veld voor Tomas Totland.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2022/23 1. FC Köln II Vlag van Duitsland Regionalliga West 3 0 3 0
2023/24 18 8 18 8
1. FC Köln Bundesliga 10 2 10 2
2024/25 2. Bundesliga 29 10 3 1 32 11
2025/26 Southampton Vlag van Engeland EFL Championship 11 0 3 0 14 0
Hamburger SV Vlag van Duitsland Bundesliga 12 0 12 0
2026 St. Louis City Vlag van Verenigde Staten MLS 1 0 1 0
Carrière totaal 84 20 6* 1 90 21
Bijgewerkt tot 6 september 2026

* In Engeland worden naast de FA Cup ook wedstrijden gespeeld in de EFL Cup (League Cup). De FA Cup is het nationale bekertoernooi van The Football Association, terwijl de EFL Cup wordt georganiseerd voor clubs uit de Premier League en de English Football League. De in de statistieken vermelde bekerwedstrijden omvatten zowel wedstrijden in de FA Cup als in de EFL Cup. Downs speelde naast zijn wedstrijden in de FA Cup voor Southampton drie wedstrijden in de EFL Cup.

Interlandloopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2024 werd Downs door de Amerikaanse voetbalbond opgenomen in de voorlopige selectie voor het Olympische voetbaltoernooi in Parijs.[32] Vanwege een blessure moest hij echter afzeggen, waardoor hij nog geen officiële wedstrijd voor de Verenigde Staten had gespeeld.[33] In september 2024 maakte hij daarom zijn debuut voor Duitsland onder-20, waarvoor hij uiteindelijk zes wedstrijden speelde en twee doelpunten maakte. Vervolgens koos Downs ervoor om uit te komen voor het nationale elftal van de Verenigde Staten. Op 11 juni 2025 maakte hij zijn debuut voor de Amerikaanse nationale ploeg tijdens een oefenwedstrijd tegen Zwitserland.

Duitse jeugdelftallen

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 5 september 2024 maakte Downs zijn debuut voor Duitsland onder 20 onder bondscoach Hannes Wolf tijdens de uitwedstrijd tegen Roemenië.[34] Hij viel tijdens de rust in voor Justin Diehl in het met 3–2 gewonnen duel. Op 19 november van datzelfde jaar maakte hij zijn eerste doelpunten voor Duitsland onder-20. In de oefenwedstrijd tegen Turkije nam hij beide treffers voor zijn rekening in de met 2–0 gewonnen uitwedstrijd.[35] Dit was tevens zijn laatste optreden voor Duitsland.

Jeugdinterlands van Damion Downs voor Duitsland (Vlag van Duitsland)
Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Duitsland –20
1. 5 september 2024 Vlag van Roemenië RoemeniëVlag van Duitsland Duitsland 2 – 3 Oefeninterland
2. 10 september 2024 Vlag van Italië ItaliëVlag van Duitsland Duitsland 0 – 3 Oefeninterland
3. 11 oktober 2024 Vlag van Duitsland DuitslandVlag van Polen Polen 3 – 1 Oefeninterland
4. 14 oktober 2024 Vlag van Duitsland DuitslandVlag van Ghana Ghana 3 – 1 Oefeninterland
5. 15 november 2024 Vlag van Engeland EngelandVlag van Duitsland Duitsland 4 – 0 Oefeninterland
6. 19 november 2024 Vlag van Turkije TurkijeVlag van Duitsland Duitsland 0 – 2 Oefeninterland GoalGoal
Bijgewerkt tot 26 maart 2024

Amerikaanse jeugdelftallen

[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn debuut bij het nationale elftal van de Verenigde Staten kwam Downs een aantal oefenwedstrijden uit voor zowel Verenigde Staten onder-21 als Verenigde Staten onder-23. In beide teams wist hij te scoren.

Jeugdinterlands van Damion Downs voor Verenigde Staten (Vlag van Verenigde Staten)
Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Verenigde Staten –21
1. 27 maart 2026 Vlag van Japan JapanVlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 0 – 2 Oefeninterland Goal
Als speler bij Verenigde Staten –23
1. 18 november 2025 Vlag van Servië ServiëVlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 – 0 Oefeninterland
2. 5 juni 2026 Vlag van Oekraïne OekraïneVlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 – 3 Oefeninterland Goal
Bijgewerkt tot 2 augustus 2026

Verenigde Staten

[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2025 werd Downs door bondscoach Mauricio Pochettino opgenomen in de voorlopige selectie van de Verenigde Staten voor de Gold Cup 2025.[36] In aanloop naar het toernooi maakte hij op 11 juni zijn interlanddebuut tijdens de oefenwedstrijd tegen Zwitserland. In het met 4–0 verloren duel viel hij in de 75e minuut in voor Sebastian Berhalter.[37] Vervolgens werd hij opgenomen in de definitieve selectie voor het toernooi.[38] Tijdens de tweede groepswedstrijd, een met 1–0 gewonnen duel tegen Saoedi-Arabië, maakte Downs zijn debuut op een officieel eindtoernooi. In de 62e minuut viel hij in voor Jack McGlynn.[39] Daarna kwam hij ook als invaller in actie tijdens de kwartfinale tegen Costa Rica, de halve finale tegen Guatemala en de finale tegen Mexico. De Verenigde Staten verloren deze eindstrijd met 2–1.[40] Na de Gold Cup kwam Downs nog slechts beperkt in aanmerking voor een plaats in de nationale selectie, waardoor hij niet werd opgenomen in de selectie voor het wereldkampioenschap van 2026. Wel kwam hij in die periode nog uit voor een aantal jeugdteams van de Verenigde Staten.

Interlands van Damion Downs voor Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
1.11 juni 2025Vlag van Verenigde Staten Verenigde StatenZwitserland Vlag van Zwitserland0 – 4Oefeninterland
2.20 juni 2025Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-ArabiëVerenigde Staten Vlag van Verenigde Staten0 – 1Gold Cup 2025 (groepsfase)
3.30 juni 2025Vlag van Verenigde Staten Verenigde StatenCosta Rica Vlag van Costa Rica6 – 5 (n.s.)Gold Cup 2025 (kwart finale)
4.3 juli 2025Vlag van Verenigde Staten Verenigde StatenGuatemala Vlag van Guatemala2 – 1Gold Cup 2025 (halve finale)
5.7 juli 2025Vlag van Verenigde Staten Verenigde StatenMexico Vlag van Mexico1 – 2Gold Cup 2025 (finale)
6.10 september 2025Vlag van Verenigde Staten Verenigde StatenJapan Vlag van Japan2 – 0Oefeninterland
Bijgewerkt tot 2 augustus 2026
Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Kampioen 2. Bundesliga1x2024/25

Downs werd geboren in Werneck als zoon van een Duitse moeder en een Amerikaanse vader. Toen hij een jaar oud was, verhuisde het gezin naar de Amerikaanse staat Texas. In zijn vroege jeugd beoefende hij daar American football. Na de scheiding van zijn ouders keerde hij op negenjarige leeftijd met zijn moeder terug naar Duitsland, waar ze zich vestigden in Schweinfurt.[13] Omdat American football daar niet werd aangeboden, stapte Downs over op voetbal.[41] Zijn moeder is de maker van de podcast Mein Sohn. Der Profi?, waarin zij het leven van jonge voetbaltalenten volgt. In een van de afleveringen staat haar zoon Damion centraal.[42]